Κι από εκείνο τον καιρό αγαπώ τόσο τρυφερά, καθώς οι προφήτες, την έρημο και την θάλασσα, γελώ στα πένθη κλαίω στις γιορτές, βρίσκω μια γεύση γλυκιά στο πικρό κρασί, νομίζω πολλές φορές για ψέματα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αλλά η Φωνή με παρηγορεί και λέει: "Κράτησε τα όνειρά σου· οι συνετοί δεν έχουν έτσι ωραία σαν τους τρελούς!" Ο Ξένος -Ποιον αγαπάς πιο πολύ, άνθρωπε αινιγματικέ, πες μου; τον πατέρα σου, τη μητέρα σου, την αδερφή σου ή τον αδερφό σου; -Δεν έχω ούτε πατέρα ούτε μητέρα ούτε αδερφή ούτε αδερφό. -Τους φίλους σου; -Κάνετε χρήση μιας λέξης που μου έχει μείνει μέχρι τώρα άγνωστη. -Την πατρίδα σου; -Αγνοώ σε ποιο γεωγραφικό πλάτος είναι η θέση της. -Την ομορφιά; -Θα την αγαπούσα με προθυμία θεά και αθάνατη. -Το χρυσάφι; -Το μισώ όπως εσείς μισείτε το Θεό. -Ε! λοιπόν εσύ τι αγαπάς παράξενε ξένε; -Αγαπώ τα σύννεφα…τα σύννεφα που περνούν…εκεί πέρα…τα υπέροχα σύννεφα. Charles Baudelaire 9 Απριλίου 1821 - 31 Αυγούστου 1867

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους