Ποιά ακριβώς είναι η συμβολή της ψευδο-προοδευτικής διανόησης της Μεταπολίτευσης στην μελέτη της Ελληνικής Επανάστασης και ποιό είναι το αντικειμενικό αποτέλεσμα της ψευδο-επιστημονικής της δράσης Σε...
Ποιά ακριβώς είναι η συμβολή της ψευδο-προοδευτικής διανόησης της Μεταπολίτευσης στην μελέτη της Ελληνικής Επανάστασης και ποιό είναι το αντικειμενικό αποτέλεσμα της ψευδο-επιστημονικής της δράσης Σε όλη την διάρκεια του νεοελληνικού βίου, υπήρξαν σπουδαίοι 'Ελληνες (όπως και ξένοι, διότι η Επανάσταση ήταν ένα γεγονός με παγκόσμια σημασία) ερευνητές, ιστορικοί και συγγραφείς, που ασχολήθηκαν με το συγκλονιστικό γεγονός της Ελληνικής Επανάστασης.
Παραλείπω τους επιζώντες του 1821 που έγραψαν απομνημονεύματα ή ιστορίες, που αποτελούν για εμάς τους νεώτερους τις βασικές και αξιόπιστες πηγές (πχ Κολοκοτρώνης, Σπηλιάδης, Τρικούπης, Φραντζής, Κανέλλος Δεληγιάννης, Φωτάκος, Ρηγόπουλος κλπ.) Επικεντρώνομαι στους μεταγενέστερους ιστορικούς του 20ού αιώνα, όπως ο βιογράφος του Κολοκοτρώνη Σπύρος Μελάς με τον συγκλονιστικό "Γέρο του Μοριά", ο Παπαρρηγόπουλος ασφαλώς, ο Διονύσιος Κόκκινος με την πολύτομη Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, ο Τάκης Σταματόπουλος με τον "Εσωτερικό Αγώνα", ο Βακαλόπουλος, η Κούκκου, ο Κανδηλώρος, ο Σφυρόερας, ο Μιχαήλ Σακελλαρίου, ο βιογράφος του Νικηταρά και του Καραϊσκάκη Δημήτρης Σταμέλος, ο Παναγιώτης Χριστόπουλος που επανεξέδωσε τον Σπηλιάδη, ο Νικηφόρος Μοσχόπουλος.
Πιό πρόσφατα ο Γιώργος Καραμπελιάς, ο Θανάσης Φωτόπουλος και ο Δημήτρης Σταθακόπουλος, με τα σπουδαία τους έργα, βασισμένα αυστηρά σε πηγές. ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ.
Έρχομαι τώρα στην ψευδο-προοδευτική διανόηση της Μεταπολίτευσης.
Μιλάω για συγκεκριμένη ομάδα ατόμων γενικώς, χωρίς να κατονομάζω.
Οι άνθρωποι αυτοί αγνόησαν τον τεράστιο και αναξιοποίητο αρχειακό πλούτο που βρίσκεται στα ΓΑΚ, στο Εθνολογικό Μουσείο, στα ξένα αρχεία κλπ.
Δεν οργάνωσαν ούτε μία σοβαρή έρευνα πηγών.
Δεν ανέδειξαν ούτε μία νεώτερη βιογραφία του Κολοκοτρώνη ή οποιουδήποτε εκ των πρωταγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης.
Δεν συνέγραψαν μία σοβαρή μελέτη για τις οικονομικές, κοινωνιολογικές, γεωπολιτικές, ιδεολογικές, πολιτικές ή άλλες πλευρές της.
Δεν παρώτρυναν φοιτητές να πραγματοποιήσουν πτυχιακές, διπλωματικές ή διδακτορικές εργασίες με αντικείμενο κάποια προσωπικότητα, μάχη, περιστατικό του 1821.
Αντιθέτως, αυτοί οι άνθρωποι επικεντρώθηκαν λυσσαλέα και επί δεκαετίες στην (αποτυχημένη) προσπάθεια να αποδείξουν ότι ΔΕΝ υπήρχε Κρυφό Σχολειό (το θέμα έχει λυθεί από τον Κεκαυμένο). Ότι η Επανάσταση ΔΕΝ κηρύχθηκε ανήμερα του Ευαγγελισμού (η ημερομηνία 25/3 είχε αποφασισθεί από την Φιλική Εταιρεία από το 1820). Ότι ΔΕΝ συνέβη ποτέ η ορκωμοσία στην Αγία Λαύρα (συνέβη αποδεδειγμένα βάσει ξένων πηγών στις 21/3). Ότι ΔΕΝ υπήρχε Ελληνικό Έθνος πριν από την Επανάσταση (ανάξιο απαντήσεως), ότι ΔΕΝ υπήρχαν επί Τουρκοκρατίας Έλληνες αλλά "ελληνόφωνοι πληθυσμοί της Οθωμανικής αυτοκρατορίας" (όπως το ακούτε, ελέχθη σε συνέδριο προ ετών) και επειδή μελετάω ΠΗΓΕΣ να σας ενημερώσω ότι ουδείς Έλλην ή φιλέλλην ή ξένος περιηγητής Ή ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΟΣ επί Τουρκοκρατίας αμφισβήτησε την ακράδαντη εθνική συνείδηση των Ελλήνων της εποχής εκείνης, όπου η εθνική συνείδηση ήταν και εξαιρετικά επικίνδυνη.
Ότι οι Αγωνιστές ήταν ληστές και πλιατσικολόγοι (απαντήθηκε ήδη). Ότι "η Επανάσταση ήταν οθωμανικός εμφύλιος πόλεμος" (επί λέξει, υπάρχει στο διαδίκτυο η σχετική ομιλία, απλά γελάει κανείς). Και, ως κορωνίδα, ότι "το σπουδαιότερο πρόσωπο της Επανάστασης", αυτό στο οποίο στην πραγματικότητα οφείλουμε την ανεξαρτησία μας είναι ο μαυροκορδάτος, δηλαδή ο οργανωτής του εμφυλίου πολέμου με τα χρήματα του αγγλικού δανείου, ο ηθικός αυτουργός της πολιτικής εξόντωσης του Υψηλάντη, του Ανδρούτσου, του Καραϊσκάκη, του Κολοκοτρώνη, του Καποδίστρια, ο εμπνευστής της καταστροφικής μάχης στο Πέττα, ο επικεφαλής της κυβέρνησης που άφησε τον Ιμπραήμ ανενόχλητο να αποβιβασθεί στην Μεσσηνία διότι αυτός ασχολείτο με την φυλάκιση του Κολοκοτρώνη και τελικώς όταν αποφάσισε να εκστρατεύσει εναντίον του Ιμπραήμ συνετρίβη και αναγκάστηκε υπό την γενική κατακραυγή να αποφυλακίσει τον Κολοκοτρώνη με δύο μήνες καθυστέρηση και αφού ο Ιμπραήμ είχε ήδη φτάσει στην Τρίπολη, ο υπαίτιος για την μοιραία αναστολή της αποστολής βοήθειας και εφοδίων στο Μεσολόγγι, ο θιασώτης της μετατροπής της Ελλάδας σε ηγεμονία υπό την επικυριαρχία του σουλτάνου με τον ίδιον ως βοεβόδα.
Και τέλος η συστηματική, ανιστόρητη, θα έλεγα δε και ΧΥΔΑΙΑ επιχείρηση εξωραϊσμού της Τουρκοκρατίας, μίας περιόδου εξανδραποδισμού, εκμηδένισης και συνεχούς γενοκτονίας του ελληνισμού.
Ψυχικό και ιδεολογικό θεμέλιο αυτής της ελεεινής στάσης της ψευδο-προοδευτικής διανόησης είναι ασφαλώς η απέχθεια προς την έννοια του Έθνους ("με ενοχλεί η έννοια του Έθνους", ακούστηκε να λέει ιστορικός προ ετών), οφειλόμενη όπως έχω εξηγήσει πολλές φορές στην κατάχρηση των εθνικών συμβόλων από την χούντα.
Αν και διερωτώμαι πόσο ανώριμος πρέπει να είναι κάποιος ώστε να μην μπορεί να αντιδιαστείλει την κατάχρηση των συμβόλων από ένα αυταρχικό καθεστώς από τα ίδια τα σύμβολα, που αποτυπώνουν την κοινή μας εμπειρία και συγκροτούν την βάση της κοινής μας συμβίωσης.
Αυτό σε συνδυασμό με την επίδραση εισαγόμενων παρακμιακών ιδεολογικών ρευμάτων όπως η θεωρία της "αποδόμησης", της "εθνογένεσης", της "πολυπολιτισμικότητας", της "πολιτικής ορθότητας" κλπ., που άκριτα, ανιστόρητα, ακοινωνιολόγητα και χάριν εντυπωσιασμού οι διάφοροι ψευδο-προοδευτικοί υιοθέτησαν στις εργασίες τους ώστε να γίνουν αποδεκτοί από το "σύστημα". Δεν γνωρίζω ούτε και θα προσπαθήσω να διακριβώσω τα κίνητρα που κρύβονται πίσω από αυτήν την εμπόλεμη σχέση της ψευδο-προοδευτικής διανόησης με την ιστορία μας και την ταυτότητά μας.
Εξ άλλου ποτέ δεν προσφεύγω σε θεωρίες συνωμοσίας, σε επίθετα, χαρακτηρισμούς κλπ.
Τα ψυχικά κίνητρα συνήθως είναι αρκετά για να ερμηνεύσει κανείς την απέχθεια προς τους ανθρώπους που μας χάρισαν την ελευθερία μας, το δε σύνδρομο της Στοκχόλμης ερμηνεύει επαρκώς την λαγνεία προς την περίοδο δουλείας του έθνους μας.
Θέλω όμως να επισημάνω ότι ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, η συνεχής, επίμονη, συστηματική, εμφανιζόμενη ως "επιστημονική" και εντελώς αντιεπιστημονική επιχείρηση υποβάθμισης της ιστορίας μας, παραπληροφόρησης, διαστρέβλωσης, αμαύρωσης, υποτίμησης της Επανάστασης και δολοφονία χαρακτήρα των πρωταγωνιστών της, και ο εξωραϊσμός της δουλείας, αποτελούν ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΒΡΙΔΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ, με αντικειμενικό, επαναλαμβάνω, και ασχέτως της προθέσεως των φορέων της, που ίσως και οι ίδιοι δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, αποτέλεσμα την ψυχική αποδοχή μίας νέας, με σύγχρονη μορφή, συνθήκης δουλείας ή φινλανδοποίησης ή επικυριαρχίας ή συγκυριαρχίας ή όπως θέλει κάποιος να το αποκαλέσει. Η απώλεια της ανεξαρτησίας έχει πολλά ονόματα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους