Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«ΠΟΤΕ ΕΓΙΝΕ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΠΟΥΜΕ: “ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΚΑΤΙ;”» Ζούμε σε μια εποχή που όλοι ρωτάμε: «Τι κάνεις;» Και σχεδόν κανείς δεν περιμένει πραγματικά την απάντηση. - «Καλά.» - «Καλά κι εγώ.» Και συνεχίζουμε.

Όμως υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που δεν είναι καθόλου καλά.

Ο ηλικιωμένος της πολυκατοικίας που τρώει μόνος.

Η μητέρα που δεν έχει πει σε κανέναν πόσο κουράστηκε.

Ο πατέρας που δουλεύει ασταμάτητα γιατί φοβάται μήπως δεν τα βγάλει πέρα.

Ο νέος που γυρίζει σπίτι και δεν έχει κανέναν να του πει: «Πώς ήταν η μέρα σου;» Ο άνθρωπος που έχασε την δουλειά του και ντρέπεται να το πει.

Εκείνος που πενθεί και όλοι νομίζουν πως «έχει περάσει πια». Κι εμείς μπορεί να τους προσπερνάμε.

Όχι επειδή είμαστε κακοί.

Αλλά επειδή τρέχουμε τόσο πολύ, που ξεχάσαμε να κοιτάμε γύρω μας.

Ίσως σήμερα να μη χρειάζεται να κάνεις κάτι μεγάλο.

Πάρε ένα τηλέφωνο.

Χτύπησε μια πόρτα.

Κάτσε πέντε λεπτά δίπλα σε έναν άνθρωπο.

Πες του: «Δεν θέλω τίποτα από εσένα.

Ήθελα μόνο να δω αν είσαι καλά.» Μπορεί να μη λύσεις το πρόβλημά του.

Μπορεί όμως να του χαρίσεις κάτι που στις μέρες μας έγινε σπάνιο: την αίσθηση ότι κάποιος τον βλέπει.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι κοινωνία.

Όχι να ξέρουμε όλοι τους πάντες.

Αλλά να μη ζει κανείς δίπλα μας και να αισθάνεται αόρατος.

Ερώτηση για όλους: Πότε ήταν η τελευταία φορά που ρώτησες κάποιον “είσαι πραγματικά καλά;” και περίμενες να ακούσεις την αληθινή απάντηση; 🌻 Εκ της συντακτικής ομάδας του :Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους