Άρθρο από: Weather Phenomena Μετάφραση : Φραγκούλη Μαρία Κλίμα : Μία νέα ανατρεπτική έρευνα επισημαίνει ότι η μείωση του albedo (λευκάγεια) της Γης είναι η πραγματική αιτία της υπερθέρμανσης του...

Πλήρες Κείμενο:

Άρθρο από: Weather Phenomena Μετάφραση : Φραγκούλη Μαρία Κλίμα : Μία νέα ανατρεπτική έρευνα επισημαίνει ότι η μείωση του albedo (λευκάγεια) της Γης είναι η πραγματική αιτία της υπερθέρμανσης του πλανήτη και όχι τα αέρια του θερμοκηπίου Η συγκεκριμένη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Geomatics και η οποία διεξήχθη από τους επιστήμονες Ned Nikolov και Karl F. Zeller, επισημαίνει ότι οι διακυμάνσεις στην παγκόσμια θερμοκρασία που έχουν καταγραφεί τα τελευταία 24 χρόνια οφείλονται εξ' ολοκλήρου σε ένα συγκεκριμένο φαινόμενο: στην μείωση της λευκάγειας (albedo) της Γης ή αλλιώς της ικανότητας της Γης να αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία πίσω στο Διάστημα από την επιφάνεια και την ατμόσφαιρα του πλανήτη.

Ωστόσο, αυτή η ανακάλυψη έχει προκαλέσει μία έντονη συζήτηση εντός της επιστημονικής κοινότητας, καθώς αμφισβητεί ουσιαστικά τον πρωταρχικό ρόλο που αποδιδόταν προηγουμένως στα ανθρωπογενή αέρια του θερμοκηπίου.

Το albedo (λευκάγεια), αντιπροσωπεύει ουσιαστικά το κλάσμα του ηλιακού φωτός που μία επιφάνεια αντανακλά πίσω στο Διάστημα.

Όταν το albedo μειώνεται, ο πλανήτης απορροφά όλο και μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας βραχέων κυμάτων από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα να έχουμε την αύξηση των επιφανειακών θερμοκρασιών.

Η συγκεκριμένη λοιπόν μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Geomatics εστιάζει ακριβώς σε αυτό το γεγονός, υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων πώς η παγκόσμια νεφοκάλυψη έχει υποστεί αλλαγές που έχουν μειώσει σημαντικά την συνολική ανακλαστικότητα του πλανήτη μας.

Συγκεκριμένα, οι συγγραφείς της μελέτης υποστηρίζουν ότι αυτή η αυξημένη ποσότητα ενέργειας που συγκρατείται από το ατμοσφαιρικό σύστημα της Γης, είναι στην ουσία και η κινητήριος δύναμη της σύγχρονης υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Σε αντίθεση λοιπόν με τις κλασικές θεωρίες που βλέπουν την άνοδο των θερμοκρασιών ως συνέπεια της παγίδευσης θερμότητας από το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο, αυτή η έρευνα επικεντρώνεται στην άμεση απορρόφηση της ηλιακής ακτινοβολίας, αφού τα σύννεφα, λειτουργώντας ως ανακλαστική ασπίδα, παίζουν κρίσιμο ρόλο στην παγκόσμια θερμική ισορροπία.

Για να καταλήξουν σε αυτό το συμπέρασμα, οι ερευνητές ανέλυσαν ένα τεράστιο σύνολο δεδομένων από δορυφορικά και επίγεια συστήματα παρακολούθησης, εστιάζοντας ιδιαίτερα σε μετρήσεις από το έργο CERES, το οποίο σημαίνει Clouds and the Earth's Radiant Energy System.

Αυτοί οι δορυφόροι, που λειτουργούν από την NASA, έχουν ως αποστολή να μετρούν με εξαιρετική ακρίβεια τόσο την απορροφούμενη ηλιακή ενέργεια όσο και την θερμική ακτινοβολία που εκπέμπεται από την Γη. Αναλύοντας λοιπόν τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από το 2000, οι Nikolov και Zeller απέδειξαν ότι η μείωση του albedo συμπίπτει χρονικά και ποσοτικά με την τάση αύξησης των παγκόσμιων επιφανειακών θερμοκρασιών.

Η μελέτη αναφέρει ότι οι διακυμάνσεις στο albedo και την συνολική ηλιακή ακτινοβολία είναι σε θέση να εξηγήσουν το 100% της τάσης θέρμανσης και το 83% της διαχρονικής μεταβλητότητας της θερμοκρασίας.

Αυτό το εξαιρετικό επίπεδο συσχέτισης υποδηλώνει ότι οι δορυφορικές μετρήσεις αντανακλούν έναν πολύ πιο άμεσο και σχετικό μηχανισμό αιτίας-αποτελέσματος σε σχέση με αυτά που δείχνουν τα συμβατικά κλιματικά μοντέλα.

Ενώ λοιπόν το albedo καθορίζει πόση ενέργεια ανακλάται, η συνολική ηλιακή ακτινοβολία αντιπροσωπεύει την απόλυτη ποσότητα ενέργειας που φτάνει στην κορυφή της ατμόσφαιρας της Γης από το Σύμπαν.

Άλλωστε, στις συζητήσεις για το κλίμα, δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες που θεωρούν ότι οι άμεσες διακυμάνσεις στην δραστηριότητα του Ήλιου θα μπορούσαν να είναι η κύρια αιτία των αλλαγών στην θερμοκρασία.

Όμως, ο κυρίαρχος παράγοντας δεν παύει να θεωρείται η αξιοσημείωτη μείωση της ανακλαστικής νεφοκάλυψης.

Με άλλα λόγια, δεν είναι ο Ήλιος που ακτινοβολεί σημαντικά περισσότερη θερμότητα προς τον πλανήτη μας, αλλά η ίδια η Γη που σε παγκόσμια κλίμακα, έχει χάσει ένα μέρος της αρχικής της ικανότητας να ανακλά την ηλιακή ενέργεια.

Αυτή η διάκριση είναι απαραίτητη για την σωστή διαμόρφωση των μηχανισμών του κλιματικού συστήματος, απομονώνοντας το albedo ως την κύρια μεταβλητή και ερευνώντας τον πραγματικό αντίκτυπο των ηλιακών κύκλων στην Γη. Ωστόσο, το πιο ανατρεπτικό κομμάτι αυτής της έρευνας που δημοσιεύτηκε στο Geomatics είναι ουσιαστικά η αμφισβήτηση της κλιματικής επίδρασης των αερίων του θερμοκηπίου.

Εάν λοιπόν το 100% της θέρμανσης που παρατηρείται από το 2000 μέχρι σήμερα μπορεί να εξηγηθεί από την δυναμική του albedo και την άμεση απορρόφηση της ηλιακής ενέργειας, το μαθηματικό και φυσικό πεδίο εφαρμογής για την επίδραση των αερίων του θερμοκηπίου, που χρησιμοποιείται ευρέως από τους διακυβερνητικούς φορείς που είναι υπεύθυνοι για τις κλιματικές μελέτες, θα εξαφανιζόταν.

Οι ερευνητές λοιπόν υποστηρίζουν επίσημα ότι οποιαδήποτε πρόσθετη επίδραση θέρμανσης που προκαλείται από το διοξείδιο του άνθρακα θα είχε αναγκαστικά προκαλέσει μία συνολική αύξηση της θερμοκρασίας που θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από αυτήν που καταγράφεται στην πραγματικότητα από τα παγκόσμια δίκτυα παρακολούθησης.

Δεδομένου λοιπόν ότι αυτή η υπερβολική θέρμανση απουσιάζει από τα δεδομένα, οι συγγραφείς συμπεραίνουν ότι η ανθρωπογενής επίδραση μπορεί να αποδειχθεί ένα θεωρητικό τεχνούργημα των αριθμητικών μοντέλων προσομοίωσης.

Σύμφωνα με αυτή την άποψη, το πραγματικό κλιματικό σύστημα θα ήταν λιγότερα ευαίσθητο στις διακυμάνσεις της χημικής σύνθεσης της ατμόσφαιρας από ό,τι υποδηλώνει συνολικά η επιστημονική κοινότητα, παροτρύνοντας τους ερευνητές να επανεξετάσουν σε βάθος τις προτεραιότητες της μελλοντικής έρευνας για το κλίμα.

Αντί λοιπόν να επικεντρώνονται οι τεράστιοι πόροι και η προσοχή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης αποκλειστικά και μόνο στην δυναμική των αερίων του θερμοκηπίου, οι συγγραφείς προτείνουν να μελετήσουν οι κλιματολόγοι περισσότερο τους πολύπλοκους φυσικούς μηχανισμούς του πλανήτη που καθορίζουν την ανακλαστικότητα της Γης και διέπουν την ατμοσφαιρική φυσική δημιουργία των νεφών.

Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι αυτή η έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Geomatics, θα προκαλέσει έντονη συζήτηση, αποδεικνύοντας πώς η επιστήμη θα πρέπει να παραμένει διαρκώς ανοιχτή σε μία επανεξέταση των παραγόντων που προκαλούν την υπερθέρμανση του πλανήτη, ενόψει των μεγαλοπρεπών προκλήσεων που θέτει η σύγχρονη κλιματολογία.

Πηγή κειμένου και φωτογραφίας : MeteoWeb (Ιταλική ιστοσελίδα) Μετάφραση : Φραγκούλη Μαρία - Διαχειρίστρια της ομάδας Weather Phenomena

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους