"ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΕ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ" Η εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου εξωτερικών της Ρωσίας Μαρά Ζαχάροβα παρουσίασε μια αναλυτική και τεκμηριωμένη καταγραφή της...

Πλήρες Κείμενο:

"ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΕ ΛΙΘΟΒΟΛΗΣΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΜΟΥ" Η εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου εξωτερικών της Ρωσίας Μαρά Ζαχάροβα παρουσίασε μια αναλυτική και τεκμηριωμένη καταγραφή της πλαστής ιστορίας περί δήθεν λιθοβολισμού στον οποίο είχε καταδικαστεί κάποια Ιρανή και είχε αρχικά δημοσιεύσει η Βρετανική Guardian προκαλώντας διεθνή κινητοποίηση και κατακραυγή κατά του "βάρβαρου" Ιράν.

Μάλιστα το άρθρο κατέληγε σε έκκληση της καταδικασθείσας να να μην επιτρέψει η διεθνής κοινότητα να την λιθοβολήσουν μπροστά στον γιο της.

Επειδή η ιστορία είναι πολύ διδακτική, και επειδή η διάψευση από τον ίδιο τον συγγραφέα της προέκυψε πρόσφατα, μεταφράζω εξ ολοκλήρου (μέσω αυτόματης μετάφρασης) την ανάρτηση της Μαρίας Ζαχάροβα.

Όπως επισημαίνει η Ζαχάροβα, παρά την διάψευση του επινοητή αυτής της ιστορίας, η Guardian δεν έκανε τον κόπο να το προσθέσει στην ανάρτησή της (https://www.theguardian.com/world/2010/aug/06/sakineh-mohammadi-ashtiani-iran-interview). Η Ζαχάροβα, με την ευκαιρία, παραθέτει και μια σειρά άλλων περιστατικών καταγραφής ψευδών ειδήσεων, φορτισμένων συναισθηματικά, από καθεστωτικά ΜΜΕ των ιμπεριαλιστικών χωρών, με στόχο την στροφή της κοινής γνώμης υπέρ της εκάστοτε πολεμικής περιπέτειας των ιμπεριαλιστών.

Ακολουθεί το σχόλιο της Ζαχάροβα.

Στο τέλος παραπέμπει και σε άλλο σχόλιό της με αφορμή την κατασκευασμένη ιστορία περί σφαγής πολιτών στην Μπούτσα.

Επειδή για την ιστορία αυτή έχω γράψει αρκετά, δεν μεταφράζω το αντίστοιχο σχόλιο της Ζαχάροβα.

-------------------------- «Η προπαγάνδα της ημέρας» Ο πρώην ανταποκριτής της εφημερίδας The Guardian, Σαΐντ Καμάλι Ντεχγκάν, παραδέχτηκε ότι είχε πλαστογραφήσει ένα άρθρο του 2010 – μια «αποκλειστική συνέντευξη» με την Ιρανίδα Σακίνε Μοχαμμάδι Αστιάνι, η οποία υποτίθεται ότι είχε καταδικαστεί σε θάνατο δια λιθοβολισμού.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε (https://web.archive.org/web/20130915191359/ https://www.theguardian.com/world/2010/aug/06/sakineh-mohammadi-ashtiani-iran-interview) στην πρώτη σελίδα στις 7 Αυγούστου 2010 και προκάλεσε διεθνή σκάνδαλο: δυτικοί πολιτικοί απαίτησαν την απελευθέρωση της γυναίκας, ενώ το Ιράν βρέθηκε υπό πίεση από τις διπλωματικές υπηρεσίες αρκετών κρατών.

Απόσπασμα (https://www.thecanary.co/skwawkbox/2026/08/26/guardian-hack-admits/) από τον Ντεχγκάν: «Θέλω να μιλήσω με ειλικρίνεια για το άρθρο που έγραψα για τον Guardian.

Παρουσιάστηκε ως αποκλειστική συνέντευξη με τη Σακίνε Αστιάνι.

Αυτή η συνέντευξη δεν έγινε ποτέ.

Επινόησα ολόκληρο το άρθρο.

Μια εντελώς ψευδής ιστορία.

Αναλαμβάνω την πλήρη ευθύνη». Το άρθρο εξακολουθεί να βρίσκεται (https://www.theguardian.com/world/2010/aug/06/sakineh-mohammadi-ashtiani-iran-interview) στον ιστότοπο του Guardian χωρίς καμία σχετική επισήμανση ή διάψευση.

Εδώ είναι σημαντικό να κατανοήσουμε το πλαίσιο: το άρθρο δημοσιεύθηκε σε μια περίοδο μέγιστης πίεσης προς το Ιράν – το ίδιο έτος, το 2010, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα 1929 με τις πιο αυστηρές, για εκείνη την εποχή, κυρώσεις. Η Δύση χρειαζόταν μια συγκινητική ιστορία που θα δικαιολογούσε το καθεστώς των κυρώσεων.

Μια γυναίκα που καταδικάστηκε σε λιθοβολισμό αποτελεί την ιδανική εικόνα.

Η ιστορία διαδόθηκε αμέσως στα διεθνή μέσα ενημέρωσης και έγινε επιχείρημα για όλους όσους προωθούσαν την απομόνωση του Ιράν. Ο Σαΐντ Καμάλι Ντεχγκάν παραδέχεται, και δεν είναι η πρώτη φορά, ότι, όταν εργαζόταν για δυτικά μέσα ενημέρωσης, αναγκάστηκε να συμμετάσχει σε προπαγανδιστικές αντιιρανικές ενέργειες.

Το 2020 αποκήρυξε τη συμμετοχή του στο ντοκιμαντέρ του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου HBO «For Neda» – σχετικά με τον θάνατο της Νέντα Αγά-Σολτάν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων του 2009.

Δήλωσε ότι βρισκόταν «υπό την επήρεια δυτικών σεναρίων». Την ταινία, που θεωρούνταν σύμβολο της τεκμηρίωσης της κρατικής βίας, ο πρώην συν-συγγραφέας της χαρακτήρισε (https://iransofaraway.substack.com/p/the-guardians-iranian-staff-writers) ως αντιιρανική προπαγάνδα.

Όσον αφορά τα δυτικά ψέματα, η ομολογία του Ντεχγκάν δεν είναι καθόλου η πρώτη αποκάλυψη. Τον Οκτώβριο του 1990, ένα 15χρονο κορίτσι από το Κουβέιτ, η Ναΐρα, κατέθεσε ενώπιον επιτροπής του Κογκρέσου των ΗΠΑ.

Με δάκρυα στα μάτια, περιέγραψε πώς ιρακινοί στρατιώτες εισέβαλαν σε νοσοκομεία του Κουβέιτ, έβγαζαν τα μωρά από τους θερμοκοιτίδες και τα πέταγαν στο πάτωμα να πεθάνουν. Ο Πρόεδρος Μπους ο πρεσβύτερος την ανέφερε.

Η ιστορία αυτή αποτέλεσε ένα από τα επιχειρήματα για την έναρξη της επιχείρησης «Καταιγίδα στην Έρημο». Δύο χρόνια αργότερα, η εφημερίδα New York Times αποκάλυψε ότι η Ναΐρα ήταν κόρη του πρέσβη του Κουβέιτ στις ΗΠΑ και ότι η κατάθεσή της είχε σκηνοθετηθεί από την εταιρεία δημοσίων σχέσεων Hill & Knowlton, την οποία είχε προσλάβει η βασιλική οικογένεια του Κουβέιτ έναντι 12 εκατομμυρίων δολαρίων.

Κανείς δεν έβγαλε μωρά από τις θερμοκοιτίδες.

Το παιδί αναγκάστηκε (https://www.counterpunch.org/2002/12/28/how-bush-sr-sold-the-gulf-war/) να πει ψέματα για να δικαιολογηθεί ο πόλεμος.

Το 2003, η εφημερίδα New York Times απέλυσε τον δημοσιογράφο Τζέισον Μπλερ – αποκαλύφθηκε (https://www.nytimes.com/2003/05/11/ national/times-reporter-who-resigned-leaves-long-trail-of-deception.html) ότι επινόησε πηγές, παραποίησε αποσπάσματα και ολόκληρα ρεπορτάζ, μέρος των οποίων έγραψε χωρίς να βγει από το διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη. 36 από τα 73 άρθρα που ελέγχθηκαν περιείχαν πλαστά στοιχεία. Ο Στίβεν Γκλας, που εργάστηκε στο περιοδικό «The New Republic» από το 1995 έως το 1998, παραποίησε (https://www.dukechronicle.com/article/2016/03/discredited-journalist-stephen-glass-reveals-200000-repayments-to-4-magazines) 27 από τα 41 άρθρα που δημοσίευσε – συμπεριλαμβανομένων φανταστικών χαρακτήρων, ανύπαρκτων εταιρειών και πλαστών ιστότοπων, τους οποίους δημιουργούσε ο ίδιος για να εξαπατήσει τους επαληθευτές.

Και, φυσικά, το «δοκιμαστικό σωληνάριο του Πάουελ (https://t.me/MID_Russia/25485)» — ένα παραδειγματικό παράδειγμα της δυτικής ψευδολογίας, με το οποίο δικαιολογήθηκε η επιθετική ενέργεια εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους.

Τώρα, σε αυτόν τον ατιμωτικό κατάλογο προστέθηκε η υπόθεση του Σαΐντ Ντεχγκάν.

Σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία.

Μήπως να μιλήσουμε στη συνέχεια και για τη Μπούτσα (https://t.me/MariaVladimirovnaZakharova/10129) και για το πώς η «BBC» έφτιαξε αυτό το ψεύτικο ρεπορτάζ; https://www.theguardian.com/world/2010/aug/06/sakineh-mohammadi-ashtiani-iran-interview

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους