Original Post

Πλήρες Κείμενο:

“Ο σκηνοθέτης εμπιστεύεται την δυναμική του έργου και δεν φοβάται τις αντιφάσεις του.

Πιάνει αυτή την ιδιορρυθμία από τα κέρατα και στήνει μία έξοχη παράσταση με έμπνευση, τόλμη, νεύρο, λεπτή ειρωνεία, αισθητική άποψη, δυνατές ερμηνείες και κυρίως θεατρική χαρά, χωρίς να ακυρώνει ποτέ το τραγικό υπόστρωμα.

Γιατί οι θεοί δεν είναι ακριβώς φωτεινά πρότυπα.

Οι άρχοντες δεν είναι ακριβώς υπόδειγμα δικαιοσύνης.

Η αλήθεια δεν είναι διαθέσιμη σε όλους και η καταγωγή δεν είναι απλώς μια οικογενειακή πληροφορία αλλά εισιτήριο κοινωνικής αναγνώρισης.

Κι έτσι, πίσω από την αναγνώριση του χαμένου παιδιού και το μυθολογικό happy end, ο «Ίων» κρύβει ένα πολύ πιο ανήσυχο ερώτημα: Ποιοι είμαστε όταν κανείς δεν μπορεί να μας πει μβεβαιότητα από πού ερχόμαστε; Ο Μοσχόπουλος δεν δίνει εύκολες απαντήσεις.

Και πολύ σωστά κάνει.” “Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία της σκηνοθεσίας του Μοσχόπουλου ότι δεν προσπαθεί να κάνει τον Ευριπίδη σύγχρονο.

Απλώς αποδεικνύει πόσο σύγχρονος ήταν ήδη.

Στο τέλος, οι χρησμοί εξηγούνται, οι συγγένειες αποκαλύπτονται, η οικογένεια ξανασυναρμολογείται και οι θεοί, ως συνήθως, έρχονται να βάλουν τάξη στο χάος που οι ίδιοι δημιούργησαν.

Μόνο που εμείς έχουμε ήδη δει τους καθρέφτες.

Και τα μαύρα γυαλιά.

Και την Κρέουσα.

Και τότε καταλαβαίνουμε το τελευταίο, μικρό κόλπο του Μοσχόπουλου ότι ο «Ίων» μπορεί να τελειώνει με αναγνώριση και happy end, αλλά η παράσταση μας αφήνει με αμφιβολία.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο ευριπίδειο απ' όλα.

Γιατί όταν ένας θεός σου λέει «όλα μπήκαν στη θέση τους», καλό είναι να ρίξεις άλλη μια ματιά στον καθρέφτη.

Κι αν κάτι μένει τελικά από αυτή την παράσταση, είναι η αίσθηση της ικανοποίησης και της πληρότητας!” Κριτική από το OnlyTheater.gr για την παράσταση του «Ίωνα» στην Επίδαυρο ✍🏻 Γράφει η Ντίνα Καρρά 🔗 https://www.onlytheater.gr/buzz/onlytheaterreview/item/«ion»-kritiki

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους