Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το "σήμερα"Του Θεού, μπαίνει μέσα στον δικό μας χρόνο! Πλησιάζει η 1η Σεπτεμβρίου, κατά την οποία η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή την έναρξη του εκκλησιαστικού έτους.

Η εορτή είναι σημαντική κι όμως δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστή στο ευρύ κοινό κι ας υπάρχει πίσω της σαφής ιστορική αφετηρία, συγκεκριμένη λειτουργική πράξη και θεολογικό βάθος που ακουμπά την καθημερινότητα.

Γιατί όμως η Εκκλησία ορίζει Πρωτοχρονιά την 1η Σεπτεμβρίου; Θέλω να το πω κι αυτό όσο πιο απλά γίνεται: Πρώτον, ιστορικά, μιας και τότε άνοιγε ο διοικητικός κύκλος και η Εκκλησία θέλησε να αγιάσει τον χρόνο που ζούμε.

Δηλαδή, πήρε το κοινό ημερολόγιο της πολιτείας και το έκανε προσευχή, σαν να προσφέρουμε στον Θεό το πρόγραμμα της καθημερινότητάς μας.

Δεύτερον, βιβλικά, επειδή ο προφητικός λόγος μιλά για «ενιαυτό Κυρίου δεκτόν» κι αυτό πατά στην τάξη του Ιωβηλαίου την οποία βρίσκουμε σ’ ένα από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης το Λευιτικόν.

Θυμόμαστε δηλαδή μια χρονιά άφεσης χρεών, ελευθερίας για όσους είναι δέσμιοι, επιστροφής των κλήρων και ανάπαυσης της γης, μια πραγματική επανέναρξη ζωής! Τρίτον, εκκλησιολογικά, αφού από τον Σεπτέμβριο ξετυλίγεται με τάξη μέσα στην Εκκλησία όλη η μνήμη των σωτηριωδών έργων του Θεού, αρχίζοντας από τη Γέννηση της Θεοτόκου και κλείνοντας με την Κοίμησή της.

Ο πιστός λαός μαθαίνει να ζει τον χρόνο ως «καιρό» παρουσίας Του Θεού και μαθητείας στη σωτηρία, όχι απλώς ως αριθμούς στο ρολόι και στο ημερολόγιο.

Αν όμως κάποιος δεν αντιλαμβάνεται τα παραπάνω και θέλει να βρει το νόημα της ημέρας, μπορεί να το βρει στην υμνολογία της: Στο απολυτίκιο λέμε «Ο πάσης Δημιουργός της κτίσεως, ο καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενος, ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός Σου, Κύριε, φυλάττων εν ειρήνη τους βασιλείς και την πόλιν Σου, πρεσβείαις της Θεοτόκου, και σώσον ημάς». Δηλαδή: «Oμολογώ Toν Θεό Κύριο του χρόνου και Του ζητώ να στεφανώσει ολόκληρη τη χρονιά με την αγαθότητά Του και να μας διαφυλάξει με ειρήνη». Το κοντάκιο συμπληρώνει το πρακτικό αίτημα: «Ο των αιώνων Ποιητής και Δεσπότης, Θεέ των όλων, υπερούσιε όντως, την ενιαύσιον ευλόγησον περίοδον, σώζων τω ελέει σου τω απείρω, οικτίρμον, πάντας τους λατρεύοντας σοι τω μόνω Δεσπότη, και εκβοώντας φόβω, Λυτρωτά, εύφορον πάσι το έτος χορήγησον». Δηλαδή: «Ποιητή και Δεσπότη των αιώνων, Θεέ των όλων, πραγματικά υπερούσιε, ευλόγησε την ετήσια περίοδο του χρόνου και, με το άπειρο έλεός σου, οικτίρμονα, σώζε όλους όσοι σε λατρεύουν ως τον μόνο Δεσπότη και με φόβο σε επικαλούνται, Λυτρωτή, χάρισε σε όλους καρποφόρο έτος». Το προκείμενο του Αποστόλου: «Μέγας ο Κύριος ημών και μεγάλη η ισχύς αυτού» μας στηρίζει στη δύναμη Του Θεού και μας θυμίζει ότι δεν ξεκινάμε τη χρονιά με τις δικές μας αντοχές αλλά με τη δική Του ισχύ. Αρχιμανδρίτης Αυγουστίνος Βλάχος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους