Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για το παιδί στην Κυψέλη... Τώρα τι ψάχνουμε; Ψύλλους στ' άχυρα; Κατεβατά επιστημονικών αναλύσεων, νομικές ακροβασίες και ατελείωτες ερμηνείες δεν ανασταίνουν ένα παιδί.

Αν οι καταγγελίες υπήρχαν, αν οι ενδείξεις ήταν γνωστές, αν οι φωνές είχαν φτάσει εκεί που έπρεπε, τότε το ερώτημα δεν είναι ποιος θα συντάξει το καλύτερο πόρισμα.

Το ερώτημα είναι πολύ απλούστερο και πολύ βαρύτερο: Πόσες φορές πρέπει να χτυπήσει ο κώδωνας του κινδύνου για να θεωρηθεί κίνδυνος; Πόσες καταγγελίες πρέπει να μείνουν αναπάντητες για να πάψει η αδράνεια να βαφτίζεται διαδικασία; Και πότε θα αποκτήσουμε μηχανισμούς που να προστατεύουν τα παιδιά πριν από την τραγωδία και όχι μετά από αυτή; Διότι, αν η προστασία των πιο ανήμπορων αποτυγχάνει, τότε έχουμε αποτύχει παταγωδώς ως κοινωνία. Όπως τραγούδησε ο Παύλος Σιδηρόπουλος: «Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους