Αρκετοί χρήστες, με αφορμή την υπόθεση της Κυψέλης, καλούν το κράτος να επαναφέρει τη θανατική ποινή στους ενηλίκους συλληφθέντες αυτής. Για αρχή, η εν λόγω ποινή καταργήθηκε επίσημα το 1993 από την...
Αρκετοί χρήστες, με αφορμή την υπόθεση της Κυψέλης, καλούν το κράτος να επαναφέρει τη θανατική ποινή στους ενηλίκους συλληφθέντες αυτής.
Για αρχή, η εν λόγω ποινή καταργήθηκε επίσημα το 1993 από την Ελλάδα, η οποία αργότερα, με το 13ο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ, δεσμεύτηκε, ότι δεν θα την επαναφέρει.
Αυτό σημαίνει, ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ψηφίσει νόμο περί επαναφοράς της χωρίς να παραβιάσει διεθνείς υποχρεώσεις της.
Θεωρητικά, βέβαια, μπορεί να τινάξει αυτές τις υποχρεώσεις της στον αέρα, αν βρεθούν αρκετοί ακραίοι βουλευτές, που θα στηρίξουν ένα τέτοιο νομοθέτημα σε ψηφοφορία στη Βουλή.
Σε επίπεδο απλών πολιτών, υπάρχει κόσμος θυμωμένος με τις αποκαλύψεις και τις "αποκαλύψεις" (κοινώς, ανεπιβεβαίωτες ως τώρα φήμες) για την παραπάνω υπόθεση, που αναρωτιέται, αν οι 3 ενήλικες θα μπουν φυλακή, για πόσο καιρό θα μείνουν μέσα και αν ποτέ θα σωφρονιστούν.
Πρόκειται για αναπόφευκτα αισθήματα και εύλογες ερωτήσεις, που δεν μπορούν να απαντηθούν με βεβαιότητα αυτή τη χρονική στιγμή, γιατί α) η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και οι 3 κρατούμενοι ενήλικες δεν έχουν καν απολογηθεί και β) δεν ξέρουμε καν για ποια εγκλήματα θα κατηγορηθούν, γιατί δεν υπάρχει καν άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος τους (απολογούνται αύριο και ίσως ζητήσουν προθεσμία). Ωστόσο και έξω από το μη πολιτευόμενο κόσμο, υπάρχουν πρόσωπα, που πολιτεύονται ή πρόκειται να πολιτευτούν με σαφή τοποθέτηση υπέρ της θανατικής ποινής, γιατί δεν κοστίζει απολύτως τίποτα να υπόσχεσαι πράγματα ενάντια στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας μας, ενώ βρίσκεσαι στην αντιπολίτευση (Βελόπουλος) ή εκτός Βουλής (Κασιδιάρης). Ειδικά η δεύτερη περίπτωση έχει σημαντική πέραση σε νεαρές ηλικίες, οι οποίες για διαφόρους λόγους ασπάζονται και διακινούν τις απόψεις του (θα τρομάξει κανείς, αν ακούσει ορισμένους εφήβους και μετεφήβους). Σε όλες τις περιπτώσεις, όμως, έχουμε την ίδια επίκληση και την ίδια πεποίθηση ότι η θανατική ποινή είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας.
Ιστορικά, αυτό δεν ισχύει και χώρες χωρίς θανατική ποινή π.χ. Ιταλία και Καναδάς πέτυχαν να μειώσουν τις ανθρωποκτονίες στην επικράτειά τους.
Σαφώς η καταδίκη εγκλημάτων όπως το υπό σχολιασμό πρέπει να είναι ξεκάθαρη και χωρίς αστερίσκους.
Σαφώς, επίσης, γίνεται κατανοητός ο θυμός του απλού κόσμου (στον οποίο δεν περιλαμβάνονται πολιτικοί, πολιτευτές και επηρεαστές, που ποντάρουν στο θυμικό του κοινού) στο άκουσμα μιας δολοφονίας όπως αυτής του βρέφους στην Κυψέλη.
Ό,τι, όμως, και να σκέφτεται, όμως, καθένας από εμάς, παραμένει σημαντικό να μην τεθεί ποτέ ξανά σε επίπεδο δημοσίου διαλόγου η επαναφορά μιας βάρβαρης ποινής όπως η θανατική.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους