Είναι απόλυτα κατανοητό ότι ο Θανάσης Αυγερινός δεν θα μπορούσε να παραμείνει σε έναν πολιτικό σχηματισμό που δεν παίρνει θέση σε κορυφαία θέματα της εποχής μας όπως ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον του...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι επίσης πολύ ενδεικτικό των αντιφάσεων της πολιτικής ότι ένα κίνημα που ξεκίνησε από τον άδικο θάνατο 57 ανθρώπων με προφανείς κρατικές ευθύνες, δεν εξαγριώθηκε με τη δολοφονία 167 μαθητριών στο Ιράν με στοχευμένη επίθεση των ΗΠΑ. -Κοιτώντας ωστόσο τη μεγάλη εικόνα, αυτή μέσα στην οποία φαίνεται ολόκληρο το πολιτικό σύστημα τι βλέπουμε; Κατά τη γνώμη μου φαίνεται η σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα της Ελλάδας.

Η μεγάλη δυσκολία της οποιασδήποτε μετακίνησης, ανατάραξης, διαμόρφωσης μιας νέας πραγματικότητας.

Οποιοσδήποτε παίκτης αποφασίσει να μπει στο παιχνίδι περπατάει μέσα σε νάρκες.

Σε 3 έως 5 μήνες έχουμε εκλογές.

Διαλυμένοι όλοι οι επίδοξοι σχηματισμοί της Αριστεράς.

Τρελή η Κωσνταντοπούλου, άσχετη η Καρυστιανού, στο απυρόβλητο η Ελληνική Λύση και η Λατινοπούλου.

Τι μένει; Τα συνήθη.

Αυτά που θέλουν τα βαθιά λόμπυ της εξουσίας.

Ένα δίπολο με αντιπαράθεση στα δευτερεύοντα με απόλυτη πειθαρχία στα θέσφατα που όρισε η Τροϊκανή τραγωδία της χώρας: Αποδοχή του δημοσιονομικού κορσέ, αποδοχή του γεωπολιτικού πλαισίου, αποδοχή του στρατιωτικού σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Και αντιπαραθέσεις στον ελάχιστο χώρο που απομένει ανάμεσα σε όλα αυτά.

Και οι κομμουνιστές; εδώ είναι η άλλη τραγωδία.

Μέσα σε όλη αυτή τη σύμπνοια η επίσημη κοινοβουλευτική έκφραση των κομμουνιστών, το ΚΚΕ, βλέπει τις ενδοαστικές αντιθέσεις ως κινητήρες των εξελίξεων και συμπυκνώνει τη θέση του για όλο αυτό που συμβαίνει στον κόσμο με το αίτημα να μην εμπλακεί η Ελλάδα στην πολεμική σύγκρουση.

Δηλ. υπάρχει ο κόσμος και η Ελλάδα. Δυσκολεύομαι να θυμηθώ τέτοια ασφυκτική ατμόσφαιρα να έχει δημιουργηθεί ξανά στον μισό αιώνα της μεταπολίτευσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους