Dimitris Anast. : Ιστορική νίκη του Abdul El-Sayed στο βιομηχανικό Μίσιγκαν Ο Abdul El-Sayed κέρδισε επίσημα το χρίσμα των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, επικρατώντας της εν ενεργεία...

Πλήρες Κείμενο:

Dimitris Anast. : Ιστορική νίκη του Abdul El-Sayed στο βιομηχανικό Μίσιγκαν Ο Abdul El-Sayed κέρδισε επίσημα το χρίσμα των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, επικρατώντας της εν ενεργεία βουλεύτριας Haley Stevens με 48,5% (740.950 ψήφους) έναντι 47,5% (726.057 ψήφων) σε μία από τις πιο ακριβές και πολυσυζητημένες προκριματικές αναμετρήσεις των τελευταίων δεκαετιών στις ΗΠΑ.

Η αναμέτρηση προσέλκυσε περισσότερους από 1,5 εκατομμύρια ψηφοφόρους, καταγράφοντας ρεκόρ συμμετοχής για μη προεδρική προκριματική εκλογή στο Μίσιγκαν.

Ήταν άλλωστε η κούρσα που σχεδόν όλοι στις ΗΠΑ παρακολουθούσαν ως το ΚΡΙΣΙΜΟ τεστ για το μέλλον του Δημοκρατικού Κόμματος: κατεστημένο εναντίον προοδευτικής πτέρυγας, μεγάλο χρήμα εναντίον κινηματικής οργάνωσης, AIPAC εναντίον μιας καμπάνιας που στηρίχθηκε κυρίως σε μικροδωρεές και εθελοντές.

Η νίκη αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες.

Εναντίον του El-Sayed δαπανήθηκαν περίπου 70 εκατομμύρια δολάρια σε πολιτικές διαφημίσεις, εκ των οποίων πάνω από 30 εκατομμύρια από οργανώσεις που συνδέονται με το φιλοϊσραηλινό λόμπι AIPAC.

Πρόκειται για μία από τις ακριβότερες προκριματικές αναμετρήσεις στην ιστορία της Γερουσίας των ΗΠΑ με ρεκόρ δαπάνης από το AIPAC.

Η σημασία της νίκης δεν βρίσκεται μόνο στο ποιος κέρδισε, αλλά πού.

Δεν συνέβη σε μια ασφαλή προοδευτική περιφέρεια της Νέας Υόρκης ή της Καλιφόρνιας, αλλά στο βιομηχανικό Μίσιγκαν, στη "Ζώνη της Σκουριάς" μία από τις σημαντικότερες αμφίρροπες πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών.

Και δεν ήταν η μόνη επιτυχία της προοδευτικής πτέρυγας. 1. Η Rashida Tlaib, η πρώτη Παλαιστινιοαμερικανίδα στο Κογκρέσο, μέλος των DSA και μία από τις πιο συνεπείς επικρίτριες του πολέμου στη Γάζα, επανεκλέχθηκε πανηγυρικά με 74%. 2. Ο Donavan McKinney, μέλος των DSA, προερχόμενος από το εργατικό κίνημα του Ντιτρόιτ, ανέτρεψε με τη στήριξη του Μπέρνι Σάντερς και της Rashida Tlaib τον εν ενεργεία βουλευτή Shri Thanedar στην 13η εκλογική περιφέρεια του Μίσιγκαν, η οποία καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του Ντιτρόιτ, με 51,9% έναντι 48,1%. Αν εκλεγεί τον Νοέμβριο, όπως θεωρείται πολύ πιθανό σε αυτή την ασφαλή δημοκρατική περιφέρεια, θα γίνει το 7ο μέλος των DSA στη νέα Βουλή των Αντιπροσώπων. 3. Ο William Lawrence, συνιδρυτής του Sunrise Movement, κέρδισε το χρίσμα στην κρίσιμη 7η περιφέρεια με 43,7%, έχοντας ως κεντρικά αιτήματα το μορατόριουμ στα νέα data centers, το Medicare for All και τη φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων. 4. Τέλος, ο δημοκρατικός σοσιαλιστής Yousef Rabhi, μέλος των DSA, επί χρόνια υπέρμαχος της δημόσιας υγείας, της δημόσιας ενέργειας και αυστηρών περιορισμών στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη μεγάλων data centers, εξελέγη δήμαρχος του Ann Arbor με περίπου 55%, επικρατώντας του επί 12 χρόνια δημάρχου Christopher Taylor.

Παρά τις επιμέρους διαφορές τους, όλοι εκφράζουν μια κοινή πολιτική κατεύθυνση: σύγκρουση με το μεγάλο χρήμα, ενίσχυση των εργαζομένων και του κοινωνικού κράτους, ;έλεγχο των Data Centers, καθώς και τερματισμό της αμερικανικής στρατιωτικής στήριξης προς την κυβέρνηση Νετανιάχου.

Ο ίδιος ο El-Sayed το συμπύκνωσε στο σύνθημα: "Money out of politics.

Money in your pocket.

Medicare for All." Αντί να εγκλωβιστεί στη συζήτηση για τη Γάζα, μετέφερε την αντιπαράθεση στην οικονομία, την ακρίβεια, την υγεία και την επιρροή των λόμπι στην αμερικανική πολιτική.

Τώρα αρχίζει η δυσκολότερη μάχη. Η Mallory McMorrow (η τρίτη) συνεχάρηκε ήδη τον El-Sayed και κάλεσε σε ενότητα των Δημοκρατικών απέναντι στον Ρεπουμπλικανό Mike Rogers, σε μία από τις πιο αμφίρροπες αναμετρήσεις του Νοεμβρίου.

Αν ο El-Sayed επικρατήσει και τον Νοέμβριο θα γίνει ο πρώτος μουσουλμάνος γερουσιαστής στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, ύστερα από μια εκστρατεία που συγκρούστηκε ανοιχτά με το AIPAC.

Ανεξάρτητα όμως από το αποτέλεσμα του Νοεμβρίου, το Μίσιγκαν έδειξε ήδη κάτι σημαντικό: η αμερικανική Αριστερά δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται ως μια περιθωριακή δύναμη των δύο ακτών (Νέα Υόρκη και Καλιφόρνια) ή των πανεπιστημίων.

Μπορεί να διεκδικεί την πλειοψηφία ακόμη και στην καρδιά της βιομηχανικής Αμερικής, απέναντι στο κομματικό κατεστημένο και στα ισχυρότερα λόμπι της χώρας. Και ακριβώς γι' αυτό, η αντίδραση όσων απειλούνται από αυτή τη δυναμική αναμένεται ακόμη πιο σφοδρή...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους