[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Οι Ιππείς (424 π.Χ.) είναι η πιο άγρια και πιο άμεση πολιτική επίθεση του Αριστοφάνη. Το θέμα Ο Αριστοφάνης δεν σατιρίζει γενικά την πολιτική - στοχοποιεί έναν άνθρωπο: τον Κλέωνα, τον πιο ισχυρό...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι Ιππείς (424 π.Χ.) είναι η πιο άγρια και πιο άμεση πολιτική επίθεση του Αριστοφάνη.

Το θέμα Ο Αριστοφάνης δεν σατιρίζει γενικά την πολιτική - στοχοποιεί έναν άνθρωπο: τον Κλέωνα, τον πιο ισχυρό δημαγωγό της Αθήνας τότε.

Το 424 ο Κλέωνας είναι στα πάνω του μετά τη νίκη του στην Πύλο, και ο Αριστοφάνης τον παρουσιάζει ως έναν αδίστακτο, χυδαίο, λαϊκιστή δούλο που έχει ξελογιάσει το αφεντικό του.

Το σκηνικό είναι αλληγορικό: • Το αφεντικό είναι ο Δήμος - ένας γέρος, κουτός, ευκολόπιστος αγρότης που αντιπροσωπεύει τον αθηναϊκό λαό.

Του αρέσει να τον κολακεύουν. • Οι δύο δούλοι είναι ο Δημοσθένης και ο Νικίας - οι στρατηγοί της Αθήνας, που δεν αντέχουν άλλο τον νέο επιστάτη. • Ο νέος επιστάτης είναι ο Παφλαγών - ένας βάρβαρος, φωνακλάς δουλέμπορος από την Παφλαγονία.

Όλοι στην πλατεία ήξεραν ότι είναι ο Κλέωνας.

Κλέβει, ψεύδεται, απειλεί και λέει στον Δήμο μόνο ό,τι θέλει να ακούσει για να του αρπάξει τα λεφτά. • Ο σωτήρας είναι ο Αλλαντοπώλης - ο Αγοράκριτος, ένας ακόμα πιο χυδαίος, αγράμματος και ξεδιάντροπος μικροπωλητής.

Το αστείο του Αριστοφάνη είναι: για να νικήσεις έναν λαϊκιστή, χρειάζεσαι έναν ακόμα χειρότερο λαϊκιστή.

Όλο το έργο είναι ένας διαγωνισμός ανάμεσα στον Παφλαγόνα-Κλέωνα και τον Αλλαντοπώλη για το ποιος θα κολακεύσει, θα ταΐσει και θα εξαπατήσει καλύτερα τον Δήμο.

Ποιος θα του φέρει πιο μεγάλο μαξιλάρι, πιο νόστιμο φαγητό, πιο τρελή υπόσχεση για πόλεμο και λεφτά.

Στο τέλος ο Αγοράκριτος νικάει, και ως δια μαγείας... αναζωογονεί τον Δήμο.

Τον κάνει πάλι νέο, όμορφο, ντυμένο όπως στην εποχή του Μαραθώνα, δηλαδή όπως ήταν η Αθήνα επί Αριστείδη και Θεμιστοκλή, πριν τους δημαγωγούς.

Είναι η πρώτη φορά που ο Αριστοφάνης βάζει το όνομά του ανοιχτά ως ποιητής, γιατί κανείς μάσκα-κατασκευαστής δεν τολμούσε να φτιάξει μάσκα που να μοιάζει στον πανίσχυρο Κλέωνα - λέγεται ότι έπαιξε ο ίδιος τον ρόλο με μουτζουρωμένο πρόσωπο.

Με σημερινούς όρους, είναι μια κωμωδία για το πως ο λαϊκισμός τρώει τη δημοκρατία - και πόσο εύκολα ο λαός ερωτεύεται αυτόν που του φωνάζει πιο δυνατά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences