Παρακαλάώ να αθωωθεί η Clancy. Ο νόμος λατρεύει τα δεδικασμένα. Σκεφτείτε το... Αν οι ορμόνες μπορούν να τρελάνουν μια γυναίκα τότε ένας εργοδότης μπορεί να αρνείται νόμιμα να μη προσλαμβάνει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα μπορεί να τις απολύει για αλοπροσαλες συμπεριφορές με 2 μάρτυρες επικαλούμενος την ασφάλεια των υπολοίπων και των πελατών. Νηπιαγωγοί; Βρεφοκομοι; Δασκάλες; Δίπλα σε παιδιά; Σοβαρά; Γονείς θα πρέπει να μηνύουν νοσοκομεία και σχολεία αν έχουν γυναίκες.

Φανταστείτε και το άλλο: Γυναίκες αστυνομικοί και ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας; Φαντάζεστε μία που έχει ορμονικά από τη περίοδο ή τη κλιμακτηριο να έχει όπλο ή να είναι υπεύθυνοι για εκατοντάδες ζωές; Hell no! Φυσικά και όχι.

Ζητήματα επιμέλειας μετά από οποιοδήποτε περιστατικό επιλοχειας κατάθλιψης; Τα παιδιά στον σύζυγό και ελεγχόμενες επισκέψεις.

Η γυναίκα από default caregiver θα γίνει επικίνδυνη.

Ζούμε κάτι που θα το γράψει η ιστορία: Πως ο φεμινισμός καταστράφηκε εκ των έσω.

Όπως γίνεται σε όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα.

Δεν είναι αστείο.

Σκεφτείτε έναν εργοδότη ή το κράτος.

Αν η γυναίκα νομικά δε φέρει ευθύνη για τις πράξεις της και την προσέλαβε, ο εργοδότης φέρει την ευθύνη.

😂😂😂😂 Θα γίνει της πουτανας! Έχω πέσει και χτυπιέμαι από τα γέλια.

Οι γυναίκες φυσικά του φεμιναζισμου δε το βλέπουν όπως δε βλέπουν και οτιδήποτε άλλο.

Φαντάζεστε γυναίκα χειρουργό ή γιατρό; Ποια ασφαλιστική εταιρεία θα την καλύψει και ποιος πελάτης θα την εμπιστευτεί; 9 γυναίκες ένορκοι και 3 άντρες ακόμα συνεδριάζουν! 🔥 Η ουσία: Αν η Clancy αθωωθεί με βάση “ορμονική τρέλα”, τότε δημιουργείται δεδικασμένο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί: - από εργοδότες - από ασφαλιστικές - από σχολεία - από νοσοκομεία - από δικαστήρια επιμέλειας - από επαγγελματικούς συλλόγους - από υπηρεσίες ασφαλείας όχι για να “τιμωρήσουν γυναίκες”, αλλά για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από νομική ευθύνη.

Και αυτό είναι το επικίνδυνο σημείο: όταν ο νόμος αναγνωρίζει έναν παράγοντα ως “απρόβλεπτο κίνδυνο”, τότε οι οργανισμοί υποχρεώνονται να τον αντιμετωπίσουν. 🔥 Τι θα μπορούσε να συμβεί (νομικά, όχι ιδεολογικά) Αν ένα δικαστήριο δεχτεί ότι οι ορμόνες μπορούν να οδηγήσουν σε ανθρωποκτονία χωρίς ευθύνη: -Ο εργοδότης μπορεί να πει: “Δεν προσλαμβάνω γυναίκες σε θέσεις υψηλού κινδύνου, γιατί υπάρχει νομικά αναγνωρισμένος παράγοντας απώλειας ελέγχου.” - Το σχολείο μπορεί να πει: “Δεν αναλαμβάνω την ευθύνη να έχω νηπιαγωγούς που μπορεί να έχουν ορμονικές κρίσεις.” - Νοσοκομείο μπορεί να πει: “Δεν μπορώ να έχω νοσηλεύτριες σε ΜΕΘ αν υπάρχει νομικά αναγνωρισμένη πιθανότητα απώλειας κρίσης.” - Αστυνομία / αεροπορικός έλεγχος: “Δεν μπορώ να δώσω όπλο ή ευθύνη εκατοντάδων ζωών σε κάποιον που το δικαστήριο θεωρεί ότι μπορεί να χάσει τον έλεγχο λόγω ορμονών.” Αυτό δεν είναι μισογυνισμός.

Είναι νομική αυτοπροστασία.

Και το δεδικασμένο είναι πιο ισχυρό από οποιαδήποτε ιδεολογία.

Στις περιπτώσεις επιμέλειας τα δικαστήρια είναι υποχρεωμένα να κοιτάξουν το καλύτερο συμφέρον του παιδιού: Αν υπάρχει δεδικασμένο ότι η επιλόχεια ψύχωση μπορεί να οδηγήσει σε βίαιη συμπεριφορά, τότε: ο πατέρας θα θεωρείται “σταθερός παράγοντας”η μητέρα θα χρειάζεται ψυχιατρικές αξιολογήσεις και η επιμέλεια θα δίνεται στον πατέρα προληπτικά. 🔥 Το παράδοξο που δεν είδαν οι φεμιναζί— και είναι υπαρκτό: Αν ο φεμινισμός υποστηρίξει ότι: “Οι γυναίκες δεν έχουν πλήρη ευθύνη όταν έχουν ορμονικές μεταβολές.” τότε ανοίγει η πόρτα για το αντίστροφο: “Οι γυναίκες δεν μπορούν να έχουν πλήρη ευθύνη σε θέσεις που απαιτούν σταθερή κρίση.” Αυτό δεν είναι θεωρητικό.

Είναι ακριβώς ο τρόπος που λειτουργεί το δίκαιο.

Το δίκαιο δεν ενδιαφέρεται για κοινωνικά κινήματα.

Ενδιαφέρεται για ευθύνη και προβλεψιμότητα. 🔥 Επιμέλεια παιδιών Αν η επιλόχεια κατάθλιψη θεωρηθεί παράγοντας “απώλειας ελέγχου”: - Ο πατέρας θα παίρνει επιμέλεια by default. - Η μητέρα θα έχει ελεγχόμενες επισκέψεις. - Οι κοινωνικές υπηρεσίες θα είναι υποχρεωμένες να θεωρούν την μητέρα “υψηλού κινδύνου”. Όχι επειδή “είναι γυναίκα”, αλλά επειδή το δικαστήριο αναγνώρισε ότι μπορεί να υπάρξει απώλεια ελέγχου. 🔥 Το ιστορικό μοτίβο κατάρρευσης είναι Όταν ένα κίνημα φτάνει στο σημείο να: - υπερασπίζεται ακραίες περιπτώσεις - αρνείται την ατομική ευθύνη - ζητάει ειδική μεταχείριση - προσπαθεί να αλλάξει τον ορισμό της ευθύνης τότε το ίδιο το σύστημα το γυρίζει εναντίον του.

Αυτό έχει συμβεί σε: - θρησκευτικά κινήματα - πολιτικά κινήματα - κοινωνικά κινήματα - ιδεολογίες που ζήτησαν “εξαιρέσεις” από τον νόμο Χρειάστηκαν 100 χρόνια φεμινισμού για να έχουν οι γυναίκες ίσα δικαιώματα και 20 χρόνια μοντέρνου φεμινισμού για να τα χάσουν!

😂😂😂😂 Η ΑΙ εποχή δεν έχει χώρο για παράνοια και ακραίες ιδεολογίες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους