Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🌀#ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ ΚΑΠΟΤΕ...

----------- ΤΟ "ΚΑΖΑΚΙ" ! Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ #ΘΑΝΑΣΗΣ_ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ (1993) ΣΚΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ "ΑΠΟΛΛΩΝΙΑΔΑΣ" ΚΑΙ ΜΕ ΚΥΡΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΤΗΝ ΒΑΡΚΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΝΤΙΚΡΥΖΕ ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ... 🔹"Κάνοντας τη βόλτα του στο λιμάνι μας ή και στην έξω από αυτό παραλιακή ζώνη, εκεί που ενώνεται η στεριά με τη θάλασσα, ο σημερινός Αλεξανδρουπολίτης θα συναντήσει όλων των ειδών τα πλεούμενα μέσα στη θάλασσα μα και τραβηγμένα στη στεριά, μάχιμα ακόμη (αν μπορούμε να τα πούμε έτσι) μα και απόμαχα, περιποιημένα ή και παραμελημένα, κινούμενα με μηχανή αλλά και μόνο με πανιά ή και κουπιά. 🔹Θα τα καμαρώσει θα τα περιεργαστεί θα του θυμίσουν γεγονότα και θα του φέρουν αναμνήσεις, μα σε λίγους όλα αυτά θα αφήσουν ένα αίσθημα ότι κάποιο πλεούμενο λείπει, ολοκληρωτικά και για πολλά χρόνια, από κοντά τους και ακόμη λιγότεροι θα θυμηθούν το «καζακί» και θα το ξαναφέρουν στη μνήμη τους μέσα στο νερό της θάλασσας εκεί στην παραλία του ψαράδικου συνοικισμού της Απολλωνιάδας που σήμερα έχει κυριευθεί κυριολεκτικά από τις καφετέριες και τα άλλα όμοια κέντρα με τα πολύχρωμα φώτα που προτιμούν οι σημερινοί μας νέοι. 🔹Ήταν στα προ του πολέμου χρόνια το τμήμα αυτό της παραλίας μας γραφικότατο με τα χαμηλά μονώροφα σπίτια που κατασκεύασε η τότε Επιτροπή Αποκαταστάσεως Προσφύγων, ο Εποικισμός, όπως θυμάμαι ότι λεγότανε, για τους πρόσφυγες από τα δυτικά παράλια της Προποντίδος της περιοχής της Απολλωνίας, που έφθασαν με τα ελάχιστα υπάρχοντα τους στην πόλη μας και η συνοικία αυτή που τους εγκατέστησαν, κτισμένη πάνω στα ερείπια βομβαρδισμένων τουρκικών στρατώνων, ονομάστηκε από αυτούς τους ίδιους «Απολλωνιάδα». 🔹Εργατικός ναυτικός κόσμος οι πρόσφυγες αυτοί βρήκαν ελεύθερο και πλούσιο θαλασσινό πεδίο και ρίχτηκαν αμέσως στο ψάρεμα. 🔹Με τα πρώτα χρήματα της προσφυγικής αποζημίωσης που τους έδινε για ενίσχυση η Ελληνική Κυβέρνηση, στήσανε στην παραλία του συνοικισμού τους το πρώτο μικρό ναυπηγείο και άρχισαν μόνοι τους να κατασκευάζουν τις ψαρόβαρκές τους, όμοιες μ’ αυτές που είχαν στην πατρίδα τους «τα καζακιά». Ήταν μια ιδιόρρυθμη βάρκα το «καζακί». 🔹Το σχήμα της θύμιζε την πιρόγα των παραποτάμιων αφρικανών που ακόμα βρίσκονται σε ημιάγρια κατάσταση.

Η πρύμνη της ήταν ίδια με την πλώρη στο κόψιμο τους και δεν μπορούσες έτσι να τις ξεχωρίσεις. 🔹Η καρίνα τους αρκετά μεγάλη, και το φάρδος στη μέση τους μόλις ήταν δυνατό να χωρέσει δύο ανθρώπους όρθιους.

Η κίνησή τους γινότανε με κουπιά και μόνο αφού δεν είχαν θέση για το άπλωμα πανιού δηλαδή δεν είχαν το υποτυπώδες μικρό έστω κατάρτι που είχαν οι άλλες βάρκες. 🔹Δεν είχαν το τιμόνι που είχαν οι βάρκες μας και η οδήγηση τους γινότανε ή από τον κωπηλάτη τους, όταν αυτός ήταν μόνος στη βάρκα, ή από τον δεύτερο επιβάτη της που καθήμενος απέναντι από τον κωπηλάτη και στο πίσω μέρος της, με ένα μικρό κουπί με λαβή σε σχήμα Τα θα κανόνιζε την πορεία της. 🔹Τον πρώτο κιόλας χρόνο της εγκατάστασής τους οι εργατικού αυτοί πρόσφυγες γέμισαν, μπορώ να πω, την προ του συνοικισμού τους παραλία με τις ιδιόρρυθμες αυτές βάρκες τα «καζακιά» τους που ίσως για πένθος για τις χαμένες πατρίδες τους τα έβαψαν με πισσόχρωμα, ίσως και για την στεγανότητά τους, μαύρα. 🔹Με τα πρώτα δίχτυα που έπλεξαν οι γυναίκες τους έως ότου ετοιμαστούν οι βάρκες τους, ρίχτηκαν στο ψάρεμα, που τους έδωσε τα πρώτα χρήματα για να ορθοποδήσουν. 🔹Εργατικοί μα και ανήσυχοι τις μέρες της νοτιάς που εξαιτίας της σταματούσε το ψάρεμα και οι βάρκες τους τραβιότανε εσωτερικά στην παραλία, δεν καθότανε, μα μετέτρεψαν την εμπρός από τον συνοικισμό τους περιοχή, την μεταξύ του δρόμου και της θάλασσας, που τότε, πριν κατασκευαστεί το κρηπίδωμα του μεγάλου λιμενοβραχίονα μας ήταν αρκετά μεγάλη, και φαγώθηκε μετά την κατασκευή του από την νοτιά που χτυπούσε πια στην παραλία του συνοικισμού, σε αμπελώνα. 🔹Ακόμη και σήμερα, ύστερα από σαράντα και πλέον χρόνια από την εγκατάλειψη των αμπελιών αυτών, αν κανείς ψάξει προσεκτικά στον όσο χώρο απέμεινε μεταξύ του δρόμου και του κρηπιδώματος που προφυλάσσει το δρόμο από το φάγωμα της νοτιάς προς το μέρος του Σταδίου μας, θα εντοπίσει ίσως κάποια ρίζα, κούρβουλο από το αμπέλι αυτό, όπως και ανάμεσα στις πολυκατοικίες που είναι χτισμένες σήμερα στο συνοικισμό θα βρει ίσως ένα ή δύο από τα πρώτα προσφυγικά σπιτάκια στην πρώτη του κατάσταση και δίχως μετατροπή. 🔹Μα… όσο και να ψάξει στις παραλίες μας δεν θα βρει πιστεύω ούτε ίχνος από τη βάρκα αυτή των Απολλωνιαδιτών προσφύγων, «ΤΟ ΚΑΖΑΚΙ»…

----------- 📌 Πηγή : ΛΕΥΚΩΜΑ "ΤΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ" (1993). Επεξεργασία φωτογραφίας ΑΙ...Γ. ΜΑΛΚΙΔΗΣ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους