[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Σαιτάμα pt2 Συνεχίζουμε με ένα memoir. Δε ξέρω πόσοι απο σας κάνετε το ίδιο, αλλα προσωπικά χρησιμοποιώ τους αγώνες μπάσκετ σαν ημερολόγια. Θυμάμαι τι έκανα στην ανατροπή μέσα στη Μπάρτσα το 11...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαιτάμα pt2 Συνεχίζουμε με ένα memoir. Δε ξέρω πόσοι απο σας κάνετε το ίδιο, αλλα προσωπικά χρησιμοποιώ τους αγώνες μπάσκετ σαν ημερολόγια.

Θυμάμαι τι έκανα στην ανατροπή μέσα στη Μπάρτσα το 11, θυμάμαι τι έκανα στο πρώτο παιχνίδι του Λάσμε απέναντι στον ΟΣΦΠ κλπ.

Ετσι λοιπόν θυμάμαι και το 2006,το μισό το είδα στην Ελλάδα, το υπόλοιπο στην Αγγλία και επέστρεψα για λίγο στην Ελλάδα όπου είδα μετά απο ένα μικρό διάστημα το ματς του κυπέλλου ΠΑΟ -ΟΣΦΠ.

Και ενώ το euro 2004 το είχα δει σε μια φορητή τηλεόραση στην Αγγλική μετάδοση (μέχρι τα πλέι οφ) για το μπάσκετ χρειαζόμασταν πιο εξελιγμένα μέσα . Είχαμε στη τύχη στη παρέα να έχουμε μια φίλη με δορυφορικό πιάτο νόβα η οποία θεωρούσε υποχρέωση να ανοίγει το σπίτι της για τα σημαντικά τηλεοπτικά events .Εκεί είδαμε το προηγούμενο Ευρωμπάσκετ ,εκεί θα βλέπαμε και το μεγάλο ημιτελικό.

Σημειώνω ότι δεν είχα δει τα ματς με Γαλλία και Τουρκιά λόγω εξεταστικής και έμαθα την εξέλιξη τους απο φίλους στο Messenger (με διθυράμβους για τον Φώτση) . Τον ημιτελικό τον είδαμε προφανώς σε ώρα Greenwich νωρίς το πρωί και όχι μεσημέρι όπως στην Ελλάδα.

Το ματς το θυμάμαι πολύ καλά και θα το χωρίζα σε 4-5 διαφορετικά μέρη απο πλευράς διακύμανσης.Το συμπαθητικό ξεκίνημα με το Λάζο (κόκκινο πανί για τους δημοσιογράφους της εποχής) και το Χατζηβρέτα.

Στη συνέχεια ήρθε η μικρή κατηφόρα με τους ψηλούς να αρχίζουν να ελέγχουν το ποστ και τα ριμπάουντ και να καρφώνουν με μανία(πρόβλημα ο Κρις Μπος),με τα αστοχά μας σουτ να οδηγούν σε αμερικάνικα transition . Σε ένα τέτοιο ήρθε και το απόλυτο game changer , η τάπα που Διαμαντίδη στον Κρις Πολ, που σημαίνει την αντεπίθεση και το μάζεμα της διαφοράς.

Εγινε τόσο ακαριαία που νομίζω δεν είδαμε ποτέ το ριπλέι. O Γιαννάκης σε εκείνο σημείο χρησιμοποιεί τον Παπαλουκά με τον Σόφο για εκείνα τα 5-6 πικ ν ρολ στη σειρά. Ο Σόφο σε εκείνο το τουρνουά ήξερες ότι θα μπει για ένα πεντάλεπτο και θα τα τσακίσει όλα.

Μετά θα έβγαινε και αν όλα πηγαιναν καλά θα γινόταν 2 ακόμα φορές στο ματς.Αυτό έκανε τέλεια στο τέλος του ημιχρόνου ,και για πρώτη φορά σηκωνόμαστε απο τον καναπέ για να πανηγυρίσουμε.

Δεν το πίστευα όμως ακόμα.

Εκεί που άρχισα να το πιστεύω ήταν στο βομβαρδισμό με τρίποντα στο 3ο δεκάλεπτο.

Ολα εμπαιναν.

Φωτσης - Τσαρτσαρής - Διαμαντίδης - Σπανούλης και μετά ο Ντικούδης που έκανε πάρτι στο ποστ.

Νομίζω ότι στις φάσεις του Ντικούδη είδα πιο καθαρά ότι μπορούμε να κερδίσουμε ,αφού τους πιάνουμε στον ύπνο στη ρακέτα.

Τότε κάπνιζα και θυμάμαι πως στο 3ο δεκάλεπτο σταμάτησα την οικονομία στο πακέτο (δεκάρια έπαιρνα τότε ,πανάκριβα στο ΗΒ) ανάβοντας το 1 μετά το άλλο.

Θα αντέχαμε? Ο Σπανούλης γράφει το ιστορικό buzzer beater με (περίπου) coast to coast δείχνοντας ότι το ματς του πάει και θα το πάρει πάνω του.Η αναμενόμενη αντεπίθεση των ΗΠΑ άργησε να ξεκινήσει αλλα έκοψε τη διαφορά .Καταφέρναμε να μη χάσουμε το προβάδισμα των 3 κατοχών ενώ μένουν 3 ατελειωτα λεπτά.Εκεί η μνήμη θολώνει.

Κάνουμε λάθη και δυσκολευόμαστε να σκοράρουμε . Ο Σπανούλης βάζει ηρωικό τρίποντο και πάμε στο +8 στο δίλεπτο, και η Αμερικάνοι είναι άστοχοι απο μακριά αλλα Λεμπρόν και Γουέιντ πλέον δε κόβονται στο τρανζίσιον.

Το ματς πάει στις βολές και κρατάμε το +6. Το ματς δε μπορεί να χαθεί αλλα τα νεύρα είναι τεντωμένα και δυσκολευόμαστε να το πιστέψουμε.

Δε χάνουμε ούτε μια βολή ,φτάνουμε στους 101 και οι Αμερικάνοι αδυνατούν να βάλουν το τρίποντο που θα τους πάει στη 1 κατοχή.

Το ματς τελειώνει ,ο Παπαλουκάς σουτάρει το βολέ,μα πόσο ψηλό ειναι το γήπεδο της Σαιτάμα. Ο Πάου έχει μείνει εκτός τελικού (Pau tambien juega ,βέβαια στο τέλος θα γράφουν οι μπλούζες τους) και η φίλη θα δώσει σε κάποιον απο τη παρέα τα κλειδιά της γιατι θα έφευγε για Ελλάδα τη μέρα του τελικού.

Δε θα πω ότι δε μας πείραξε η ηττα του τελικού αλλα δε ξεγράφεται η εποποιΐα απέναντι στις ΗΠΑ, το αποκορύφωμα μιας προσπάθειας που ξεκίνησε το 2004 και έλειξε άδοξα το 2010 με κρίση σε όλους τους τομείς.

Το 2006 σηματοδότησε και την πρόσκαιρη έστω κυριαρχία της Ελλάδας στην Ευρωλίγκα.

Δεν ήταν η κοσμογονία του 1987 αλλα σίγουρα μπορούμε να πούμε ότι το 2006 είδαμε το καλύτερο παιχνίδι στην ιστορία της Εθνικής

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences