Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν η τέχνη είναι απόλυτα κατανοητή, τότε είναι βαρετή...

---------- Βλέποντας μια ταινία του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, "τι κατάλαβες από αυτή την ταινία, γιατί την θεωρούν αριστούργημα; ίσως είναι η πιο βαρετή και ανούσια ταινία που είδα" Έχουμε διαφθαρεί από την αφήγηση του στυλ "τώρα γίνεται αυτό, τι θα γίνει παρακάτω;", που μας είναι φοβερά δύσκολο να καταστείλουμε την παιδιάστικη περιέργεια μας και να αντιμετωπίσουμε ένα φιλμ σαν δοκίμιο.

Φαίνεται πως ο σημερινός θεατής εξακολουθεί να υποτιμά τη νοημοσύνη του και να θυμώνει, όταν ο κινηματογράφικος δημιουργός δεν τον αντιμετωπίζει σαν νήπιο ή σαν πνευματικά καθυστερημένο.

Οι κινηματογραφικές συμβάσεις θεατή-δημιουργου έχουν ενσφηνωθεί στην συνείδηση μας με την εξοικείωση, και κάθε απόπειρα μοντερνισμού προκαλεί μια ενστικτώδη αντίδραση. Σε επόμενο ποστ θα σας πω τις αγαπημένες μου ταινίες...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους