Έγινα 50 🎂 Δεν σήκωσα τηλέφωνα. Δεν απάντησα σε μηνύματα. Δεν δέχτηκα ευχές. Όχι γιατί δεν εκτιμώ τους ανθρώπους που με σκέφτηκαν, αλλά γιατί σήμερα δεν είχα διάθεση να προσποιηθώ πως όλα είναι καλά...
Έγινα 50 🎂 Δεν σήκωσα τηλέφωνα. Δεν απάντησα σε μηνύματα. Δεν δέχτηκα ευχές.
Όχι γιατί δεν εκτιμώ τους ανθρώπους που με σκέφτηκαν, αλλά γιατί σήμερα δεν είχα διάθεση να προσποιηθώ πως όλα είναι καλά.
Δεν με στεναχώρησαν τα 50. Με στεναχώρησε περισσότερο η σκέψη όλων αυτών που πέρασαν και όλων αυτών που δεν έζησα όπως θα ήθελα.
Γιατί κάποια στιγμή κοιτάς πίσω και αναρωτιέσαι: «Τελικά, έκανα κάτι που πραγματικά με έκανε ευτυχισμένη;» Και ίσως η πιο δύσκολη απάντηση είναι αυτή που δίνεις στον εαυτό σου όταν μένεις μόνη.
Δεν θέλω όμως τα 50 να είναι ένας απολογισμός όσων δεν έγιναν.
Θέλω να είναι μια υπενθύμιση πως, όσο υπάρχει χρόνος, υπάρχει ακόμα επιλογή.
Ίσως άργησα.
Ίσως έχασα χρόνια.
Ίσως έβαλα τον εαυτό μου τελευταίο περισσότερες φορές απ’ όσες έπρεπε.
Αλλά σήμερα δεν θέλω ευχές για «χρόνια πολλά». Θέλω, από εδώ και πέρα, να μπορώ να πω κάποτε: «Έζησα.
Έκανα πράγματα που με γέμισαν.
Και αυτή τη φορά, δεν άφησα τη ζωή να περάσει από δίπλα μου.» Αυτό εύχομαι εγώ στον εαυτό μου για τα 50. Και ίσως αυτή να είναι η πιο αληθινή ευχή που έχω κάνει ποτέ.
Στην ζωή όμως, απέκτησα ένα μεγάλο δώρο... Εσένα, που πριν κάποια χρόνια σαν σήμερα σε βάφτησα. Η ημέρα μου σου ανήκει...❤️ Και πάλι συγνώμη σε όλους εσάς!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους