Με ένα blast from the past η ομάδα του 2015, τέταρτη στον κόσμο στους εφήβους (Μήτογλου, Ντόρσεϊ, Τολιόπουλος με ολίγη απο Χαραλαμπόπουλο) μαζί με τον Νικ Καλάθη στην μπαγκέτα του μαέστρου κέρδισαν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όπως και το 2015, με τους ίδιους τέσσερις παίκτες πρωταγωνιστές κερδίσαμε τον ημιτελικό του παγκοσμίου στο Ηράκλειο.

Επιβεβαιώνεται το ότι η γενιά των γεννημένων 96-97 είναι η τελευταία μεγάλη γενιά στο ελληνικό μπάσκετ . Δυό λόγια για την Ισπανία.

Θεωρώ ότι ο Τσους είναι μεγάλη προπονητική απάτη (usurpador τον λέω χαϊδευτικά, ο σφετεριστής του πάγκου της Ρεάλ) και πιθανώς ακατάλληλος για να εμπνεύσει αυτή τη νεανική φουρνιά της Ισπανίας, η οποία έχει πολύ ταλέντο αλλά είναι ακόμα πολύ μακριά από το να θυμίζει την μέχρι προ τετραετίας ομάδα-αρμάδα. 0-2 σε αυτό το παράθυρο με την εντός ήττα από την Πορτογαλία να μην είναι ιδιαίτερα ευκολοχώνευτη.

Η περίπτωση του Μάρα που περίμενα ότι θα έχει ένα εύκολο 25-10 απέναντι στη φροντλάιν μας αποδεικνύει επίσης ότι υπάρχει μεγάλο χάσμα από ό,τι βλέπουμε στο κολλεγιακό πρωτάθλημα σε σχέση με το σκληρό μπάσκετ της ΦΙΜΠΑ.

Τους κόστισε πολύ η απουσία του Αλντάμα.

Όσο για την ομάδα μας, the show must go on. O Σπανούλης είχε καλύτερο αμυντικό πλάνο μέχρι το παραλίγο καταστροφικό crunch time, τρέχοντας και περισσότερο χωρίς τον Παπανικολάου.

Και βέβαια ο Μήτογλου (μαζί με τον Ντόρσεϊ) βέβαια) σε εξαιρετική κατάσταση, επιβεβαιώνοντας τα ρεπορτάζ για σκληρή δουλειά μέσα στο καλοκαίρι.

Δε σταματήσαμε να αγαπάμε την Εθνική ομάδα, όμως εξακολουθούμε να μην μπορούμε να χωνέψουμε το αίσχος που είδαμε στο προηγούμενο παράθυρο. Προχωράμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους