Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Έτυχε», σε εισαγωγικά, γιατί δεν πιστεύω στην τύχη, · η ζωή είναι θείο δώρο— να γεννηθώ σε έναν σημαδιακό μήνα και σε μια ημερομηνία που έμελλε να σημαδέψει ολόκληρη τη ζωή μου και το είναι μου.

Η τελευταία ημέρα του Αυγούστου μυρίζει ακόμη καλοκαίρι.

Μυρίζει αλησμόνητες στιγμές, νοσταλγίες και θύμησες... Κάθε χρόνο, μαζί με τα γενέθλιά μου, τελειώνει και το καλοκαίρι.

Και είναι δύσκολο να μάθεις να ισορροπείς ανάμεσα στο καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

Ανάμεσα στο μπλε και το γκρίζο.

Στο φως που φεύγει και στη σιωπή που έρχεται.

Καμωμένη από δυο αυγουστιάτικα φεγγάρια, με μια απέραντη νοσταλγία για τον καθάριο καλοκαιρινό ουρανό, αφέθηκα να ακροβατώ ανάμεσα στο άφατο της σελήνης και του Αυγούστου και στο φθινοπωρινό γκρίζο.

Φεύγει το καλοκαίρι και μαζί του φεύγει ακόμη ένας χρόνος της ζωής μου.

Άραγε, πού πηγαίνει ο καιρός όταν φεύγει; Και γιατί, μόλις φτάσει, αρχίζει πάλι να χάνεται; Πού πηγαίνει ο Αύγουστος όταν φεύγει; Θέλω να πάω μαζί του... Αύγουστο γεννήθηκα.

Αύγουστο ξαναγεννήθηκα.

Αύγουστο το ομορφότερο φεγγάρι.

Οι ωραιότερες νύχτες και οι πιο φωτεινές μέρες είναι καμωμένες από αυγουστιάτικα χρώματα.

Αύγουστε, λίγο κράτησες... Κι αφήνεις πίσω σου τόση νοσταλγία.

Φεύγει ο Αύγουστος.

Φεύγουν και τα καλοκαίρια μας, τόσο βιαστικά.

Μα πάντα κάτι μένει για να μας τα θυμίζει: ένα αυγουστιάτικο φεγγάρι, ένα αξέχαστο φιλί μιας καλοκαιρινής ανατολής, μια μυρωδιά, μια θύμηση, ένα κομμάτι ουρανού... Και μια ζωή γεμάτη νοσταλγία ακόμη και γι’ αυτό που δεν ζήσαμε ποτέ· μα που, κάπου βαθιά μέσα μας, εξακολουθούμε να το προσμένουμε.

Ίσως τελικά ο Αύγουστος να μη φεύγει ποτέ.

Ίσως να μένει μέσα μας, εκεί όπου φυλάμε όλα όσα αγαπήσαμε, όλα όσα χάσαμε κι όλα όσα ακόμη περιμένουμε να έρθουν.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για τις τόσο όμορφες ευχές σας! Αντεύχομαι υγεία, αγάπη και την ευλογία του Θεού σε εσάς και στις οικογένειές σας. ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους