Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νόμιζα ότι χρειαζόμουν περισσότερο χρόνο... Για τόσο καιρό πίστευα ότι κάποια μέρα θα ένιωθα ξαφνικά έτοιμη.

Έτοιμη να ξεκινήσω.

Έτοιμη να πάρω την απόφαση.

Έτοιμη να αλλάξω.

Έτοιμη να εμπιστευτώ τον εαυτό μου.

Έτοιμη να αφεθώ.

Περίμενα συνεχώς να έρθει αυτό το συναίσθημα.

Όμως τελευταία αναρωτιέμαι αν το να νιώθεις «έτοιμος» είναι όντως συναίσθημα.

Ίσως είναι κάτι που δημιουργούμε κάνοντας ένα μικροσκοπικό βήμα!!! Συνειδητοποίησα ότι οι περισσότερες ουσιαστικές αλλαγές στη ζωή μου δεν ξεκίνησαν με βεβαιότητα.

Ξεκίνησαν με μια μικρή απόφαση.

Να απολαμβάνω όταν μπορώ έναν καφέ με ηρεμία… Να πάω έναν περίπατο μόνη μου… Να αλλάξω τρόπο σκέψης… Να δώσω προτεραιότητα σε ό,τι ευχαριστεί εμένα… Να αλλάξω ό,τι αρνητικό υπάρχει στην Ζωή μου… Κανένα από αυτά τα στιγμιότυπα δεν φαινόταν ιδιαίτερα σημαντικό εκείνη τη στιγμή.

Όμως, κοιτάζοντας πίσω, μετατράπηκαν αθόρυβα σε σημεία καμπής.

Νομίζω ότι μερικές φορές φανταζόμαστε την αλλαγή να έρχεται ξαφνικά, σαν μια πόρτα που ανοίγει διάπλατα.

Τις περισσότερες φορές, όμως, έρχεται με απαλά, διαδοχικά βήματα.

Και κάπως έτσι, μετά από αρκετά μικρά βήματα, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε διανύσει πολύ μεγαλύτερη απόσταση απ’ ό,τι φανταζόμασταν.

Ίσως αυτό να είναι το μόνο που ζητάει η σημερινή μέρα από εμάς: όχι να έχουμε βρει όλες τις απαντήσεις, αλλά απλώς να κάνουμε το επόμενο μικρό βήμα. Πάντα μπροστά!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους