Σε συνέχεια του προηγουμένου άρθρου, όσοι ελληνόφωνοι ευρωπαϊστές θέλουν να οικοδομήσουν μία Ευρώπη των εθνών, αρνούνται να παραδεχτούν ότι η έννοια του έθνους σε χώρες όπως η Γαλλία δεν έχει καμμία...

Πλήρες Κείμενο:

Σε συνέχεια του προηγουμένου άρθρου, όσοι ελληνόφωνοι ευρωπαϊστές θέλουν να οικοδομήσουν μία Ευρώπη των εθνών, αρνούνται να παραδεχτούν ότι η έννοια του έθνους σε χώρες όπως η Γαλλία δεν έχει καμμία σχέση με την έννοια του έθνους όπως την αντιλαμβάνονται οι εθνοφυλετιστές και οι εθνοκοινωνιστές στην Ελλάδα.

Από τα χρόνια της Γαλλικής Επαναστάσεως, ο πατριωτισμός και η πολιτογράφηση ενός Γάλλου πολίτου έχει ταυτιστεί με την Γαλλική Δημοκρατία. Δηλαδή, Γάλλος είναι όποιος αποδέχεται τις αρχές της Γαλλικής Δημοκρατίας, ασχέτως φυλής, θρησκεύματος, ή εθνικής καταγωγής.

Ακόμη και πριν την Γαλλική Επανάσταση η Γαλλία δεν αποτελούσε έθνος με την κλασσική έννοια του όρου. Εκρωμαϊσμένοι Φράγκοι κατακτητές κατέσφαξαν Γαλάτες και συγχρόνως εξάλειψαν ή συρρίκνωσαν βιαίως κάθε εθνοτική ταυτότητα όπως των Γασκώνων (Βάσκων), προκειμένου να δημιουργήσουν ένα οιονεί έθνος.

Αν προσθέσουμε και το αποικιοκρατικό παρελθόν της Γαλλίας, αρκετοί πολίτες προέρχονται από τις πρώην γαλλικές αποικίες.

Δεν υφίσταται, ούτε μπορεί να υπάρξει η έννοια του εθνολογικώς ομοιογενούς κράτους στην Γαλλία.

Οπότε τί είδους Ευρώπη των εθνών θα οικοδομήσουν οι ευρωπαΐζοντες "εθνικιστές"; Με αυτούς που δεν πληρούν ούτε τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για να αποκαλούνται έθνος; Πριν λίγο καιρό, λόγω του Μουντιάλ 2026, ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας, Μαριάνο Ραχόι, δήλωσε ότι η εθνική ομάδα της Γαλλίας «δεν έχει Γάλλους παίκτες», εννοώντας ότι οι περισσότεροι είναι Αφρικανοί.

Είπε την αλήθεια, ασχέτως αν δημιουργήθηκε σάλος.

Η απάντηση του Γαλλικού καθεστώτος ήταν ότι δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα, διότι η Γαλλία δεν είναι ένα εθνοτικό έθνος, δεν ορίζεται από το χρώμα του δέρματος ή την θρησκεία, αλλά είναι ένα πολιτικό έθνος που ενώνεται γύρω από τις αξίες της Δημοκρατίας.

Περιττό να πούμε ότι ο Πέδρο Σάντσεθ, σημερινός πρωθυπουργός της Ισπανίας, ευθυγραμμίστηκε πλήρως με τις Γαλλική καθεστωτική αντίληψη, και εστράφη εναντίον του Ραχόι αποκαλώντας τις θέσεις του ξενοφοβικές. Η Γαλλία έχει αναγάγει το πολίτευμα της δημοκρατίας σε εθνοτική ταυτότητα, ασχέτως εθνοφυλετικής καταγωγής ή θρησκευτικής ταυτότητος.

Για την Γαλλία και όλη την Δύση αυτό που έχει σημασία είναι η αφοσίωση στον διεθνιστικό λιμπεραλισμό, αυτό συνιστά "πατριωτισμό". Πρόκειται για μία τεχνητή συλλογική ταυτότητα, μία ασταθή δοξασία όπως θα έλεγε και ο Γουσταύος Λε Μπόν.

Εν τούτοις ένα σωρό μυαλοφυγόδικοι στην Ελλάδα θεωρούν ότι μπορούν να οικοδομήσουν ένα "ευρωπαϊκό" έθνος από ρετάλια που αυτοαποκαλούνται "πολιτικά έθνη". Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην Γαλλία ο εθνικισμός δεν έχει καμμία σχέση με αυτό που οι περισσότεροι στην Ελλάδα θεωρούν ως εθνικισμό. Στην Γαλλία μιλάνε για πολιτικό εθνικισμό (civic nationalism). Ο πολιτικός εθνικισμός είναι μια πολιτική ταυτότητα που βασίζεται στην κοινή πολιτογράφηση, στις θεμελιώδεις δημοκρατικές αξίες, και στην ισότητα των δικαιωμάτων.

Ούτε στην εθνική καταγωγή, ούτε στην γλώσσα, ούτε στην θρησκευτική ταυτότητα.

Αντιμετωπίζει μια χώρα ως μία πολιτική κοινότητα ανοικτή σε όποιον σέβεται τους νόμους και τους θεσμούς της. Δεν έχει καμμία σχέση με τον φυλετικό, ή τον πολιτισμικό, ή τον θρησκευτικό εθνικισμό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους