Themistoklis Pantazakos : Όταν οι άνθρωποι στριμώχνονται για ένα επαγγελματικό ζήτημα στον δημόσιο λόγο, συνήθως προσπαθούν να σηκώσουν σκόνη για να μπερδέψουν το κοινό που δεν είναι ειδικά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έτσι έκανε και η Κιντή απαντώντας μου χθες το απόγευμα, με έναν συνήθη κουρνιαχτό από ψέματα, βλακείες, και άσχετα πράγματα.

Θα τα πιάσω ένα-ένα παρακάτω, ελπίζω αρκετά αναλυτικά για να μην χρειαστεί να επανέλθω.

Όπως πάντα, καθένας που γράφει είναι υπεύθυνος για αυτά που γράφει, και καθένας που διαβάζει είναι υπεύθυνος για αυτά που καταλαβαίνει. 1. “Ο κ. Πανταζάκος μόνο 6 άρθρα στις 6 δεκαετίες της ζωής μου με το τελευταίο μου άρθρο το 2014. … Δεν ξέρω πού βρήκε τα στοιχεία που αναφέρει αλλά ίσως δεν ξέρει να ψάχνει και δεν ξέρει να διαβάζει βιογραφικά … Εκεί λοιπόν φαίνεται ότι έχω δημοσιεύσει 74 άρθρα σε περιοδικά με κριτές και σε συλλογικούς τόμους από σοβαρούς εκδοτικούς οίκους …” Απολύτως ψευδές.

Δεν έγραψα ποτέ ότι η Κιντή έχει δημοσιεύσει 6 άρθρα στις 6 δεκαετίες της ζωής της.

Έγραψα ότι έχει δημοσιεύσει 6 άρθρα *σε περιοδικά μέτριας σημασίας, δηλαδή με impact factor 0.5-2* (σε μεγάλης σημασίας κανένα). Τι έκανα δηλαδή: πέρασα τις δημοσιεύσεις της από ένα ούτως ειπείν ποιοτικό κόσκινο, εξαιρετικά επιεικές να σημειώσουμε, και έμεινα με 6 άρθρα.

Το έκανα αυτό για τον απλό λόγο ότι οι επιστημονικές δημοσιεύσεις είναι *δραματικά* ασύμμετρες ως προς την ποιότητά τους, η οποία κυρίως αντικατοπτρίζεται από το πόσο καλό είναι το περιοδικό που τις δημοσιεύει.

Με δημοσιογραφικούς όρους, είναι άλλο να δημοσιεύσεις κάτι στα Νέα των Φιλιατρών και άλλο στους New York Times, αυτό το καταλαβαίνει ο καθένας.

Τα άρθρα σε περιοδικά υψηλού impact factor και τα βιβλία σε leading πανεπιστημιακές εκδόσεις βρίσκονται στην κορυφή αυτής της ιεραρχίας.

Πιο κάτω είναι τα κεφάλαια σε βιβλία (που συνήθως αντικατοπτρίζουν δημόσιες σχέσεις και συνοψίζουν προηγούμενες δουλειές), οι επιμελημένοι τόμοι (που περιέχουν κυρίως δουλειές άλλων), οι δημοσιεύσεις σε χαμηλού impact factor περιοδικά (απ’ αυτές έχουμε μπόλικες ως Κιντή), και οι δημοσιεύσεις σε μη αγγλόφωνα περιοδικά ή εκδοτικούς οίκους (απ’ αυτές κι αν έχουμε, και μάλιστα χωρίς την δικαιολογία ότι εργαζόμαστε σε μη αγγλόφωνο αντικείμενο). Το χαρακτηριστικότερο γνώρισμα των δύο τελευταίων κατηγοριών είναι ότι they come a dime a dozen, όρεξη να ‘χει κανείς και βγάζει καμια δεκαριά τον χρόνο δηλαδή.

Και γι’ αυτό ακριβώς είναι ο φερετζές του παπατζή, ο οποίος προσπαθεί να αντικαταστήσει την ποιότητα με ποσότητα.

Μια ωραία σχετική ιστορία είναι ότι αυτό το μέσο το έχουν χρησιμοποιήσει κάποιοι γιατροί σε παλαιότερες δεκαετίες, οι οποίοι δημιουργούσαν περιοδικά-απάτες για να τυπώνουν νυχθημερόν και να παίρνουν μόρια για το δημόσιο (μπράβο, είσαι Έλληνας). Προσέξτε λοιπόν τι έχει κάνει η Κιντή, και διάφοροι διακεκριμένοι παρατρεχάμενοι όπως ο Δοξιάδης και ο Καλύβας, οι οποίοι είναι πλήρως σε θέση να καταλάβουν τι έχει συμβεί.

Δεν έχει *αμφισβητήσει* το κριτήριο που έθεσα, κάτι το οποίο θα ήταν και πιο legit και πιο τίμιο, και βέβαια κάτι στο οποίο θα δυσκολευόταν, αφού το κριτήριο ήταν όπως είπαμε πολύ επιεικές.

Αντίθετα, έχει αγνοήσει το κριτήριο παντελώς, παρότι είναι όσο ξεκάθαρο γίνεται στο αρχικό μου ποστ, διότι ξέρει ότι πολύς κόσμος δεν γνωρίζει από αυτά και δεν θα το συγκρατήσει, και προσπαθεί εξ αυτού να δημιουργήσει εντυπώσεις.

Λέει: το παιδί είναι άσχετο, ισχυρίζεται ότι έχω 6 δημοσιεύσεις ενώ έχω 74 (τρομάρα της). Επειδή όπως είπαμε το τελευταίο που της λείπει είναι το θράσος, προσπαθεί να χωρέσει πάνω σε αυτόν τον σωρό ό,τι βάζει ο νους, και την εξοργίζει που είπα ότι το τελευταίο σοβαρό της άρθρο είναι το ’14. Ας μας πει λοιπόν: ποιό είναι το επόμενο; Ένα ιστορικό για τις διαλέξεις του Kuhn το ’17 στο Metascience, του impact factor 0.12; Υπάρχει άνθρωπος με ελάχιστη κατάρτιση στον κλάδο που να πιστεύει ότι αυτό περνάει το κατώφλι της σοβαρής φιλοσοφικής παραγωγής; Ασφαλώς και όχι.

Για να το κλείνουμε λοιπόν: εφαρμόζοντας ένα ελάχιστο κριτήριο ποιότητας, η Κιντή μένει με 6 δημοσιεύσεις (πιθανώς και ελάχιστες ακόμα που δεν μπορώ να γνωρίζω εφόσον βρίσκονται στο στάδιο παραγωγής). Ό,τι ακριβώς γράφει το αρχικό μου ποστ δηλαδή. 2. “Πώς γίνεται να είμαι ομότιμη καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο από το 2024 και να είμαι 59 ετών όταν το όριο αφυπηρέτησης είναι τα 67 έτη; Μήπως έχω παραγάγει λοιπόν ακόμη λιγότερα;” Έκανα πράγματι λάθος προς τα κάτω στην ηλικία της γιατί φάλτσαρα στην αφαίρεση μια δεκαετία, λάθος που να πω ότι με χαρακτηρίζει γενικότερα.

Βέβαια, πάλι για να δημιουργήσει εντυπώσεις, η Κιντή δεν αναγνώρισε ότι το λάθος αυτό… τη συμφέρει! Εκτός από την ίδια, μου το επισημάνατε αυτό και κάποιοι από εσάς με έντονο ύφος, και μπράβο σας, λες και είχα κάνει κάποιο επιχείρημα του τύπου “είναι πολύ μικρή η γυναίκα για να έχει τη θέση που έχει” (α προπό, δεν πιστεύω σε τέτοια επιχειρήματα ούτως ή άλλως). Αφού λοιπόν φαίνεται ότι πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε: το επιχείρημά μου αναφορικά με την ηλικία της ήταν της μορφής “είναι μεγάλη και έχει κάνει πολύ λίγα”. Αν είναι ακόμα μεγαλύτερη, το επιχείρημά μου γίνεται ισχυρότερο, όχι ασθενέστερο.

Τρομερό; 3. “Γράφει επίσης ο κ. Πανταζάκος ότι έχει ξεπεράσει τα δικά μου metrics προ πολλού, έχοντας "κάτι περισσότερο από το 1/3 των ετεροαναφορών της." Για να δούμε τι λέει το Google Scholar για τις ετεροαναφορές.

Ο κ. Πανταζάκος έχει h-index 5 και i10-index 3. Εγώ έχω h-index 11 και i10-index 13. Να σημειώσουμε επίσης ότι στο ACG στο οποίο διδάσκει καταχωρίζεται στο πεδίο της Ψυχολογίας που έχει μία τεράστια διεθνή ακαδημαϊκή κοινότητα, πολύ μεγαλύτερη από αυτή των φιλοσόφων της επιστήμης.” Με αμηχανία που διαρκώς μεγαλώνει, θα πρέπει να εξηγήσω στην Κιντή ότι όταν κάποιος λέει ότι έχει το 1/3 των ετεροανφορών κάποιου άλλου, *προφανώς* εννοεί τις ετεροαναφορές σε απόλυτο αριθμό, αλλιώς θα έλεγε ότι έχει το 1/3, π.χ. του h- ή i10-index του.

Επίσης, στο αρχικό ποστ είναι σαφές ότι τα metrics στα οποία αναφέρομαι, όπως εξήγησα και παραπάνω, είναι οι δημοσιεύσεις σε ποιοτικά περιοδικά με κρίση ομότιμων.

Θα έχετε συγκρατήσει το 6 άρθρα σε περιοδικά IF >0.5 και με ταβάνι το 2 της Κιντή.

Τα δικά μου άρθρα είναι: 1 σε 11, 1 σε 3.8, 1 σε 3.1, 2 σε 1.8, 2 σε 1.5, έρχονται κι άλλα, είμαστε μυριάδες.

Αν δεν κάνω λάθος, η δεύτερη στοίβα είναι πιο ψηλή από την πρώτη, δεν ξέρω κιόλας, έχουμε ακούσει πολλά από χτες.

Επίσης: κάποια από τα άρθρα μου (περίπου τα μισά) είναι πράγματι σε περιοδικά Ψυχολογίας και Ψυχιατρικής.

Όλα μα όλα όμως είναι φιλοσοφικά/εννοιολογικά (όχι εμπειρικής έρευνας δηλαδή), και είναι ιδιαίτερη τιμή για φιλοσόφους της επιστήμης να δημοσιεύονται σε περιοδικά της επιστήμης τους, και δη σε field-leading τέτοια, όπως το British Journal of Psychiatry.

Πάλι το πίασαμε ανάποδα το μαχαίρι. 4. “Να τον ενημερώσω λοιπόν παρεμπιπτόντως (όπως και όσους τον ακολουθούν στα ψεύδη που διακινεί) ότι επί 7 χρόνια ήμουν Editor-in-Chief στο περιοδικό International Studies in the Philosophy of Science που εκδίδει ο Taylor & Francis και αποφάσιζα μαζί με δύο Associate Editors ποια άρθρα ήταν φιλοσοφικά και άξιζε να δημοσιευθούν.

Επίσης είμαι κριτής σε πάνω από 20 εκδοτικούς οίκους και έγκυρα διεθνή περιοδικά για να κρίνω τι είναι φιλοσοφικό και τι αξίζει να δημοσιευθεί.

Τέλος έχω κρίνει πολλές φιλοσοφικές ερευνητικές προτάσεις για πολλούς ερευνητικούς φορείς της Αμερικής και πολλών ευρωπαϊκών χωρών (συμπεριλαμβανομένου του ERC ως panel member). Συγχαρητήρια για αυτούς τους ρόλους, που κατά βάση δεν τους θέλει κανένας γιατί πρόκειται για χαμαλίκι, διότι όντως προσφέρουν πολλά στο επάγγελμα όταν εκτελούνται σωστά (πράγμα για το οποίο πολύ αμφιβάλλω στην περίπτωση της Κιντή). Θα μου επιτρέψετε όμως να ρωτήσω: τι σχέση έχουν όλα αυτά με την σημαντικότητα της ερευνητικής δραστηριότητας του φιλοσόφου; Γιατί αυτό συζητάει το ποστ μου, όχι το service to the profession που λέμε. 5. "Τέλος, κάτι τελευταίο για να μάθει ο κ. Πανταζάκος να διαβάζει: Στην ανάρτησή μου δεν είπα ότι ο Χαράρι, η Μπάτλερ ή ο Ζίζεκ είναι ασήμαντοι.

Είπα ότι δεν είναι φιλόσοφοι.

Το πόσο σημαντικοί είναι άλλο θέμα.

Ούτε είπα ότι η ηπειρωτική φιλοσοφία δεν είναι φιλοσοφία.

Έγραψα ότι οι συγκεκριμένοι διανοητές δεν μετέχουν "ενεργά στην ακαδημαϊκή φιλοσοφική κοινότητα είτε της αναλυτικής είτε της ηπειρωτικής παράδοσης." Φαίνεται εδώ κάποια διάκριση εναντίον της ηπειρωτικής φιλοσοφίας;" Διαβάστε ακόμα τρεις φορές τι γράφω.

Δεν είπατε ότι είπατε ότι είναι ασήμαντοι.

Δεν είπα ότι είπατε ότι η ηπειρωτική φιλοσοφία δεν είναι φιλοσοφία.

Δεν είμαι ο Ράιαν, είμαι ο Μπράιαν.

Δεν είναι θαύμα που είστε καθηγήτρια φιλοσοφίας, θαύμα είναι που . Υ.Γ.: Αν κάποιος διαφωνεί με τα metrics και την κουλτούρα τους, ας διαφωνεί.

Όμως δεν είναι το ζήτημα εδώ αυτό, ούτε η Κιντή υποστήριξε ποτέ ότι διαφωνεί με τα metrics εξάλλου. Υ.Γ. 2: Τα ζητήματα αυτά είναι θλιβερά στο βαθμό που παραβιάζουν την αξιοκρατία στο πανεπιστήμιο και στους ακαδημαϊκούς θεσμούς, και αστεία στο βαθμό που δείχνουν τη μικρότητα των ανθρώπων.

Για να μην ξεχνάμε όμως τα πραγματικά σημαντικά, που δείχνουν το ποιός είναι ποιός: το 2011, και ενάντια σε χίλιες δυσκολίες και την ενεργό δίωξή τους από το ελληνικό κράτος, μετανάστες απεργοί πείνας κατέλαβαν το κτήριο της Νομικής απαιτώντας τίποτα περισσότερο από τα ανθρώπινά τους δικαιώματα.

Στον πληθυσμό αυτό, ο οποίος στη συνέχεια δολοφονήθηκε και πνίγηκε κατά χιλιάδες στα σύνορα της χώρας μας και της Ευρώπης-φρούριο, άνθρωποι σαν την Κιντή στάθηκαν απέναντι, απαιτώντας την εκκένωση της κατάληψης.

Γιατί αυτός είναι ο φιλελευθερισμός όπως τον καταλαβαίνουν οι άνθρωποι αυτής της κοψιάς: να πατάς τον αδύναμο στο λαιμό. ... :(

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους