Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν η ζωή μας γίνεται Ευαγγέλιο ♥ | Πνευματική τροφή για την καθημερινή μας ζωή | 👇Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο. «Δεν θα χρειάζονταν λόγια, αν έλαμπε η ζωή μας.

Δεν θα χρειάζονταν δάσκαλοι, αν επιδεικνύαμε έργα.

Κανείς δεν θα παρέμενε άπιστος, αν εμείς ήμασταν πραγματικοί Χριστιανοί.» Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος Υπάρχουν λόγια των Αγίων που μας παρηγορούν.

Υπάρχουν όμως και λόγια που στέκονται απέναντί μας σαν καθρέφτης.

Ο συγκεκριμένος λόγος του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου δεν μας επιτρέπει να εξετάσουμε πρώτα τον κόσμο.

Μας αναγκάζει να εξετάσουμε πρώτα τον εαυτό μας.

Δεν μας ρωτά: «Γιατί οι άνθρωποι σήμερα δεν πιστεύουν;» Μας θέτει μια πολύ δυσκολότερη ερώτηση: «Τι βλέπουν οι άνθρωποι όταν κοιτάζουν εμάς που λέμε ότι πιστεύουμε;» Και ίσως εκεί αρχίζει μία από τις πιο σοβαρές μορφές αυτοκριτικής για κάθε Χριστιανό. ♥ «Αν έλαμπε η ζωή μας…» Ο Χριστός δεν είπε στους μαθητές Του μόνο να μιλούν για το φως.

Τους είπε: «Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου.» Το φως όμως δεν χρειάζεται να φωνάζει ότι είναι φως. Φωτίζει.

Έτσι και ο πραγματικός Χριστιανός δεν αποδεικνύει την πίστη του μόνο με αυτά που λέει.

Την αποδεικνύει με τον τρόπο που ζει.

Με την υπομονή του όταν αδικείται.

Με τη συγχώρησή του όταν πληγώνεται.

Με την τιμιότητά του όταν κανείς δεν τον βλέπει.

Με την ταπείνωσή του όταν θα μπορούσε να υπερηφανευτεί.

Με την ελεημοσύνη του όταν δεν υπάρχει χειροκρότημα.

Με την αγάπη του ακόμη και απέναντι σε εκείνον που δεν μπορεί να του προσφέρει τίποτε.

Εκεί φαίνεται το Ευαγγέλιο.

Όχι μόνο στα χείλη.

Αλλά στη ζωή. ♥ «Αν επιδεικνύαμε έργα…» Ο Άγιος Χρυσόστομος αγγίζει εδώ μια μεγάλη πνευματική πληγή: την απόσταση ανάμεσα σε όσα πιστεύουμε και σε όσα ζούμε.

Μπορούμε να μιλάμε για ταπείνωση και να απαιτούμε συνεχώς αναγνώριση.

Να μιλάμε για συγχώρηση και να κρατούμε μέσα μας μια έχθρα για χρόνια.

Να μιλάμε για αγάπη και να κατακρίνουμε αμέσως τον άνθρωπο που διαφωνεί μαζί μας.

Να μιλάμε για ελεημοσύνη και να κλείνουμε τα μάτια στον πόνο του διπλανού μας.

Να κάνουμε τον σταυρό μας μέσα στον ναό και, λίγα λεπτά αργότερα, να πληγώνουμε κάποιον με τη γλώσσα μας.

Τότε δημιουργείται ένα τραγικό χάσμα: άλλο Ευαγγέλιο διαβάζουν τα χείλη μας και άλλο παρουσιάζει η ζωή μας.

Και ο άνθρωπος που βρίσκεται μακριά από την Εκκλησία μπορεί να μη γνωρίζει θεολογία.

Ξέρει όμως να αναγνωρίζει την υποκρισία.

Όπως ξέρει να αναγνωρίζει και την αυθεντικότητα. ❤️ Ο άνθρωπος θέλει να δει τον Χριστό μέσα στον Χριστιανό Ίσως κάποιος να μη διαβάσει ποτέ την Καινή Διαθήκη.

Μπορεί όμως να γνωρίσει εσένα.

Ίσως να μη διαβάσει ποτέ τους Πατέρες.

Μπορεί όμως να εργαστεί μαζί σου.

Να γίνει γείτονάς σου.

Να σε συναντήσει όταν βρίσκεται σε ανάγκη.

Να σε αδικήσει και να περιμένει την αντίδρασή σου.

Να πέσει και να δει αν θα τον καταδικάσεις ή αν θα του δώσεις το χέρι.

Και τότε, χωρίς να το γνωρίζουμε, η δική μας συμπεριφορά μπορεί να γίνει η πρώτη σελίδα του Ευαγγελίου που θα διαβάσει αυτός ο άνθρωπος.

Τι θα διαβάσει; Αγάπη; Ειρήνη; Έλεος; Ταπείνωση; Ή θυμό, υπερηφάνεια, κατάκριση και σκληρότητα; Αυτό είναι το βάρος του λόγου του Αγίου. ♥ «Αν εμείς ήμασταν πραγματικοί Χριστιανοί…» Αυτή ίσως είναι η πιο συγκλονιστική φράση. Ο Άγιος δεν μεταφέρει την ευθύνη στους άπιστους.

Τη φέρνει σε εμάς.

Και αυτό είναι βαθιά πατερικό.

Γιατί είναι πολύ εύκολο να παρατηρούμε την πνευματική κατάσταση της κοινωνίας.

Να μιλάμε για την απομάκρυνση από τον Θεό.

Να καταδικάζουμε την εποχή μας.

Να αναζητούμε ποιος φταίει. Ο Χρυσόστομος όμως μας γυρίζει προς τον καθρέφτη: «Εσύ πόσο Χριστιανός είσαι;» Όχι στο όνομα.

Όχι στην ταυτότητα.

Όχι μόνο στις εξωτερικές συνήθειες.

Αλλά όταν σε αδικούν.

Όταν χάνεις.

Όταν σε προσβάλλουν.

Όταν έχεις εξουσία πάνω σε έναν πιο αδύναμο.

Όταν μπορείς να κερδίσεις με ανέντιμο τρόπο και κανείς δεν θα το μάθει.

Εκεί αποκαλύπτεται η ποιότητα της πίστεως. ♥ Δεν ζητείται τελειότητα — ζητείται αληθινός αγώνας Αυτός ο λόγος όμως δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην απογοήτευση. Η Εκκλησία δεν αποτελεί κοινότητα ανθρώπων που έχουν ήδη γίνει τέλειοι.

Είναι τόπος μετανοίας και θεραπείας. Ο Χριστιανός πέφτει. Θυμώνει.

Κάνει λάθη. Πληγώνει. Αποτυγχάνει.

Η διαφορά βρίσκεται στο ότι δεν κάνει ειρήνη με την πτώση του. Σηκώνεται.

Ζητά συγγνώμη. Μετανοεί. Εξομολογείται. Ξαναρχίζει.

Και με τη Χάρη του Θεού, λίγο λίγο, η ζωή του αρχίζει να αλλάζει.

Αυτό επίσης βλέπει ο κόσμος.

Όχι έναν άνθρωπο που παρουσιάζεται ως αναμάρτητος.

Αλλά έναν άνθρωπο που αγωνίζεται αληθινά να γίνει του Χριστού. ♥ Πνευματικός Στοχασμός Ίσως τελικά η ισχυρότερη χριστιανική απολογία να μην είναι ένα μεγάλο επιχείρημα.

Ίσως να είναι ένας άνθρωπος.

Ένας άνθρωπος που συγχωρεί εκεί όπου όλοι περιμένουν εκδίκηση.

Που παραμένει τίμιος εκεί όπου θα μπορούσε εύκολα να εξαπατήσει.

Που υπηρετεί χωρίς να ζητά αναγνώριση.

Που δεν εγκαταλείπει τον άλλον όταν όλοι τον έχουν εγκαταλείψει.

Που δεν διαφημίζει το καλό που κάνει.

Που όταν πέσει, έχει την ταπείνωση να πει: «Έσφαλα.

Συγχώρεσέ με.» Έναν τέτοιο άνθρωπο δύσκολα τον αντικρούεις με επιχειρήματα.

Γιατί δεν σου μιλά απλώς για τον Χριστό.

Σου δείχνει κάτι από τον Χριστό.

Και ίσως αυτή να είναι η μεγάλη πρόσκληση του Χρυσοστόμου προς όλους μας: Να σταματήσουμε να αναρωτιόμαστε μόνο γιατί ο κόσμος δεν ακούει τα λόγια μας και να αναρωτηθούμε μήπως περιμένει πρώτα να δει το Ευαγγέλιο να γίνεται ζωή. ♥ Μη ζητάς λοιπόν πρώτα από τον κόσμο να πιστέψει αυτά που λες.

Αγωνίσου να μπορεί να δει στη ζωή σου Εκείνον στον Οποίο πιστεύεις.

Γιατί ο Χριστός δεν μας κάλεσε απλώς να μιλάμε για το Φως.

Μας κάλεσε να φωτίζουμε. Άγιε Λάζαρε, Φίλε του Χριστού, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών. Το Περιβόλι του Αγίου Λαζάρου.

Προς δόξαν του Παναγίου και Ζωοποιού Τριαδικού Θεού! #ΆγιοςΙωάννηςΟΧρυσόστομος #ΙωάννηςΧρυσόστομος #Ορθοδοξία #Χριστός #Ευαγγέλιο #ΧριστιανικήΖωή #ΠνευματικήΖωή #Πίστη #Αγάπη #Ταπείνωση #Μετάνοια #Συγχώρηση #ΠνευματικόςΑγώνας #ΠατερικόςΛόγος #ΟρθόδοξηΠίστη #ΛόγοςΚαιΦως @topfans

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους