⚡ Η αντιπαράθεση Σαμαρά - Γεωργιάδη με αφορμή το «ολίγον παλιό ΛΑΟΣ»🍯. Η δημόσια αντιπαράθεση που ξέσπασε ανάμεσα στο περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά και τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη έχει ως...

Πλήρες Κείμενο:

⚡ Η αντιπαράθεση Σαμαρά - Γεωργιάδη με αφορμή το «ολίγον παλιό ΛΑΟΣ»🍯. Η δημόσια αντιπαράθεση που ξέσπασε ανάμεσα στο περιβάλλον του Αντώνη Σαμαρά και τον Υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη έχει ως αφετηρία μια τηλεοπτική αποστροφή και ως βάθος μια παλαιότερη ιδεολογική διαμάχη για την ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας.

Αφορμή στάθηκε η συνέντευξη του Διευθυντή Γραφείου Τύπου του Αντώνη Σαμαρά, Νίκου Τσιούτσια, στην εκπομπή του ΣΚΑΪ «Ρεπορτάζ στις 10». Ο κ. Τσιούτσιας χαρακτήρισε τη σημερινή ΝΔ «κατ’ όνομα» και, οπτικοποιώντας την κριτική του για τον ιδεολογικό χαρακτήρα της κυβέρνησης, έκανε λόγο για ένα σχήμα που απαρτίζεται από «παλιό Σημιτικό ΠΑΣΟΚ, με ολίγον παλιό ΛΑΟΣ». Συμπλήρωσε ότι η επίκληση των όρων Δεξιά και Κεντροδεξιά επανήλθε όψιμα στον κυβερνητικό λόγο, ενώ για μεγάλο διάστημα είχε αποσιωπηθεί.

Η διατύπωση αυτή προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Άδωνι Γεωργιάδη μέσω της πλατφόρμας Χ. Ο Υπουργός εξέλαβε την αναφορά στο «παλιό ΛΑΟΣ» ως προσωπική αιχμή και απάντησε σε υψηλούς τόνους, προειδοποιώντας ότι «προσωπικές επιθέσεις σε μένα μάλλον δεν θα είναι καλή ιδέα», αναφερόμενος στον πρώην Πρωθυπουργό.

Στην ίδια ανάρτηση υπενθύμισε ότι εντάχθηκε στη ΝΔ με πρόσκληση του Αντώνη Σαμαρά, για τον οποίο κατά το παρελθόν είχε εκφραστεί με σεβασμό και ευγνωμοσύνη.

Το ιστορικό του 2012 Η ιστορική διαδρομή φωτίζει διαφορετικά την ένταξη. Τον Φεβρουάριο του 2012, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης διέγραψε τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Μάκη Βορίδη επειδή υπερψήφισαν το 2ο Μνημόνιο, σε αντίθεση με την επίσημη γραμμή του κόμματος. Ο ΛΑΟΣ κατέρρεε δημοσκοπικά, ενώ η ΝΔ υπό τον Αντώνη Σαμαρά προηγείτο στις δημοσκοπήσεις ενόψει των διπλών εκλογών του 2012 και αποτελούσε τη μόνη προοπτική κυβερνητικής προοπτικής για στελέχη της ευρύτερης Δεξιάς.

Η ένταξη των δύο στελεχών έγινε με τη σύμφωνη γνώμη του τότε Προέδρου της ΝΔ, στο πλαίσιο της πολιτικής του για μια μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη χωρίς αποκλεισμούς.

Δύο πολιτικές αφηγήσεις.

Από τη μία πλευρά, η κριτική του περιβάλλοντος Σαμαρά είναι δομική.

Υποστηρίζει ότι η σημερινή διακυβέρνηση έχει μετατοπιστεί από τον παραδοσιακό κεντροδεξιό πυρήνα σε μια πρακτική διαχείρισης με στοιχεία που παραπέμπουν σε άλλες πολιτικές παραδόσεις.

Αυτή η κριτική συνδέεται και με τη συζήτηση περί ενδεχόμενης δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα από τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος θα διεκδικούσε την αυθεντική εκπροσώπηση αυτού του χώρου.

Από την άλλη πλευρά, η θέση του Άδωνι Γεωργιάδη εκφράζει τη λογική της κυβερνητικής προσαρμογής.

Στελέχη που προήλθαν από τον ΛΑΟΣ και ενσωματώθηκαν πλήρως στη ΝΔ υπερασπίζονται ότι η άσκηση εξουσίας απαιτεί ρεαλιστικές αναπροσαρμογές.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται επιλογές που δέχονται κριτική από την παραδοσιακή πτέρυγα: η υπερψήφιση του νόμου για τον γάμο ομοφύλων το 2024, η κατάθεση ως αρμόδιου Υπουργού τροπολογίας για τη χορήγηση αδειών διαμονής σε παράτυπους μετανάστες, η χρήση του όρου «Βόρεια Μακεδονία» μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών επικαλούμενος τη συνέχεια του κράτους, ενώ ως αντιπολίτευση είχε δηλώσει ότι δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ τον όρο, και η υπεράσπιση της διατήρησης υψηλού ΦΠΑ με αντιστάθμισμα επιδοματικές πολιτικές, ενώ παλαιότερα είχε ταχθεί υπέρ της μείωσής του.

Ακριβώς επειδή η πολιτική του διαδρομή περιλαμβάνει τέτοιες μετατοπίσεις, κάθε αναφορά στο παρελθόν του στον ΛΑΟΣ λειτουργεί για τον ίδιο ως αμφισβήτηση της σημερινής του νομιμοποίησης στη ΝΔ, γεγονός που εξηγεί την ευαισθησία της αντίδρασης.

Γιατί η ένταση τώρα; Η φωτογραφία από παλαιότερη κοινή εμφάνιση Σαμαρά και Γεωργιάδη σε εγκάρδιο κλίμα αποτυπώνει την προηγούμενη φάση της σχέσης, από τη συνεργασία του 2012 και την κοινή πορεία μέχρι το 2015, στη σημερινή απόσταση.

Πέρα από το προσωπικό σκέλος, η ένταση αντανακλά ένα 🔰 ευρύτερο πολιτικό άγχος.🌵 Η κυβέρνηση επιλέγει να εμφανίζεται αδιάφορη απέναντι στο ενδεχόμενο νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, ωστόσο η ίδια η σφοδρότητα των αντιδράσεων δείχνει ότι το ενδεχόμενο αυτό εκλαμβάνεται ως υπαρκτή απειλή για τις ισορροπίες στο εσωτερικό της κεντροδεξιάς και για την εκλογική αντοχή των σημερινών κοινοβουλευτικών σχηματισμών.

Υπό αυτό το πρίσμα, το ερώτημα δεν είναι μόνο αν υπήρξε προσωπική προσβολή, αλλά 🔰 αν η επίθεση υποκρύπτει πανικό μπροστά σε μια πιθανή αναδιάταξη του χώρου🔰 . Σε τέτοιες περιπτώσεις, η πολιτική πρακτική διδάσκει ότι οι άμεσες εξηγήσεις και, όταν χρειάζεται, οι ψύχραιμες συγγνώμες έχουν μεγαλύτερη αξία από τις εκ των υστέρων ανασκευές.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους