Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αγαπώ τα ντοκιμαντέρ για αληθινά εγκλήματα, έχω δει κι ακούσει άπειρα, ίσως κι από επαγγελματική διαστροφή.

Αυτές οι ακραίες καταστάσεις σου δείχνουν πολλά πράγματα και για την ανθρώπινη συμπεριφορά, πώς σκαλίζεται το τέρας βήμα βήμα, πώς υποτιμούνται τα σημάδια, γιατί έχουμε συνηθίσει την τοξικότητα και τη βία σε πιο χαμηλά επίπεδα και μας σοκάρει μόνο όταν γίνεται τσουνάμι, πώς η κακοποίηση, η απομόνωση, ο στιγματισμός γεννά φρίκη, πως η βία κυοφορεί βία, πώς η οικογένεια, το σχολείο, η γειτονιά, η μικρή κοινωνία μπορεί να γίνει εκπαιδευτήριο τεράτων.

Ένας φαύλος κύκλος που σε κάθε στροβιλισμό του γίνεται και πιο ανεξέλεγκτος, πιο άγριος, πιο καταστροφικός.

Μαθαίνεις ακόμα με τον πιο επώδυνο τρόπο για το πώς οι κοινωνικές σχέσεις, οι τοξικές αντιλήψεις, η κοινωνία/ οικονομία της βίας, του ατομικού συμφέροντος και της εκμετάλλευσης, το νομιμοποιημένο και φυσιολογικοποιημένο μίσος προς τον αδύναμο γεννά τα χειρότερα εγκλήματα.

Δεν είναι τυχαίο ότι τα πιο πολλά θύματα των serial killers ήταν κι είναι άτομα που ανήκουν σε μειονότητες, άτομα που το ίδιο το κράτος, με τις αρχές του και τα όργανά του, δε θα ασχοληθεί με την εξαφάνισή τους, θα αδιαφορήσει ακόμα κι όταν βρεθούν νεκροί, τεμαχισμένοι, χιλιοκακοποιημένοι.

Μαθαίνεις ακόμα πώς κι ο στιγματισμός για την ψυχική νόσο και την θεραπεία της, η αδιαφορία κι ο κυνισμός, η αναλγησία των σύγχρονων κρατών και κοινωνιών για τον πόνο και τις δυσκολίες που προκαλούνται στις ψυχιατρικές καταστάσεις, οι ελλείψεις στην πρόληψη, στην ενημέρωση και στην κατανόηση, τα εμπόδια στην πρόσβαση σε θεραπευτικά πλαίσια, τα ταξικά κριτήρια στην βοήθεια σε ζητήματα ψυχικής υγείας λειτουργούν σαν ξεκλείδωμα της Κερκόπορτας μεγάλων τραγωδιών για ανθρώπους που εναλλάσσονται αβοήθητοι σε ρόλους θύματος και θύτη σε καταστάσεις που θυμίζουν γόρδιο δεσμό.

Ναι, πάντα με τις σπλατιεριές είχα θέμα, είναι το κομμάτι που συνήθως αποφεύγω, αυτό που με γοητεύει είναι το εγκληματολογικό, το ερευνητικό και το κοινωνικό κομμάτι, όμως είμαι κάπως εξοικειωμένος με την όλη φάση, τις περιγραφές, τα στοιχεία, τις ομολογίες, τις έρευνες, τις διαδικασίες.

Όχι, αυτός ο λάκκος της Κολάσεως που αναδεικνύεται από το διαμέρισμα στην Κυψέλη με ξεπερνά.

Μια διαγώνια ανάγνωση, μια πρώτη βασική ενημέρωση, έφτασε για να φρικάρω όσο ποτέ, για να παγώσω, για να σταματήσει το μυαλό μου – υποθέτω για αυτοπροστασία- να σκέφτεται.

Εύχομαι η φρίκη να έχει ένα τέλος κάπου, να υπάρχει ένας πάτος στη διαστροφή και στην αρρώστια.

Εύχομαι να μην υπάρχει άλλο τέτοιο μέρος πουθενά στον κόσμο. Εύχομαι ξέροντας πως οι ευχές μου είναι άσφαιρες μπαλωθιές στον πιο σκοτεινό ουρανό που μας πλακώνει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους