Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), διάδοχος της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ), αποτελεί έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους κρατικούς θεσμούς της σύγχρονης Ελλάδας.

Η ιστορία της, από την ίδρυσή της τη σκοτεινή περίοδο του Ψυχρού Πολέμου μέχρι τα πρόσφατα σκάνδαλα παρακολουθήσεων, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με καταγγελίες για παρακρατική δράση, υποτέλεια σε ξένα κέντρα και κατάχρηση εξουσίας εις βάρος της δημοκρατικής τάξης.

Ίδρυση και οι «Νονοί» της CIA. Η ΚΥΠ ιδρύθηκε στις 7 Μαΐου 1953 (Νόμος 2421/1953) με την ονομασία Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών Ελλάδος (ΚΥΠΕ). Δημιουργήθηκε αποκλειστικά κατά τα πρότυπα της CIA και με την καθοριστική συμβολή ισχυρών Ελληνοαμερικανών πρακτόρων της, όπως ο Thomas Karamessines.

Ο βαθμός ελέγχου ήταν τόσο απόλυτος που, κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων Παπάγου και Καραμανλή, οι μισθοί των πρακτόρων πληρώνονταν απευθείας από τους Αμερικανούς, χωρίς καμία ανάμειξη του ελληνικού κράτους.

Αυτό συνέβαινε έως το 1964, όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου σταμάτησε αυτή την πρακτική, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της ως «βραχίονα» των ΗΠΑ στην Ελλάδα. Η Σκοτεινή Δράση. Η Υπόθεση Οτσαλάν.

Η πιο χαρακτηριστική υπόθεση που έφερε στην επιφάνεια τις μεθόδους της υπηρεσίας είναι η απαγωγή του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν στην Κένυα (1999). Ο ταγματάρχης της ΕΥΠ Σάββας Καλεντερίδης συνόδευε τον Οτσαλάν στη μετακίνησή του.

Στις 16 Φεβρουαρίου 1999, κατά τη μεταφορά του στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι, το αυτοκίνητο του Οτσαλάν άλλαξε πορεία και οδηγήθηκε σε πράκτορες της τουρκικής ΜΙΤ. Ο Καλεντερίδης παρέμεινε πίσω βλέποντας το αεροπλάνο να απογειώνεται.

Ένα χρόνο μετά, ο Καλεντερίδης παραιτήθηκε από τον στρατό, διαφωνώντας με τον χειρισμό της υπόθεσης, και εξέδωσε το βιβλίο «Παράδοση Οτσαλάν», αφήνοντας αιχμές για σκηνοθετημένη παράδοση. Το Σκάνδαλο των Παρακολουθήσεων (2021-2022). Τα τελευταία χρόνια, η ΕΥΠ βρέθηκε στο επίκεντρο του μεγαλύτερου σκανδάλου παρακολουθήσεων, με κατηγορίες ότι λειτουργούσε ως «υπηρεσία του Μεγάρου Μαξίμου». Στόχοι Υψηλού Επιπέδου.

Αποκαλύφθηκε ότι η ΕΥΠ παρακολουθούσε το μισό Υπουργικό Συμβούλιο, τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνο Φλώρο, τον Αρχηγό ΓΕΣ και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων.

Δημοσιογράφοι και Καλλιτέχνες.

Στόχοι ήταν επίσης δημοσιογράφοι (π.χ. Θανάσης Κουκάκης), επιχειρηματίες, ακόμα και καλλιτέχνες.

Σύμπραξη με το Predator.

Η υπόθεση περιπλέχθηκε από τη διαπίστωση ότι οι στόχοι της ΕΥΠ ταυτίζονταν με αυτούς του παράνομου λογισμικού παρακολούθησης Predator.

Μάλιστα, η εισαγγελέας της ΕΥΠ, Βασιλική Βλάχου, φέρεται να υπέγραψε πάνω από 15.000 αιτήσεις παρακολούθησης ετησιως! Μια Υπηρεσία Πέρα από τον Δημοκρατικό Έλεγχο; Η πορεία της ΕΥΠ από την ίδρυσή της ως σήμερα χαρακτηρίζεται από μια επίμονη λογική ανομίας και ατιμωρησίας: Ιδρυτικό αμάρτημα.

Η γέννησή της υπό την απόλυτη επιρροή της CIA καθόρισε μια κουλτούρα μυστικότητας και αδιαφάνειας.

Παρασκηνιακές επιχειρήσεις.Η υπόθεση Οτσαλάν ανέδειξε την ικανότητά της να εμπλέκεται σε γεωπολιτικά παιχνίδια με αμφιλεγόμενο τρόπο.

Εσωστρέφεια και κατάχρηση.

Το πρόσφατο σκάνδαλο επιβεβαίωσε ότι η ΕΥΠ λειτουργεί συχνά ως εργαλείο πολιτικής καταστολής, παρακολουθώντας πολιτικούς αντιπάλους, δικαστικούς και δημοσιογράφους.

Συνολικά, η ιστορία της ΕΥΠ αποτελεί μια διαρκή πρόκληση για το ελληνικό κράτος Δικαίου, θέτοντας ερωτήματα για τον πραγματικό ρόλο των μυστικών υπηρεσιών σε μια σύγχρονη δημοκρατία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους