Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΟΥ ΑΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥ 📍Όταν εργαζόμουν σε ένα τηλεοπτικό κανάλι, ήταν ένας ρεπόρτερ, που έβαζε στη διαπασών- μέσα στην αίθουσα σύνταξης- κρητικές μαντινάδες. 📍Προφανώς, ήταν Κρητικός, νοσταλγούσε τη λεβεντογέννα, και κάθε τρεις και λίγο, μας μυούσε στο κρητικό ταμπεραμέντο.

Θέλοντας και μη. 📍Προσωπικά, με αποσπούσε την ώρα, που έγραφα σπικάζ, ενώ το θεωρούσα και μεγάλη αγένεια, καθώς σκεπτόμουν ότι αν έβαζε ο καθένας-μέσα στην αίθουσα σύνταξης-, τη μουσική της αρεσκείας του, θα πηγαίναμε χαμένοι… Θα γινόταν ο ίδιος ο Πύργος της Βαβέλ… 📍Παρόλα αυτά, δεν τού είπα ποτέ κάτι.

Από τη μία, τον λυπόμουν, γιατί σκεπτόμουν ότι υποφέρει από νοσταλγία και ότι καταναγκαστικά έπρεπε να ζει και να βιοπορίζεται στην Αθήνα. 📍Από την άλλη, εκείνα τα χρόνια, στα δημοσιογραφικά έδρανα δεν επιτρεπόταν να έχεις άποψη απέναντι στο γηραιότερο συνάδελφο… Ούτε για τέτοια θέματα, καλής συμπεριφοράς και γειτονίας. 📍Σήμερα, πρωί-πρωί, μπήκα σε ένα κατάστημα- ελληνικότατο κατάστημα- στο Παγκράτι.

Από τα ηχεία έπαιζε αραβική μουσική.

Ο βοηθός του ιδιοκτήτη- ο οποίος απουσίαζε- ήταν Αιγύπτιος.

Εξού και η μουσική επιλογή. 📍Αμέσως, έφερα τον εαυτό μου στη θέση του.

Σκέφτηκα, αν εργαζόμουν εγώ, ως υπάλληλος, σε ένα κατάστημα στο Παρίσι, αν θα έβαζα ελληνική μουσική στο μαγαζί Ποτές.

Θα έβαζα ή γαλλικά ή διεθνή-αγγλικά.

Θα σεβόμουν.

Και θα άκουγα τα άσματα της προτιμήσεως μου, στο σπίτι μου, τις ώρες της ξεκούρασης και των ονειροπολήσεων μου… ‼️Ηθικό δίδαγμα: όταν νοσταλγείτε έναν τόπο, να πηγαίνετε εκεί όπου νοσταλγείτε.

Όπου μένετε, να προσαρμόζεστε και να σέβεστε τον τόπο, που σας φιλοξενεί.

Διαφορετικά, θα υποφέρετε για μια ζωή.

Και δεν θα κάνετε και προκοπή. ❌Και δεν χρωστάμε τίποτα κι όλοι εμείς να μας κακοποιείτε, βάναυσα- πέρα από τα αυτιά-, και την Αισθητική…

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους