Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κράνος και ΚΟΚ: δύο απλές πράξεις που μπορούν να σώσουν μια ζωή Το θανατηφόρο τροχαίο ξημερώματα Τρίτης στο κέντρο της Αθήνας, που κόστισε τη ζωή σε τρεις ανθρώπους, έρχεται να μας θυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η ανθρώπινη ζωή στον δρόμο.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, εξετάζεται το ενδεχόμενο οι εμπλεκόμενοι να μην φορούσαν κράνος, ενώ διερευνάται και πιθανή παραβίαση φωτεινού σηματοδότη.

Τα ακριβή αίτια και οι ευθύνες, φυσικά, θα προκύψουν από την επίσημη διερεύνηση.

Υπάρχει όμως ένα μήνυμα που δεν χρειάζεται να περιμένει κανείς το πόρισμα.

Το κράνος δεν είναι επιλογή.

Είναι προστασία ζωής.

Σε ένα τροχαίο, δεν υπάρχει πάντα χρόνος για να αντιδράσουμε.

Το κράνος μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε έναν τραυματισμό και σε μια ανεπανόρθωτη απώλεια.

Δεν έχει σημασία αν η διαδρομή είναι πέντε λεπτά, αν πηγαίνουμε «μέχρι τη γωνία» ή αν θεωρούμε ότι οδηγούμε προσεκτικά.

Το ατύχημα δεν προειδοποιεί.

Το ίδιο ισχύει και για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Ένας κόκκινος σηματοδότης δεν είναι απλώς ένα φανάρι που πρέπει να περιμένουμε.

Είναι ένας κανόνας που υπάρχει επειδή στην απέναντι πλευρά μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος.

Ένας οδηγός, ένας μοτοσικλετιστής, ένας ποδηλάτης, ένας πεζός, μια οικογένεια.

Η παραβίαση ενός σηματοδότη, η υπερβολική ταχύτητα, η απροσεξία, η χρήση κινητού ή η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ μπορεί να διαρκέσουν μόλις λίγα δευτερόλεπτα.

Οι συνέπειές τους όμως μπορεί να διαρκέσουν μια ολόκληρη ζωή.

Και πίσω από κάθε τροχαίο δεν υπάρχουν απλώς αριθμοί.

Υπάρχουν άνθρωποι.

Υπάρχουν οικογένειες που περιμένουν κάποιον να γυρίσει σπίτι και δεν θα γυρίσει ποτέ.

Ως κοινωνία πρέπει να σταματήσουμε να αντιμετωπίζουμε το κράνος και τον ΚΟΚ ως «υποχρεώσεις» που πρέπει απλώς να τηρούμε για να αποφύγουμε ένα πρόστιμο.

Τα τηρούμε για να επιστρέψουμε σπίτι.

Φοράμε κράνος.

Φοράμε ζώνη.

Σταματάμε στο κόκκινο.

Σεβόμαστε την προτεραιότητα.

Δεν οδηγούμε υπό την επήρεια αλκοόλ.

Δεν χρησιμοποιούμε το κινητό όταν οδηγούμε.

Δεν θεωρούμε ότι «σε εμάς δεν θα συμβεί». Γιατί ένα τροχαίο μπορεί να συμβεί μέσα σε μια στιγμή.

Η πρόληψη όμως ξεκινά πολύ πριν από αυτή τη στιγμή.

Κάθε φορά που ανεβαίνουμε σε μια μηχανή, ας φορέσουμε κράνος.

Κάθε φορά που πιάνουμε το τιμόνι, ας θυμηθούμε ότι δεν είμαστε μόνοι στον δρόμο.

Ο δρόμος δεν μας ανήκει.

Τον μοιραζόμαστε.

Και ο σεβασμός στους κανόνες μπορεί να είναι η διαφορά ανάμεσα στην επιστροφή στο σπίτι και σε μια τραγωδία. Ας μην περιμένουμε το επόμενο τροχαίο για να το θυμηθούμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους