Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Stratakis Mixalis Ντρέτες κουβέντες προς κάποιους ξερατάδες "δημοσιογράφους". ΡΕ, ανθρωπόμορφοι "δημοσιογράφοι", κανείς δεν σας υποχρεώνει να υμνείτε την Μαρία Καρυστιανού ή να συμπορεύεστε μαζί της στον πολιτικό δρόμο που επέλεξε, όπως κι εγώ δεν συμπορεύομαι μαζί της.

Όμως, η στοιχειώδης ανθρωπιά και ο πρώτος κανόνας της ηθικής (για να μη μιλήσω για τη δημοσιογραφική δεοντολογία και την δημοκρατική αρχή, καθότι και τις δύο χεσμένες τις έχετε), σας υποχρεώνει να μη ξερνάτε πάνω σε μια μάνα που διάλεξε αυτόν τον πολιτικό τρόπο αντίδρασης, για το παιδί της που δολοφονήθηκε μέσα σ' ένα τρένο που δεν ήταν παρά το κονάκι του χάρου.

Για πολλούς ξερατάδες τα γράφω αυτά, αλλά κυρίως για κάποιον "Βουλαρίνο", που τυχαία τον άκουσα στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου, να μιλάει για την Μαρία Καρυστιανού, και κόντεψα να πέσω στο γκρεμό από την αηδία που με κατέλαβε.

Αλά δεν φταίνε αυτοί οι ξερατάδες.

Αυτών, το μυαλό είναι φτιαγμένο από τα ίδια δυσώδη υλικά που είναι φτιαγμένη και η ψυχή τους.

Φταίνε τα αφεντικά τους, φταίνε οι δραγάτες τους, φταίνε τα πρότυπα του σφουγγοκολαρισμού τους, μα πρώτα απ' όλους φταίνε αυτοί που ηδονίζονται να τους ακούνε, απογειώνοντας την κοπρολαγνεία. Υ.Γ. Και τα γράφω αυτά, δίχως να με συνδέει μήτε τρίχα με το πολιτικό εγχείρημα της Μαρίας Καρυστιανού, δίχως να την γνωρίζω, και δίχως να αισθάνομαι την απειροελάχιστη ανάγκη να την γνωρίσω. Απλά, επειδή έτσι είμαι μεγαλωμένος, όποιος δεν σέβεται μια χαροκαμένη μάνα, είναι εχθρός μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους