Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα θέλω να σας μιλήσω λίγο διαφορετικά. Όχι μόνο ως δημοσιογράφος, αλλά και ως ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από το Katerini Press.

Αυτή η σελίδα ξεκίνησε σχεδόν τυχαία τον Απρίλιο του 2011.

Και σήμερα, Σεπτέμβριο του 2026, βρίσκεται ακόμη εδώ.

Πάνω από δεκαπέντε χρόνια μετά.

Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, υπάρχει κάτι που με βαραίνει.

Δεν έχω καταφέρει να έρθω στην Πιερία.

Δεν έχω μπορέσει να βρεθώ στους δρόμους της Κατερίνης, στο Λιτόχωρο, στο Αιγίνιο, στα χωριά της Πιερίας, στις παραλίες, δίπλα στους ανθρώπους.

Να φωτογραφίσω, να μιλήσω μαζί τους, να ακούσω ιστορίες, να κάνω αυτό που εγώ θεωρώ πραγματική τοπική δημοσιογραφία.

Το ρεπορτάζ με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Κι όμως, όλο αυτό το διάστημα, το Katerini Press συνέχισε από τη Γερμανία.

Και συνέχισε δυνατά.

Μπορεί κάποιος να μη με συμπαθεί.

Μπορεί να μη συμπαθεί το Katerini Press.

Είναι απολύτως σεβαστό.

Υπάρχει όμως κάτι που δεν είναι θέμα συμπάθειας ή αντιπάθειας.

Είναι οι αριθμοί, η απήχηση, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι που βλέπουν τις δημοσιεύσεις μας και η δύναμη που έχει αποκτήσει αυτή η σελίδα.

Κάποια στιγμή όμως έρχεται η ώρα να ρωτήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό: Για ποιον το κάνω; Γιατί οικονομικά, ας μην κρυβόμαστε, από όλο αυτό σήμερα βγαίνει ουσιαστικά ένα χαρτζιλίκι.

Δεν είναι αυτός ο λόγος που τόσα χρόνια επιμένω.

Και κυρίως, δεν μπορεί ένας άνθρωπος να ζει στη Γερμανία και να προσπαθεί από περίπου 2.000 χιλιόμετρα μακριά να κάνει δημοσιογραφία στην Πιερία.

Κάπου αυτό έχει ένα όριο.

Η επόμενη κάθοδός μου στην Πιερία, πιθανότατα τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο του 2027, θα είναι για μένα καθοριστική.

Ίσως η πιο καθοριστική των τελευταίων χρόνων.

Γιατί τότε θα πρέπει να πάρω μια μεγάλη απόφαση: αν θα επιστρέψω μόνιμα στην Πιερία και θα ξανακάνω αυτό που πραγματικά αγαπώ ή αν θα συνεχίσω οριστικά τη ζωή μου στη Γερμανία.

Σήμερα βρίσκομαι σε μια θέση που μου επιτρέπει να το σκεφτώ σοβαρά.

Έχω καταφέρει με τη δουλειά μου στη Γερμανία να δημιουργήσω ένα μικρό κεφάλαιο και μέχρι τότε πιθανότατα θα έχω τη δυνατότητα να κάνω μια νέα αρχή χωρίς να ξεκινήσω από το απόλυτο μηδέν.

Αλλά δεν θέλω να πάρω αυτή την απόφαση μόνος μου, κλεισμένος σε ένα δωμάτιο στη Γερμανία.

Θέλω να δω αν πραγματικά υπάρχει χώρος για μένα στην Πιερία.

Αν υπάρχουν επιχειρηματίες που θα ήθελαν να στηρίξουν έμπρακτα, νόμιμα και καθαρά αυτή την προσπάθεια μέσα από συνεργασίες.

Αν υπάρχουν φορείς που πιστεύουν ότι ένα δυνατό Katerini Press με φυσική παρουσία στην Πιερία μπορεί να προσφέρει στον τόπο.

Αν υπάρχουν συνάδελφοι με τους οποίους μπορούμε να συνεργαστούμε.

Και πάνω απ' όλα, αν υπάρχουν απλοί άνθρωποι που όλα αυτά τα χρόνια διαβάζουν αυτή τη σελίδα και θα ήθελαν να τη δουν επιτέλους να αποκτά ξανά σάρκα και οστά μέσα στην ίδια την Πιερία.

Δεν θέλω να επιστρέψω για να γίνω αντίπαλος κανενός.

Δεν θέλω να κλείσω κανέναν, ούτε να αποδείξω ότι είμαι καλύτερος από κάποιον άλλον.

Θέλω συνεργασία.

Θέλω να ενώσουμε δυνάμεις για να αναδείξουμε την Κατερίνη, το Λιτόχωρο, το Αιγίνιο, τα χωριά της Πιερίας, τις παραλίες μας, ολόκληρη την Πιερία.

Να δείξουμε τα όμορφα, αλλά να έχουμε το θάρρος να δείχνουμε και τα κακώς κείμενα.

Και θέλω, όσο μπορώ, να ξαναφέρω στο προσκήνιο κάτι που θεωρώ ότι λείπει πολύ από την τοπική δημοσιογραφία: το ανθρωποκεντρικό ρεπορτάζ.

Τον άνθρωπο πίσω από την είδηση.

Γι' αυτό σήμερα τα σχόλια αυτής της δημοσίευσης θα μείνουν ανοιχτά.

Και δεν θέλω να μου γράψετε «μη γυρίσεις, εδώ όλα είναι χάλια». Αυτά τα γνωρίζω.

Θέλω προτάσεις.

Θέλω ιδέες.

Θέλω ανθρώπους που θα μου πουν: «Χάρη, όταν έρθεις, θέλω να καθίσουμε σε ένα τραπέζι και να συζητήσουμε πώς μπορούμε να συνεργαστούμε». Είτε είστε επιχειρηματίας, είτε εκπροσωπείτε κάποιον φορέα, είτε είστε συνάδελφος, είτε απλώς ένας άνθρωπος που έχει μια καλή ιδέα.

Μπορείτε να γράψετε δημόσια στα σχόλια ή να μου στείλετε μήνυμα στο Katerini Press ή στο προσωπικό μου προφίλ.

Θέλω, όταν κατέβω, να συναντήσω κάποιους από εσάς.

Να μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο.

Να δω τι μπορεί πραγματικά να γίνει.

Η ακριβής ημερομηνία θα εξαρτηθεί από το πότε θα είναι έτοιμο το διαβατήριό μου από το ελληνικό προξενείο της Στουτγάρδης.

Γι' αυτό και σήμερα δεν μπορώ να πω αν θα είναι Φεβρουάριος ή αρχές Μαρτίου.

Αλλά εκείνο το ταξίδι θα δώσει για μένα μια απάντηση.

Αν υπάρχει πραγματική διάθεση από την Πιερία να επιστρέψω και να ξανακάνω δημοσιογραφία στον τόπο μου, είμαι έτοιμος να το συζητήσω πολύ σοβαρά.

Αν όμως διαπιστώσω ότι αυτή η διάθεση δεν υπάρχει, τότε θα έρθω απλώς για λίγες ημέρες διακοπών και στη συνέχεια θα επιστρέψω στη Γερμανία. Το Katerini Press δεν θα κλείσει.

Αλλά εγώ θα ξέρω πλέον ότι αυτός ο κύκλος της πιθανής επιστροφής μου στην Πιερία έχει κλείσει οριστικά.

Δεκαπέντε χρόνια μετά, λοιπόν, δεν ζητάω από κανέναν να μου πει αν αξίζει το Katerini Press.

Ζητάω να δω αν υπάρχει διάθεση να γράψουμε το επόμενο κεφάλαιό του μαζί. Χάρης Μπαζάκος Δημοσιογράφος – Ιδιοκτήτης Katerini Press

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους