Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αναδημοσιεύουμε από Ariba Noor, φοιτήτρια Φιλοσοφικής Μεγαλώνοντας, άκουγα διαρκώς αφηγήματα που παρουσίαζαν τη μουσουλμάνα γυναίκα ως ένα παθητικό θύμα, μια ύπαρξη χωρίς δική της άποψη, φωνή ή ελεύθερη βούληση.

Αυτή η εικόνα δεν με αντιπροσώπευε ποτέ.

Η πραγματική καταπίεση που βίωσα δεν πήγαζε από την καταγωγή ή την πίστη μου, αλλά από την ίδια την ισλαμοφοβία: τις συστηματικές συκοφαντίες, τις ρατσιστικές προκαταλήψεις και τον θεσμικό αποκλεισμό.

Αυτά τα αφηγήματα είναι τόσο βαθιά διάχυτα στην κοινωνία, που επιβάλλουν ένα καίριο ερώτημα: γιατί; Υπάρχει πράγματι έμφυτη «βαρβαρότητα» ή «οπισθοδρόμηση» στο Ισλάμ, ή μήπως ο πραγματικός στόχος του συστήματος είναι οι πλούσιοι φυσικοί πόροι, τα πετρελαϊκά αποθέματα και οι γεωστρατηγικές περιοχές όπου ζουν αυτοί οι πληθυσμοί; Η ισλαμοφοβία δεν είναι μια τυχαία προκατάληψη, είναι το πιο ισχυρό ιδεολογικό όπλο του ιμπεριαλισμού.

Είναι το αφήγημα που νομιμοποιεί τη βία, δαιμονοποιεί τα θύματα και παρουσιάζει τους θύτες ως σωτήρες.

Η ακροδεξιά μετατρέπει την ισλαμοφοβία στο κατ' εξοχήν εργαλείο κατασκευής αποδιοπομπαίων τράγων.

Κατασκευάζει τεχνητούς εχθρούς για να κρύψει τις αληθινές αιτίες της φτώχειας και της εξαθλίωσης.

Στοχοποιεί τους μουσουλμάνους και τους πρόσφυγες, νομιμοποιώντας τη φασιστική βία.

Έτσι, δηλητηριάζει την κοινωνία, εκτρέποντας τη λαϊκή οργή μακριά από το κεφάλαιο και το κράτος.

Οι συνέπειές της είναι καταστροφικές για ολόκληρη την κοινωνία.

Διασπά την εργατική τάξη, συγκαλύπτει τους αληθινούς υπαίτιους, τροφοδοτεί τη μισαλλοδοξία και ενισχύει την καταστολή των κινημάτων αλληλεγγύης και δικαιοσύνης.

Πρόκειται για την απόλυτη υποκρισία: οι αποικιοκράτες που εισέβαλαν με στρατό και άρπαξαν τον πλούτο ολόκληρων λαών βαφτίζουν σήμερα «εισβολέα» τον κατατρεγμένο πρόσφυγα που αναζητά μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, τιμωρώντας τον με θάνατο στα σύνορα.

Η συζήτηση αυτή είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Ζούμε τη φρίκη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και την επικίνδυνη άνοδο της ακροδεξιάς.

Από την Παλαιστίνη μέχρι το Ιράκ, τη Συρία, το Ιράν και το Αφγανιστάν, οι άμαχοι πληρώνουν ξανά και ξανά το τίμημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.

Η αδιανόητη δημόσια δήλωση του Ισραηλινού υπουργού Εθνικής Ασφάλειας ότι «υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αξίζει να ζουν, δεν πρέπει να ζουν, δεν είναι καν άνθρωποι» αποκαλύπτει την πλήρη αποανθρωποποίηση που στρώνει το έδαφος για τα συνεχιζόμενα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ισλαμοφοβία μετατρέπεται σε άλλοθι για τη μαζική εξόντωση αμάχων.

Το βιβλίο «Η πάλη ενάντια στην Ισλαμοφοβία» προσφέρει τις απαντήσεις που χρειαζόμαστε σήμερα ενάντια στην πολεμική φρίκη και τον ρατσιστικό αποπροσανατολισμό.

Σας περιμένουμε στο Πεδίο του Άρεως για να συζητήσουμε και να χτίσουμε μαζί μια αλυσίδα αλληλεγγύης απέναντι στον ρατσισμό και τον πόλεμο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους