Άγιος Μάμας (02/09) Ο Άγιος Μάμας καταγόταν από τη Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας (κεντρική-βόρεια Μικρά Ασία, βρέχεται από τη Μαύρη Θάλασσα), από γονείς χριστιανούς με μεγάλη κοινωνικὴ θέση, τον Θεόδοτο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εκείνο τον καιρό, αὐτοκράτορας ήτανε ο Αὐρηλιανὸς, ο οποίος ξεκίνησε σκληρὸ διωγμὸ ἐνάντια στοὺς χριστιανοὺς (270-275 μ.Χ.). Μεταξὺ τῶν πρώτων που συνελήφθησαν, ήταν ο πατέρας του Αγίου, ὁ Θεόδοτος.

Αφού ἀνακρίθηκε & ὁμολόγησε τὸν Χριστό, ρίχτηκε στὶς φυλακὲς τῆς Καισαρείας.

Η σύζυγός του, μόλις πληροφορήθηκε τη φυλάκιση τοῦ συντρόφου της, ἂν & ἦταν ἑτοιμόγεννη, ἔτρεξε νὰ τὸν συναντήσει.

Εκεί, ὁμολόγησε με θάρρος & αὐτὴ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κλειστεί & αυτή στη στὴ φυλακή.

Η φυλάκιση των δύο, ήταν συνεχιζόμενη, όπως συνεχιζόμενα ήτανε & τα βασανιστήρια που δέχονταν καθημερινά. Η Ρουφίνα, όπως ήταν αναμενόμενο, γέννησε μέσα στη φυλακή. Ο Θεόδοτος, ο σύζυγός της δεν πρόλαβε να δει τον γιο του αφού απεδήμησε εις Κύριο μετά από σκληρό βασανισμό για την πίστη & την αγάπη του Χριστού. Η Ρουφίνα έμεινε στο πλευρό του συζύγου της όλο το βράδυ, να τον θρηνήσει, έχοντας στην αγκαλιά τον γιο της.

Το πρωινό όμως, μέχρι να βγει ο ήλιος, το παιδί ήταν ήδη ορφανό & από τους δύο γονείς∙ η μάνα του δεν άντεξε τη θλίψη & άφησε το σώμα της στη γη, ενώ η ψυχή της έτρεξε κοντά στο Χριστό, να συναντήσει τον αγαπημένο της Θεόδοτο.

Τὰ βάσανα & οἱ ταλαιπωρίες τῆς φυλακῆς τὴν ὁδήγησαν τόσο γρήγορα στὸν οὐρανό, κοντὰ στὸν μάρτυρα σύζυγό της.

Τὸ παιδί της, ορφανό, ήτανε πλέον υπό την προστασία του Κυρίου∙ «Ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται» (Ψαλμός 145). Φρόντισε όμως ο Κύριος & το παιδί δεν έμεινε μόνο του.

Μιὰ εὐσεβὴς γυναῖκα, η Ἀμμία Ματρώνα ὁδηγημένη ἀπὸ ἕναν Ἄγγελο, πηγαίνει στὴν φυλακή.

Παίρνει τὰ λείψανα τῶν μαρτύρων γονιῶν & τὰ ἐνταφιάζει μὲ σεβασμό.

Ὕστερα παίρνει στὸ σπίτι & τὸ παιδὶ, & ἀναλαμβάνει μὲ προθυμία & στοργὴ τὴν ἀνατροφή του.

Ἀπὸ τὰ πρῶτα ψελλίσματά του «μαμὰ-μαμὰ» τοῦ ἔδωκε τὸ ὄνομα Μάμας.

Κοντὰ στὴν καινούρια μαμά, τὸ παιδὶ μεγάλωσε μὲ τις αξίες της χριστιανικής πίστης & τρόπου ζωής.

Όσα μάθαινε, φρόντιζε νὰ τὰ διδάσκει & στὰ παιδιὰ τῆς ἡλικίας του, στρέφοντάς τα στην πίστη του Χριστού, μακρυά από την ειδωλολατρία.

Η διαγωγὴ του & ὁ ζῆλος τοῦ μικροῦ ἱεραποστόλου αλλά & η ρήξη που προκαλεί στους κύκλους της ειδωλολατρίας, δὲν ἄργησαν νὰ γίνουν γνωστά.

Κάποια μέρα, μερικοὶ ἐχθροὶ τῆς πίστεως τὸν ἔπιασαν & τὸν ὁδήγησαν μπροστὰ στὸν σκληρὸ ἡγεμόνα Δημόκριτο.

Ἐκεῖνος, σὰν εἶδε μπροστά του ένα παιδί, προσπάθησε στην αρχή, μὲ κολακεῖες, νὰ τὸν μεταπείσει ἀπὸ τὶς ἀρχὲς & τὴν πίστη του.

Φυσικά, δὲν μπόρεσε.

Ύστερα συνέχισε, αλλά με απειλές.

Πάλι δεν τα κατάφερε.

Ὅλες του οἱ προσπάθειες πῆγαν χαμένες.

Τότε ἄρχισαν τὰ βασανιστήρια.

Τὸ ξύλο, τὸ πλήγωμα τοῦ κορμιοῦ μὲ σιδερένια νύχια, τὸ κάψιμο τῶν πληγῶν μὲ ἀναμμένες λαμπάδες & τὸ ρίξιμο στὴ θάλασσα μὲ μία σιδερένια σφαῖρα δεμένη στὸν λαιμό, τίποτε από όλα αυτά δεν στάθηκαν ικανά για τον νεαρό Μάμα να προδώσει τον Χριστό.

Η σιδερένια σφαῖρα που ήτανε δεμένος στο βυθό, κόπηκε στη μέση & τὸ παιδὶ μὲ τη βοήθεια ἐνὸς Ἀγγέλου βγῆκε στὴ στεριὰ.

Για να γλυτώσει, ἀνέβηκε σὲ ἕνα βουνὸ τῆς Καισαρείας (πρωτεύουσα της Καππαδοκίας, κεντρική Μικρά Ασία). Εκεί, ο μικρός Μάμας ἔζησε μέχρι τὰ δεκαπέντε του χρόνια.

Μόνη του συντροφιὰ ήτανε τὰ λιοντάρια & τὰ ἄλλα ἄγρια ζῷα, τα οποία ἐξημέρωσε.

Για να τρέφεται, έβοσκε & άρμεγε τα άγρια ζώα που είχαν ημερέψει.

Σε όλους ἐκείνους που τὸν ἐπισκέπτονταν γιὰ να ἀκούσουν τὰ λόγια του & νὰ διδαχθοῦν, πρόσφερε γάλα από τα άγρια θηρία & τους νουθετούσε να αφήσουν την ειδωλολατρία & να ακολουθήσουν τον Χριστό.

Ὅταν οἱ εἰδωλολάτρες πληροφορήθηκαν τὰ θαυμαστὰ αυτά σημεῖα που ὁ Μάμας τελοῦσε στὸ βουνό, φθόνησαν, & τὸν κατήγγειλαν στὸν νέο ἡγεμόνα τῆς Καισάρειας, Ἀλέξανδρο, ὅτι τάχα ἦταν μάγος & ἡμέρωνε τὰ ἄγρια θηρία μὲ μαγικὲς τέχνες.

Συνελήφθη από τους στρατιώτες του ηγεμόνα & γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ τὰ μαρτύρια ἐπαναλήφθηκαν, σκληρότερα & ἀγριότερα αυτή τη φορά.

Ούτε αὐτὴ τὴ φορὰ κατάφεραν να πετύχουν κάτι.

Ὁ μάρτυρας ἔμεινε & τώρα ἄκαμπτος.

Καμιὰ δύναμη δὲν στάθηκε ἱκανὴ νὰ τὸν λυγίσει & νὰ τὸν ἀλλάξει.

Οὔτε οἱ δελεαστικὲς ὑποσχέσεις, οὔτε & οἱ ἀπειλές, μὰ οὔτε & τὸ ξέσχισμα τοῦ κορμιοῦ, οὔτε & τὸ ἀναμμένο καμίνι.

Ὁ νεαρὸς μάρτυρας, μὲ τὸ χαμόγελο στὰ χείλη, τὰ ἀντιμετώπισε ὅλα ψάλλοντας & υμνώντας τον Θεό. «Καμιὰ δύναμη οὔτε καὶ ὁ θάνατος δὲν μπορεῖ νὰ μὲ ἀποσπάσει ἀπὸ σένα, Χριστέ μου». Αυτό έψελνε & αυτό ἀπέδειξε ο νεαρός Μάμας.

Τὰ βασανιστήρια συνεχίστηκαν αλλά ὁ δεκαπεντάχρονος ἔφηβος ἔμεινε ἀλύγιστος.

Ταπεινωμένος & ντροπιασμένος ὁ ἀσεβὴς ἡγεμόνας ἀπὸ τὸ θάρρος & τὴν ἀντοχή του Αγίου, ἔδωσε διαταγὴ νά τὸν θανατώσουν αμέσως! Ο δήμιος, αφού πήρε μία σιδερένια τρίαινα, τὸν κτύπησε στὴν κοιλιά.

Ὁ μικρός Μάμας ἔπεσε κάτω, αφήνοντας τὴν ἁγνὴ ψυχή του νὰ πετάξει κοντὰ σε Ἐκεῖνον που ἀγάπησε & πόθησε & λάτρεψε.

Μπορεί να ήτανε πολύ σύντομη η ζωή του, αλλά υπήρξε μεγαλειώδης & υποδειγματική.

Ήτανε νέος, με δυσκολίες, προβλήματα & πειρασμούς.

Δεν παρασύρθηκε, δεν πλανήθηκε, δεν λύγισε.

Ἔμεινε πιστὸς & ἀκλόνητος στὶς ἀρχές του, στην αγάπη του Χριστού, μέχρι θανάτου.

Έγινε το παράδειγμα για όλους εμάς, μικρούς & μεγάλους, δείχνοντας μας την οδό που μας θέλει ο Κύριός μας να βαδίσουμε.

Είναι ο πολυούχος Άγιος της Μόρφου αλλά είναι γενικότερα αγαπητός σε όλο το νησί.

Η αγάπη του κόσμου για τον Άγιο Μάμα, οδήγησε στη δημιουργία διαφόρων παραδόσεων στην πορεία του χρόνου.

Μιὰ τέτοια κυπριακή παράδοση που δημιουργήθηκε, πιθανότατα κατὰ τὴν περίοδο τῆς Τουρκοκρατίας, δίνει μία πολὺ ὄμορφη ἑρμηνεία τῆς εἰκονογράφησης τοῦ Αγίου, που απεικονίζεται καβάλα σὲ ἕνα λιοντάρι μαζί μὲ ἕνα ἀρνὶ στὰ χέρια.

Σύμφωνα μὲ την εν λόγω παράδοση, ὁ Ἅγιος Μάμας ἦταν ἕνας φτωχὸς ἐρημίτης, που ζοῦσε σὲ μία σπηλιὰ κοντὰ στὴν κωμόπολη της Μόρφου.

Μιὰ χρονιὰ, οἱ φοροθέτες τὸν ἔβαλαν νὰ πληρώσει βαρὺ κεφαλικὸ φόρο.

Ἐπειδὴ ὁ Ἅγιος ἀρνιόταν, κλήθηκε ἀπὸ τὸν διοικητὴ σὲ ἀπολογία.

Στο δρόμο που ἐρχόταν μαζὶ μὲ τὴ συνοδεία τῶν στρατιωτῶν, ἕνα λιοντάρι πετάχτηκε μπροστὰ τους & ἅρπαξε ἕνα ἀρνί, που το κυνηγοῦσε για να φάει. Ὁ Ἅγιος ἔκαμε νόημα στὸ θηρίο νὰ σταματήσει, & νὰ ἀφήσει τὸ θῦμά του.

Τὸ λιοντάρι ὑπάκουσε.

Σταμάτησε αμέσως & ἄρχισε νὰ κουνάει τὴν οὐρά του, γιὰ νὰ δείξει τὴν ὑποταγή του. Ὁ Άγιος, κουρασμένος ὅπως ἦταν ἀπὸ τὴν ὁδοιπορία, πῆρε τὸ ἀρνὶ στὰ χέρια & ἀφοῦ καβαλίκεψε τὸ θηρίο συνέχισε τὸν δρόμο του πρὸς τὸ Διοικητήριο.

Ὅταν ὁ Διοικητὴς ἀντίκρυσε τὸ θαυμαστό αὐτὸ θέαμα, ἔδωκε διαταγὴ νὰ ἀφήσουν ἐλεύθερο τὸν Άγιο & νὰ τὸν ἀπαλλάξουν ἀπὸ κάθε φορολογία γιὰ ὅλη του τὴν ζωή. Ὁ Ἅγιος ἄφηκε τὸ ἀρνὶ σὰν δῶρο στὸν Διοικητὴ & ἔφυγε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους