16 χρόνων. Κορίτσι. Μόλις 50 χρόνια πριν. Παίζει στις αλάνες με τα άλλα παιδιά. Κάποια στιγμή το φωνάζουν στο σπίτι, γιατί περιμένουν επισκέπτες και ετοιμάζουν τραπέζι. Ήρθαν οι επισκέπτες. Άγνωστοι...
16 χρόνων. Κορίτσι. Μόλις 50 χρόνια πριν. Παίζει στις αλάνες με τα άλλα παιδιά.
Κάποια στιγμή το φωνάζουν στο σπίτι, γιατί περιμένουν επισκέπτες και ετοιμάζουν τραπέζι.
Ήρθαν οι επισκέπτες.
Άγνωστοι στο κορίτσι.
Αρχίζει το δείπνο.
Μεσούσης της διαδικασίας, ο πατέρας απευθύνει το λόγο στη θυγατέρα: "Σου αρέσει ο γαμπρός;" Το κορίτσι δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει.
Αιφνιδιάζεται, αλλά δεν επιτρέπεται να ζητήσει διευκρινίσεις.
Απαντά με ισχνή φωνή και συστολή: "Μου αρέσει πατέρα." Ο παρακαθήμενος παππούς του κοριτσιού εξανίσταται: "Ντροπή.
Δεν είναι αυτή απάντηση για κορίτσι.
Έπρεπε να πεις ότι αφού αρέσει στον πατέρα σου, αρέσει κι εσένα." "Χαίρομαι τα κορίτσια σήμερα που σπουδάζουν, δουλεύουν, οδηγούν, είναι ανεξάρτητα και αποφασίζουν εκείνα για τη ζωή τους.
Να ενθαρρύνεις όλα τα κορίτσια έτσι να κάνουν παπά μου." Αυτό το "ήθος" και αυτά τα "ήθη" νοσταλγούν κάποιοι στις μέρες μας.
Ηγεμόνες, αφεντάδες και ζωές υπόδουλες και άβουλες.
Άνδρες αδύναμοι.
Άνδρες δειλοί.
Άνδρες που η ελευθερία της γυναίκας, κατέστρεψε το βασίλειο του αυταρχισμού τους. ΝΑΙ στην αυτοδιάθεση! ΝΑΙ στο ΣΗΜΕΡΑ!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους