Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΗΜΑΡΧΟΙ, ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ, ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ Κάποιοι στον Δήμο πρέπει επιτέλους να καταλάβουν κάτι πολύ απλό.

Η υπεράσπιση μιας δημοτικής αρχής είναι πολιτική επιλογή.

Η υπογραφή όμως είναι προσωπική ευθύνη.

Ακούγονται και καταγγέλλονται πλέον πάρα πολλά: για έργα που φέρονται να εκτελέστηκαν σε διαφορετικό χρόνο από εκείνον στον οποίο παρουσιάστηκαν, για εργασίες που εμφανίστηκαν ως «δωρεές», για επαναλαμβανόμενες αναθέσεις, για πιθανές κατατμήσεις, για υπέρογκα κόστη ανταλλακτικών, για προδιαγραφές προμηθειών που γεννούν ερωτήματα και για πιέσεις προς υπηρεσιακούς παράγοντες.

Όλα αυτά δεν πρέπει να κρίνονται με κουβέντες στα καφενεία ούτε με αναρτήσεις στο Facebook. ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ.

Να αντιπαραβληθούν οι ημερομηνίες εκτέλεσης με τις ημερομηνίες ανάθεσης και πληρωμής.

Να ελεγχθούν οι συμβάσεις, τα πρωτόκολλα παραλαβής, οι τεχνικές προδιαγραφές, οι προσφορές, οι ανάδοχοι, τα τιμολόγια, οι ΑΔΑ και οι υπογραφές.

Και τότε θα φανεί τι έγινε και ποιος έκανε τι. Αυτό αφορά και τους αιρετούς αλλά και κάθε υπηρεσιακό παράγοντα που συμμετείχε σε μια διαδικασία.

Γιατί αύριο, εάν ένας φάκελος βρεθεί ενώπιον ελεγκτικής ή δικαστικής αρχής, το «ήθελα να βοηθήσω», το «ήταν καλά παιδιά», το «μου το ζήτησαν», το «έτσι μου είπαν» ή το «αυτή ήταν η πολιτική βούληση» δεν εξαφανίζει αυτομάτως την ευθύνη της προσωπικής πράξης και υπογραφής.

Και το ίδιο ακριβώς ισχύει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟΥΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΩΣ ΑΛΕΞΙΚΕΡΑΥΝΟ.

Οι υπηρεσίες δεν επιλέγουν την πολιτική του Δήμου.

Οι υπηρεσίες εισηγούνται, ελέγχουν και ενεργούν μέσα στις αρμοδιότητές τους.

Η διοίκηση όμως διοικεί, τα αρμόδια όργανα αποφασίζουν και οι κατά νόμο αρμόδιοι υπογράφουν.

Και αν υπήρξαν πολιτικές εντολές για συγκεκριμένες επιλογές, συγκεκριμένες αναθέσεις ή συγκεκριμένο τρόπο διαχείρισης, αυτό επίσης είναι ζήτημα που πρέπει να αποδειχθεί από τα πραγματικά στοιχεία και να αξιολογηθεί από τα αρμόδια όργανα.

Γι’ αυτό ας σταματήσει από τώρα το βολικό παιχνίδι: ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑ «ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΚΑΝΑΜΕ». ΣΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ «ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ». Όχι.

Ο υπάλληλος έχει την ευθύνη που του αναλογεί για τη δική του πράξη.

Ο προϊστάμενος για τη δική του.

Ο αντιδήμαρχος για τις δικές του αποφάσεις και αρμοδιότητες.

Και η πολιτική ηγεσία για τις πολιτικές επιλογές και τις αποφάσεις που της αναλογούν.

Γι’ αυτό θα συμβούλευα ιδιαίτερα όσους εργαζομένους γνωρίζουν ότι κάτι δεν είναι σωστό: μην υπερασπίζεστε πολιτικά πράξεις που δεν είστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστείτε.

Υπερασπιστείτε τη νομιμότητα, την υπηρεσιακή σας ανεξαρτησία και την υπογραφή σας.

Γιατί οι διοικήσεις κάποτε αλλάζουν.

Οι παρέες διαλύονται.

Οι πολιτικές φιλίες τελειώνουν. ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΟΜΩΣ ΜΕΝΟΥΝ. ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΕΠΙΣΗΣ.

Και αν υπάρχουν πράγματι στοιχεία που γεννούν υπόνοιες παρατυπιών ή οικονομικής ζημίας, η λύση δεν είναι η απειλή ότι «έρχεται ο εισαγγελέας». Η λύση είναι πολύ πιο σοβαρή: Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΣΤΑ ΑΡΜΟΔΙΑ ΕΛΕΓΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΠΕΡΑ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΤΟΥ.

Αυτή η τελευταία διατύπωση είναι κατά τη γνώμη μου πολύ πιο βαριά από το «σύντομα θα επέμβει η Δικαιοσύνη», γιατί δεν ακούγεται σαν απειλή· ακούγεται σαν προαναγγελία θεσμικού ελέγχου, εφόσον υπάρχουν στοιχεία. ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ; Και βέβαια όλα αυτά δεν αφορούν μόνο τους υπαλλήλους.

Αφορούν ακόμη περισσότερο τους αντιδημάρχους.

Γιατί ο αντιδήμαρχος δεν είναι υπάλληλος που εκτελεί υπηρεσιακά καθήκοντα. Είναι ΑΙΡΕΤΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, με συγκεκριμένες αρμοδιότητες και πολιτική ευθύνη για όσα πράττει στο πλαίσιο αυτών.

Και πραγματικά αναρωτιέμαι πολλές φορές: Γιατί ορισμένοι αισθάνονται την ανάγκη να υπερασπιστούν τα πάντα; Κάθε επιλογή.

Κάθε λάθος.

Κάθε αστοχία.

Κάθε υπόθεση για την οποία διατυπώνονται σοβαρά ερωτήματα.

Είναι τόσο βαθιά η πολιτική τους πεποίθηση; Εξακολουθούν, έπειτα από τόσα χρόνια εξουσίας, να περιμένουν τη μεγάλη «λαϊκή επανάσταση» του δημάρχου, η οποία στην πόλη δεν ήρθε ποτέ; Ή μήπως η αντιδημαρχία, η θέση, η αποζημίωση και η συμμετοχή στον μηχανισμό της εξουσίας δημιουργούν τελικά ισχυρότερους δεσμούς από τις παλιές ιδεολογικές διακηρύξεις; Δεν μπορώ να γνωρίζω τα κίνητρα του καθενός.

Και δεν χρειάζεται. ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΡΙΝΟΥΜΕ.

Γιατί ο αντιδήμαρχος δεν πληρώνεται για να είναι ο συνήγορος του δημάρχου.

Δεν βρίσκεται εκεί για να εξηγεί ότι το άσπρο είναι μαύρο κάθε φορά που η διοίκηση βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Βρίσκεται εκεί για να υπηρετεί τον Δήμο, να ασκεί τις αρμοδιότητές του νόμιμα, να ελέγχει όσα περνούν από τα χέρια του και —κυρίως— να έχει το πολιτικό θάρρος να πει «ΟΧΙ» όταν θεωρεί ότι κάτι δεν είναι σωστό.

Γιατί διαφορετικά προκύπτει ένα πολύ απλό ερώτημα: ΕΙΣΤΕ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ Ή ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ; Και κάτι ακόμη.

Η θέση κάποτε τελειώνει.

Η αντιδημαρχία τελειώνει.

Η αποζημίωση τελειώνει.

Η διοίκηση κάποτε αλλάζει. Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΟΜΩΣ ΜΕΝΕΙ.

Και τότε κανείς δεν θα μπορεί να κρυφτεί πίσω από το «εγώ απλώς υπερασπιζόμουν τη δημοτική αρχή». Γιατί στην πολιτική, όπως και στη διοίκηση, υπάρχει μια στιγμή που ο καθένας παύει να κρίνεται από το ποιον υπερασπίστηκε και αρχίζει να κρίνεται από ΤΟ ΤΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΚΑΝΕ, ΤΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΚΑΙ ΤΙ ΥΠΕΓΡΑΨΕ.

Και ίσως τότε αποδειχθεί ότι η περίφημη «λαϊκή επανάσταση» δεν ήρθε ποτέ. Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΟΜΩΣ ΗΡΘΕ. ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΟΛΕΨΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ.

Και πλέον, μετά από τόσα ζητήματα που έχουν έρθει στο φως, μετά από υποθέσεις που έχουν ήδη απασχολήσει και τον Τύπο, κανείς δεν μπορεί να συμπεριφέρεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Η ΩΡΑ ΤΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ. Η Δικαιοσύνη και οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι, πολιτικά και θεσμικά, ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ — με την έννοια ότι όσα έχουν δημοσιοποιηθεί και όσα τυχόν τεκμηριώνονται μπορούν και πρέπει να τεθούν υπό τον έλεγχό τους.

Και τότε δεν θα έχουν σημασία οι αναρτήσεις, οι κομματικές παρέες, οι δικαιολογίες ή οι πρόθυμοι υπερασπιστές.

Θα έχουν σημασία οι φάκελοι. ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ. ΟΙ ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ. ΟΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ. ΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ. ΤΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ. ΚΑΙ, ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ, ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ.

Γιατί οι διοικήσεις αλλάζουν και οι θέσεις κάποτε τελειώνουν. ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΟΜΩΣ ΜΕΝΟΥΝ.

Και όταν ανοίξουν οι φάκελοι, ο καθένας θα κληθεί να εξηγήσει τη δική του πράξη και τη δική του υπογραφή.

Έτσι το «Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ» μένει ως η μεγάλη αιχμή, χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι γνωρίζουμε κάποια δημόσια εισαγγελική ενέργεια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους