Ένα φάντασμα πλανιέται Η εικόνα στον τηλεοπτικό δέκτη θύμιζε κάτι. Η σχεδόν άδεια Λεωφόρος, η νωχελική ΑΕΚ, το τελικό αποτέλεσμα ή ακόμα και τα χρώματα του αντιπάλου είναι αλήθεια πως περισσότερο...

Πλήρες Κείμενο:

Ένα φάντασμα πλανιέται Η εικόνα στον τηλεοπτικό δέκτη θύμιζε κάτι. Η σχεδόν άδεια Λεωφόρος, η νωχελική ΑΕΚ, το τελικό αποτέλεσμα ή ακόμα και τα χρώματα του αντιπάλου είναι αλήθεια πως περισσότερο παρέπεμπαν στο παιχνίδι της 5ης αγωνιστικής με αντίπαλο την Καλλιθέα, δύο χρόνια πριν, παρά στην περσινή αναμέτρηση των δύο ομάδων.

Όμως, οι αναλογίες σταματούν εδώ.

Γιατί στην πραγματικότητα η πρωταθλήτρια ΑΕΚ άλλο πράγμα έχει να φοβάται και αυτό δεν είναι παρά η επανάληψη μιας σεζόν όπως εκείνη που ακολούθησε το νταμπλ στην χρονιά της επιστροφής της στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Το φάντασμα πλανιέται όσο κι αν ο προπονητής της επιχειρεί να το ξορκίσει πολύ πριν αρχίσουν οι επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις της Ένωσης.

Οι σχετικές αναφορές του από την αρχή του καλοκαιριού είναι πολλές, άλλωστε.

Κι ακόμα και στην προαναγγελία της αναμέτρησης της δεύτερης αγωνιστικής, λίγες ώρες μετά την κλήρωση της League Phase του Champions League, εκείνος επανεβεβαίωνε την προτεραιότητα του πρωταθλήματος για την ομάδα του σε σχέση με τους υπόλοιπους στόχους της σεζόν.

Τα πρώτα παιχνίδια σε μια ποδοσφαιρική σεζόν δημιουργούν συνήθειες, ρουτίνες και χαρακτηριστικά στις ομάδες που συχνά τις ακολουθούν στη διάρκεια της χρονιάς.

Γεννούν φόβους και ανασφάλειες ή από την άλλη καλλιεργούν εμπιστοσύνη για τη συνέχεια.

Τα αποτελέσματα σπάνια αποδεικνύονται τόσο καθοριστικά για την τελική έκβαση της σεζόν, πόσο μάλλον όταν πια το πρωτάθλημα κρίνεται στη διαδικασία των πλέι οφ, αλλά αυτό δεν κάνει τα παιχνίδια αυτά λιγότερο σημαντικά.

Έτσι, σε αυτό το σημείο της σεζόν, η περσινή ΑΕΚ κέρδιζε σε αυτοπεποίθηση ποντάροντας στην αμυντική θωράκιση και τον έλεγχο του ρυθμού ακόμα και σε παιχνίδια που η εκτελεστική δυστοκία ή η δημιουργική αδυναμία την οδηγούσαν να κρίνονται μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Δεν προβληματιζόταν από τα διαδοχικά 1-0 αλλά επιβεβαίωνε τα πρώτα κεφάλαια του αγωνιστικού της σχεδίου από τη δυνατότητα της να περιορίζει τον απειλή και να αμύνεται με ασφάλεια.

Κι αυτό την ακολούθησε στη διάρκεια της σεζόν με την αμυντική ισορροπία και τον έλεγχο του ρυθμού να αποτελούν τα κλειδιά της πορείας της τόσο στο ζόρικο πρώτο τρίμηνο όσο και στην αήττητη συνέχεια που κατέληξε ως τον τίτλο.

Από την άλλη, ακόμα κι αν το δείγμα είναι ακόμα μικρό και τα συμπεράσματα ακόμα επισφαλή, η φετινή εκδοχή της ΑΕΚ δεν παύει να δημιουργεί λόγους ανησυχίας.

Η απειλή που δέχεται από τον κεντρικό άξονα και οι αδυναμίες στο αμυντικό τρανζίσιον δεν είναι πράγματα που εμφανίστηκαν μόνο στο παιχνίδι με αντίπαλο την Κηφισιά. Ο Πόμπο ανέδειξε και πάλι το πρόβλημα, ο Μπένι τιμώρησε την αδυναμία της ΑΕΚ να προστατεύσει το αμυντικό της δίδυμο αλλά παρόμοιες φάσεις είδαμε τόσο στο παιχνίδι με αντίπαλο τον αδύναμο Ηρακλή όσο και στον τελικό του SuperCup απέναντι στον ΟΦΗ.

Από την Ένωση απουσιάζει το κάθετο τρέξιμο και η κίνηση στους μεγάλους χώρους και ομάδες με ταχύτητα και ενέργεια μπορούν να το αναδείξουν δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα. Η ΑΕΚ δεν κατάφερε να διατηρήσει το προβάδισμα της στα 2 από τα 3 εντός συνόρων παιχνίδια που προηγήθηκε στο σκορ.

Κι αυτό δε μπορεί παρά να αρχίσει να εγγράφεται στο μυαλό των ποδοσφαιριστών της με το φάντασμα να την ακολουθεί και στη συνέχεια.

Στα ομαδικά σπορ οι νίκες είναι συνήθεια.

Ρουτίνα και εκπαίδευση.

Μοτίβα που επαναλαμβάνονται και άλλα που ξεχνιούνται όταν ο τροχός γυρίσει αλλιώς.

Η ίδια η ΑΕΚ το ξέρει καλά. Ο Μάρκο Νίκολιτς παρέλαβε μια ομάδα που ερχόταν από επτά συνεχόμενες ήττες σε ντέρμπι που σημάδεψαν το τέλος της προπονητικής θητείας Ματίας Αλμέιδα στην ΑΕΚ.

Σύντομα τη μετέτρεψε σε μια ομάδα που αγνοεί την ήττα εδώ και 24 αγώνες στο πρωτάθλημα.

Δεν είναι θέμα τύχης ή ατυχίας, συγκέντρωσης στη στιγμή ή μιας κακής βραδιάς για όλους.

Δεν είναι απλά μια ομάδα που επαναπαύθηκε στο σκορ νίκης που είχε μέχρι το 94ο λεπτό.

Οι ομάδες ξοδεύουν κόπο και χρόνο για να χτίσουν τις ρουτίνες τους αυτές.

Και η Ένωση, χωρίς αμφιβολία, περνά την περίοδο αυτή τη δική της δοκιμασία.

Να προσαρμοστεί στο νέο πυρήνα του ενεργού ρόστερ και να εντάξει ποδοσφαιριστές που ήρθαν στο κιτρινόμαυρο σύμπαν το τελευταίο διάστημα.

Να βρει σχήματα που θα ενισχύσουν τη χημεία της ενδεκάδας της.

Να βελτιώσει σημαντικούς κρίκους του αγωνιστικού της σχεδιασμού που παρουσιάζονται φανερά ανέτοιμοι, να κερδίσει λίγα από περισσότερους, ακόμα κι αν αυτοί μοιάζουν να βρίσκονται σήμερα στις πίσω γραμμές του κιτρινόμαυρου ρόστερ.

Ή να προσθέσει σε αυτό όλα εκείνα που το δείγμα των επίσημων αγώνων μαρτυρά πως λείπουν.

Ν' αμαρτήσει, για ν αγιάσει ξανά. Κι ίσως τότε, το φάντασμα που σήμερα πλανιέται, να εξαφανιστεί οριστικά!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους