Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα σύννεφα ήταν εκεί την πρώτη φορά που η Εριφύλλη συνάντησε τον Στέφανο.

Σαν αυλαία θεάτρου που ανοίγει για την πρώτη πράξη, μια πανδαισία ρόδινων και χρυσαφένιων νεφών ξεδιπλώθηκε μεγαλόπρεπα πλαισιώνοντας μια λιτή σκηνή: Ένας άντρας, ντυμένος στην πένα που έμοιαζε να έχει φυτρώσει στη μέση του πουθενά, στεκόταν στην άκρη του δρόμου κοιτάζοντας τριγύρω, με την έκφραση κάποιου που ψάχνει προς τα πού να πάει.

Γιατί είναι έτσι ντυμένος;, αναρωτήθηκε η Εριφύλλη που στεκόταν λίγα μέτρα πιο πέρα, έχοντας μόλις βγει από την αυλόπορτα του σπιτιού της.

Η απορία της ωστόσο, γρήγορα μετατράπηκε σε έκπληξη.

Γιατί εκείνη τη στιγμή είδε τον νεαρό άντρα να σηκώνει το βλέμμα του ψηλά στον ουρανό, ανιχνεύοντας κάτι που μόνο εκείνος ήξερε.

Κι ύστερα, ακόμα πιο παράξενο, να απομένει ορθός εκεί, με μια ονειροπόλα, σχεδόν νοσταλγική έκφραση, ατενίζοντας για ώρα τα ποικιλόχρωμα σύννεφα που γλιστρούσαν γαλήνια στο στερέωμα.

Ολόκληρη η ιστορία στο πρώτο σχόλιο ❗Ο Δρόμος με τα Σύννεφα ✍The Two Godmothers Μαρίνα Πηνελόπη Μάιδου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους