Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτό το καλοκαίρι έτυχε να επισκεφθώ αρκετά πανηγύρια και, κάπου ανάμεσα στο τρίτο σπέσιαλ, στο δεύτερο πανέρι με λουλούδια, σε έναν τραγουδιστή που αναμενόταν να «βγει» μετά τα μεσάνυχτα και σε κάτι βεγγαλικά που έκαναν τη νύχτα ημέρα, διαπίστωσα ότι το ελληνικό πανηγύρι έχει αλλάξει τρόπο έκφρασης!!! Κάποτε το πανηγύρι ήταν η γιορτή του χωριού.

Πήγαινες για το κλαρίνο, το ψητό, τη μπίρα στο κουτάκι, τη σκόνη που σήκωνε ο χορός, το αλατοπίπερο στη χαρτοπετσέτα και εκείνη την πλαστική καρέκλα που έτριζε περισσότερο κι από τα γόνατα των χορευτών.

Τότε, κανείς δεν ρωτούσε τι ώρα «βγαίνει το πρόγραμμα», γιατί το πρόγραμμα είχε ήδη αρχίσει.

Τότε, πήγαινες για να διασκεδάσεις απλά, για να συναντήσεις φίλους και να τιμήσεις την οικονομικά προσιτή καλοκαιρινή διασκέδαση που έχει μεγαλώσει γενιές και γενιές, συνήθως μετά τον εσπερινό μεγάλων εορτών! Και γιατί όχι να χαμογελάσεις όταν η τραγουδίστρια έλεγε από το μικρόφωνο ότι: το ΗΑΕ 1055 εμποδίζει 🤣 Σήμερα, το πανηγύρι μοιάζει να περνά μια μικρή κρίση ταυτότητας.

Τα σπέσιαλ ποτά διαδέχονται το ένα το άλλο, οι πάγοι, τα συνοδευτικά, οι λουλουδούδες κάνουν περισσότερα χιλιόμετρα από τους σερβιτόρους και όλοι περιμένουν υπομονετικά να πάει δώδεκα και μισή για να ξεκινήσει το «μεγάλο πρόγραμμα», λες και μέχρι τότε παρακολουθούμε τα προσεχώς.

Όχι, δεν είναι ότι το πανηγύρι εκσυγχρονίστηκε.

Είναι ότι, κάπου στην πορεία, άρχισε να ζηλεύει το μπουζουξίδικο.

Κι έτσι η παρέα έγινε κράτηση, το κρασί έγινε «σπέσιαλ», το προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου και η Πλατεία του χωριού έγιναν πίστες και το γλέντι απέκτησε ώρα έναρξης.

Το λαϊκό πανηγύρι είναι πια ένα μικρό μπουζουξίδικo.

Με τη μόνη διαφορά ότι το πάρκινγκ είναι ακόμα στο χωράφι και αν είναι ποτισμένο, βουλιάζει και το 10ποντο ρε γαμώτο...🤣 #πανηγύρι_2026 Υ.Γ: Ξημερώνει Σεπτέμβριος, αρχή της Ινδίκτου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους