Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΚΛΗ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Φίλτατή-μου Θέκλη, «Γλυκό ’ναι και συσταίνει την καρδιά-σου» που λέει και ο Σαίξπηρ, φίλτατή-μου Θέκλη, «να νοιώθεις τόσο χρέος» προς τον (έστω «μάταιο», πλην) μεγάλο, τον μέγιστο, μετά τον αρχαίο Ευαγόρα, αγώνα, του «απομακρυσμένου» από το Αιγαίο, αυτού λαού της Κύπρου, τον αγώνα εκείνο, που άρχισε το έτος 1955, (και, για πολλούς, συνεχίζεται ακόμα…), αγώνα ο οποίος, αν όχι τίποτε άλλο, εξήγαγε από την αφάνεια της πανάρχαιας ιστορίας-των, τους Έλληνες της Κύπρου, ανεβάζοντάς-τους στην κορυφή της αρετής, (ελληνικής, ειρήσθω, αρετής) της μεγάλης-μας φυλής! «Μα γνώριζε εντούτοις ότι», όπως και άλλοτε στο είπα, είναι μάταιο «κατάντημα», να φτάσεις να συζητάς για το συγκεκριμένο μέγα θέμα, με θλιβερά όργανα, εξαρτημένα, ακριβέστερα «εξαρτήματα» του διαβόητου «Γραφείου Επαγρύπνησης», του, τάχα, μαρξιστικού, εθνικά ένοχου πάντα, κομμουνιστικού κόμματος της Κύπρου, του φέροντος την ονομασία ΑΚΕΛ (Αριστερά, προοδευτικές, νέες και ω ρ α ί ε ς - στην περίπτωση της Ειρήνης Χαραλαμπίδου - δυνάμεις…!) Η ορμητική-σου όμως νεότητα, δεν έστερξε να ακούσει την συμβουλή-μου! Και έμπλεξες τώρα, με το θλιβερότερο, (και πρόθυμα κουδουνίζον) «εξάρτημα» του Ακελικού γραφείου «Επαγρύπνησης», που φέρει και το εύηχο όνομα Κουδουνάς… Εκφράζεις δε απορία, πώς είναι δυνατό να υπάρχουν σ’ αυτό τον τόπο, άνθρωποι που το ’χουν να παραποιούν, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό την ιστορία, «προσθέτοντας γεγονότα από την τσέπη-τους»! Και όμως, εγώ θα σε παραπέμψω, στο διαβόητο θεατρικό έργο του Σπύρου Μελά, «Ρήγας ο Βελεστινλής»: Όπου, σε μια περίπτωση, στην φυλακή του Βελιγραδίου, εκεί όπου οι Γενίτσαροι φρουρούσαν τους φυλακισμένους μελλοθάνατους Έλληνες αγωνιστές ακόλουθους του Ρήγα, προσπαθώντας ο Βελεστινλής να «προσεγγίσει» (αν ήταν δυνατο…) τον Τούρκο Γενίτσαρο, τον παρότρυνε να σκεφτεί πως θα μπορούσε και να είναι αδελφός-τους, ο Γενίτσαρος απάντησε στον Ρήγα: «Τι να σκεφτώ ορέ Γκιαούρ; Εγώ δεν είμαι κεφάλι να σκεφτώ! Σκέφτεται για μένα ο Σουλτάνος! Εγώ, μόνο χέρι και γιαταγάνι είμαι»! Και εσύ προσπαθείς να συζητήσεις, με άνθρωπο, που σκέφτεται για εκείνον το «Γραφείο Επαγρύπνησης»! Επειδή όμως, όπως λέει και πάλι ο Σαίξπηρ, «…είναι αληθινά αμαρτία να περιγελάς», λέω ότι αντί να μιλάς με το συγκεκριμένο κύμβαλο, για το λεγόμενο «Σχέδιο Άτσεσον», απλώς να τον παραπέμψεις στις σελίδες 34, 35 και 36, του ογκώδους τεύχους (388 σελίδες) το οποίο εξέδωσε η Κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων (Λευκωσία - Απρίλιος 2011), με τον τίτλο «Πόρισμα για τον Φάκελο της Κύπρου», όπου περιγράφονται τρεις εκδοχές του «Σχεδίου Άτσεσον», γεγονός που, αν βέβαια έχει στοιχειώδη ευφυΐα, (πράγμα για το οποίο εγώ αμφιβάλλω…) θα το καταλάβει, πόσο ηλίθιους θεωρεί τους εν Κύπρω «κομμουνιστές», το «Γραφείο Επαγρύπνησης» του κόμματός-του. (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο μοναδικός εκπρόσωπος της Βουλής, ο οποίος ήταν παρών από την αρχή ως το τέλος, και των τριών περιόδων συνεδριών της επιτροπής, η οποία εξήγαγε το "πόρισμα", ήταν ο εκπρόσωπος του ΑΚΕΛ, Βουλευτής «Αριστοφάνης Γεωργίου»! Άρα το «πόρισμα» είναι πιστοποιημένα «γνήσιο»…) Τώρα εις ό,τι αφορά την διάλεξη του Άτσεσον στο κολλέγιο κάποιου πανεπιστημίου των ΗΠΑ, ο κύριος Κουδουνάς, πάλι είναι πρόθυμο θύμα, όχι όμως του «Γραφείου Επαγρύπνησης» του ΑΚΕΛ, αλλά του άλλου Γραφείου «Αποβλάκωσης του Λαού», το οποίο έδρευε στο ΓΔΠ, το οποίο διηύθυνε ο άλλος αρχιψεύτης (παράγωγο τόσο του ΑΚΕΛ, όσο και της «σχολής» του Μακαρίου Γ΄, του Νόθου) ο πολύς (ποικιλοτρόπως πολύς...) Μιλτιάδης Χριστοδούλου! Του οποίου η «μέθοδος» ήταν η εξής: Διοχέτευε μια κατασκευασμένη είδηση σε εφημερίδες του εξωτερικού, και ακολούθως αναδημοσίευαν το Μιλτιαδικό κατασκεύασμα, ως αληθές(!) οι Κυπριακές.

Το αυτό έγινε και με την διαβόητη διάλεξη του Άτσεσον… (Παρότι στην περίπτωση αυτή, επιστρατεύθηκε και ειδικός εξ Ελλάδος συγγραφέας, ο πρώην αντιμακαριακός Χρηστίδης, ο οποίος μόλις «αγόρασε» οικόπεδο από την Αρχιεπισκοπή, έγινε μακαριακός με νέο βέβαια όνομα, το «Δαμωνίδης»! Βλέπε και το διαβόητο πόνημα του ανδρός «Μνημόσυνο για τον Ντην Άτσεσον» Αθήνα 1972) Επειδή όμως ο γράφων ήταν γνώστης του ποιού του Μιλτιάδη, αλλά και επειδή οι γνώσεις του για τον Άτσεσον (τον και έμμισθο νομικό σύμβουλο του Ελληνικού Κράτους…) δεν στηρίζονταν στις Μακαριακές μηχανορραφίες, το έψαξα σε βάθος το συγκεκριμένο θέμα.

Και ιδού τα πραγματικά γεγονότα: Και πρώτα ο Άτσεσον έδωσε δυο διαλέξεις για το θέμα της Κύπρου: Η πρώτη στον Σύλλογο Νομικών του Σικάγο (24/3/1965), (ελάχιστες ημέρες μετά που, μη αντέχοντας τα μακαριακά καμώματά-του, η Κεντρώα εφημερίδα "Ελευθερία" των Αθηνών, του Πάνου Κόκκα, άρχισε την άσκηση βίαιης κριτικής, εναντιόν του Μακαρίου...) Η δε δεύτερη διάλεξη, (27/10/1966) στο Κολλέγιο Σάλεμ, της βόρειας Καρολίνας.

Την δεύτερη αυτή διάλεξη πήρε είδηση ο Μιλτιάδης, μάλιστα με καθυστέρηση ενός μηνός, οπότε η «είδηση» που διοχέτευσε στις Κυπριακές εφημερίδες, δόθηκε με καθυστέρηση αυτού του ενός μηνός! Αλλά, σαν από θαύμα, όλες είχανε την, ίδια διατυπωμένη, «είδηση» και ακριβώς την ίδια ημέρα! (20/11/66) (ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ούτε μια ευλογοφανή μηχανορραφία, δεν ήταν ικανός να κάνει ο Μιλτιάδης…) Ακολούθως έψαξα και βρήκα το μακροσκελές κείμενο της ομιλίας του Άτσεσον, το οποίο και έστειλα προς δημοσίευση! Πουθενά όμως δεν λέει, ή έστω υπαινίσσεται, το κείμενο εκείνο, ότι προτιμά την Διχοτόμηση, ο Άτσεσον! Το αντίθετο μάλιστα… Και προκαλώ οποιονδήποτε, (ακόμα και τον κ. Κουδούνα) αν επιθυμεί, ας επιχειρήσει να με διαψεύσει… Οπότε θα μου δοθεί η ευκαιρία να, να του ψάλλω τον αναβαλλόμενο, με πρόσθετες άκρως γαργαλιστικές (ας είναι βέβαιος) λεπτομέρειες! Φιλικά, Χ ά ρ η ς Φ ε ρ α ί ο ς Δρ. Αρχιτέκτων

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους