Original Post

Πλήρες Κείμενο:

**Η ασπίδα και το άλλο χέρι** Η σημερινή υπογραφή για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» και ένα άρθρο του WIRED Greece για τα φθηνά μη επανδρωμένα μεγάλης εμβέλειας συνέπεσαν χρονικά.

Δεν είναι άσχετα μεταξύ τους.

Είναι οι δύο όψεις της ίδιας εξίσωσης. 🔗 https://wired.com.gr/article/o-pyravlos-cruise-ton-ftochon-choraei-to-drone-shahed-sto-elliniko-oplostasio/ Το άρθρο ξεκινά από τη σχέση κόστους — ένα επιθετικό μέσο δεκάδων χιλιάδων δολαρίων απέναντι σε μέσα αναχαίτισης εκατομμυρίων — και προτείνει μια εξήγηση για το γιατί οι δυτικοί στρατοί κινούνται αργά σε ένα όπλο ούτε πολύπλοκο ούτε ακριβό: ο παραδοσιακός counterforce προσανατολισμός τους, η στόχευση δηλαδή των στρατιωτικών δυνατοτήτων του αντιπάλου, απέναντι σε ένα μέσο που ρέπει προς υποδομές και στατικούς στόχους.

Στο κείμενο καταγράφεται και δική μου τοποθέτηση, με μία θέση που θεωρώ κεντρική: πρώτα αναθεωρείται το δόγμα και πάνω σε αυτό στοιχίζεται ο τρόπος που πολεμάς.

Αλλιώς, ακόμη κι αν αποκτηθεί αύριο μια τέτοια δυνατότητα, μένουν αναπάντητα τα τρία ερωτήματα που πραγματικά μετρούν: πώς θα χρησιμοποιηθεί, πώς θα σχεδιαστεί η αντιμετώπισή της όταν τη διαθέτει και ο αντίπαλος, και πώς θα εκπαιδευτεί το προσωπικό που θα την υπηρετήσει.

Η ασπίδα καλύπτει τη μία πλευρά της εξίσωσης, εκείνη της πολυεπίπεδης ενεργητικής άμυνας.

Η άλλη πλευρά είναι η δυνατότητα προσβολής σε βάθος της στρατιωτικής αρχιτεκτονικής που παράγει και υποστηρίζει την εχθρική ισχύ: εκτοξευτές, διοίκηση και έλεγχος, εφοδιαστική, μέσα αεράμυνας.

Και οι δύο υπηρετούν τελικά την ίδια λογική, να στερήσουν από τον αντίπαλο την ικανότητα να πετύχει τον σκοπό του.

Διαφέρουν στο πού ασκείται η προσπάθεια: πάνω από την επικράτεια ή στην πηγή της απειλής.

Η επιλογή ενιαίας αρχιτεκτονικής αντί για αθροιστική προμήθεια είναι η σωστή κατεύθυνση.

Το επόμενο βήμα είναι δυσκολότερο και δεν κρίνεται σε σύμβαση.

Το κρίσιμο δεν είναι ούτε το κάθε σύστημα χωριστά ούτε το μίγμα τους.

Είναι με ποιο κριτήριο επιλέγεται κάθε φορά το μέσο.

Ένα φθηνό μη επανδρωμένο που αναγκάζει επανειλημμένα τη χρήση αναχαιτιστών πολλαπλάσιου κόστους μπορεί να αποτυγχάνει σε κάθε εμπλοκή και να πετυχαίνει σωρευτικά, μέσα από την εξάντληση των αποθεμάτων και τον κορεσμό.

Εδώ ακριβώς προσφέρει κάτι η ενοποίηση: δημιουργεί τη δυνατότητα να αξιολογείται η απειλή και να επιλέγεται το κατάλληλο, όχι το ακριβότερο, μέσο αντιμετώπισης.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι αν υπάρχει αντιαεροπορικό απέναντι σε ένα φθηνό μη επανδρωμένο.

Είναι ποιος στόχος εξυπηρετείται από ποιο μέσο, με ποιο κόστος και για ποιο πολιτικό αποτέλεσμα.

Μπορεί κανείς να κερδίζει όλες τις αναχαιτίσεις και να χάνει την οικονομία της εκστρατείας.

Αν αυτή η δυνατότητα θα αξιοποιηθεί, δεν το κρίνει το λογισμικό.

Το τεχνικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου παραδίδεται με τη σύμβαση.

Δεν παραδίδονται μαζί του η διαδικασία στοχοποίησης, οι εξουσιοδοτήσεις, οι κανόνες εμπλοκής, οι διακλαδικές διαδικασίες και η εκτίμηση αποτελέσματος.

Αυτά υπάρχουν και λειτουργούν.

Το ζητούμενο είναι η προσαρμογή τους σε μια νέα αρχιτεκτονική που πρέπει να αποδίδει υπό πίεση και σε συμπιεσμένο χρόνο.

Η τεχνική ολοκλήρωση αγοράζεται.

Η επιχειρησιακή, όχι.

Υπάρχει και μια υπενθύμιση που δεν χωράει σε προδιαγραφή, και τη διατυπώνω και στο άρθρο.

Η περίπτωση του Ιράν είναι πολύ πρόσφατη και πλέον εξαιρετικά επίκαιρη: ασκήθηκε σκληρή ισχύς με ασύγκριτη τεχνολογική υπεροχή, πολυετή προετοιμασία και εκτεταμένη αξιοποίηση δεδομένων και τεχνητής νοημοσύνης.

Έξι μήνες από την έναρξη του πολέμου, το πολιτικό αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό.

Η υπενθύμιση είναι σαφής: τα τακτικά και τα επιχειρησιακά λάθη επανορθώνονται.

Τα στρατηγικά, όχι.

Το άρθρο δεν δίνει έτοιμη απάντηση.

Θέτει όμως το ερώτημα με τον σωστό τρόπο, και αυτό είναι ήδη σπάνιο.

Αξίζει να διαβαστεί ολόκληρο. 👇 **Τα οπλικά συστήματα αγοράζονται.

Η αντίληψη δεν πωλείται.** Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Αλεξάκης • Επίτιμος Διοικητής Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (ΔΔΕΕ) • Διατελέσας Σύμβουλος Ειδικών Επιχειρήσεων του Διοικητή της Συμμαχικής Διακλαδικής Διοίκησης Νάπολης (COM JFC Naples) • M.A. in Strategic Security Studies, National Defense University (NDU–CISA), Washington DC

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους