Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΨΕΛΗ: ΩΣ ΕΔΩ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΠΛΑ «ΣΟΚΑΡΙΣΤΗΚΑΜΕ». Αυτό που αποκαλύπτεται στην Κυψέλη δεν είναι απλώς μια ακόμη «είδηση φρίκης». Είναι μια υπόθεση που μας αναγκάζει να κοιταχτούμε ως κοινωνία στον καθρέφτη.

Ένα βρέφος νεκρό.

Παιδιά μέσα σε ένα περιβάλλον που ερευνάται για όσα αδιανόητα συνέβαιναν εκεί.

Και γύρω από όλα αυτά, καταγγελίες, ενδείξεις και προηγούμενες παρεμβάσεις που γεννούν ένα τεράστιο ερώτημα: ΠΟΙΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ; Δεν αρκεί κάθε φορά να εμφανιζόμαστε μετά την τραγωδία.

Δεν αρκούν οι δηλώσεις, τα τηλεοπτικά παράθυρα και το «θα διερευνηθούν ευθύνες». Οι ευθύνες πρέπει να αναζητηθούν μέχρι τέλους και προς κάθε κατεύθυνση.

Αν υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια, ποιος τα αξιολόγησε; Αν υπήρχαν καταγγελίες, τι έγινε με αυτές; Αν οι αρμόδιες υπηρεσίες γνώριζαν ότι παιδιά βρίσκονταν σε κίνδυνο, ποια μέτρα πάρθηκαν και γιατί δεν αποδείχθηκαν αρκετά; Γιατί όταν μιλάμε για παιδιά, δεν υπάρχει περιθώριο για “χάθηκε κάπου η υπόθεση”, “δεν υπήρχε προσωπικό”, “δεν υπήρξε σωστός συντονισμός”. Τα παιδιά δεν μπορούν να περιμένουν τη γραφειοκρατία.

Δεν μπορούν να φωνάξουν πάντα.

Δεν μπορούν να προστατεύσουν μόνα τους τον εαυτό τους.

Γι' αυτό υπάρχει το κράτος.

Γι' αυτό υπάρχουν κοινωνικές υπηρεσίες.

Γι' αυτό υπάρχει η Δικαιοσύνη και οι αρμόδιες αρχές. Η Κυψέλη δεν πρέπει να γίνει άλλη μία υπόθεση που θα μας συγκλονίσει για τρεις ημέρες και μετά θα ξεχαστεί.

Θέλουμε απαντήσεις.

Θέλουμε ευθύνες.

Θέλουμε ένα σύστημα που να προλαβαίνει τη φρίκη — όχι απλώς να καταγράφει τα συντρίμμια της.

Γιατί πίσω από κάθε τέτοια υπόθεση υπάρχει ένα ερώτημα που δεν επιτρέπεται να μείνει αναπάντητο: ΠΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΣΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους