Η ανάρτηση αυτή δεν γίνεται για να ενισχύσει ή να προωθήσει την «καθαρότητα» της Anna Diamantopoulou. Η δημόσια και ιδιωτική της διαδρομή δεν χρειάζεται ούτε τα εύσημα μιας δικαστικής απόφασης ούτε...
Η ανάρτηση αυτή δεν γίνεται για να ενισχύσει ή να προωθήσει την «καθαρότητα» της Anna Diamantopoulou.
Η δημόσια και ιδιωτική της διαδρομή δεν χρειάζεται ούτε τα εύσημα μιας δικαστικής απόφασης ούτε μια δική μου ανάρτηση.
Γίνεται, όμως, για να αναδείξει μια διαδικασία που καθιστά τα δημόσια πρόσωπα ευάλωτα στην ανθρωποφαγία, τη σπέκουλα και τα fake news.
Η υπόθεση είναι χαρακτηριστική.
Κάποιος δημοσίευσε ανάρτηση που προσέβαλλε το ήθος, την τιμιότητα και την προσωπικότητα μιας πολιτικού.
Εκείνη προσέφυγε στη δικαιοσύνη και δικαιώθηκε, ενώ ο συκοφάντης καταδικάστηκε σε πρόστιμο και δικαστικά έξοδα.
Όλα καλά, λοιπόν; Όχι ακριβώς.
Η ανάρτηση και η προσφυγή έγιναν το 2017.
Η δικαίωση ήρθε επισήμως μόλις πριν από έναν μήνα.
Εννέα χρόνια μετά! Και, βέβαια, σχεδόν κανείς δεν το έμαθε.
Αυτό είναι το ουσιαστικό πρόβλημα: η προσβολή παρέμεινε για χρόνια στο δημόσιο πεδίο, ενώ η αποκατάσταση πέρασε σχεδόν απαρατήρητη.
Μια χώρα δεν μπορεί να θεωρείται ευνομούμενη όταν ένας πολίτης —επώνυμος ή μη— χρειάζεται εννέα χρόνια για να δικαιωθεί.
Η καθυστέρηση αποδυναμώνει την προστασία που οφείλει να παρέχει η δικαιοσύνη και αφήνει χώρο στη συκοφαντία και τα fake news να λειτουργούν χωρίς έγκαιρη απάντηση.
Η δικαιοσύνη δεν κρίνεται μόνο από το αν αποδίδεται, αλλά και από το πότε.
Γιατί δικαιοσύνη που έρχεται εννέα χρόνια αργότερα μπορεί να είναι δικαιοσύνη. Δεν είναι όμως έγκαιρη δικαιοσύνη. https://www.haniotika-nea.gr/dikastiki-dikaiosi-diamantopoyloy-gia-anartisi-peri-paradise-papers/?fbclid=IwVERDUAUDattwZG9mBWZkaWQWUNnr6nyMMSp1UUjPzKTyJRnoLqbvEGV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkCjY2Mjg1NjgzNzkAAR72rtg43B_55-P5JlYBQff1jCXEhEonX6ubFtVxSB1Sj_6FcH7ERvItDkklHQ_aem_L0CuxZBsw_-QS-SF8U73WQ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους