Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτές τις μέρες, κοντά 30 χρόνια, πω ρε γμτ, έγιναν τόσα, ας πούμε οτι είμαι πιο ευσυγκίνητος από όσο πρέπει. "πρέπει". Δεν το μπορω.

Γιατι ξεκινάω, μια ακόμη καινούρια γενιά, που δε μου αρκει να της μάθω Φυσική.

Δε το αισθάνομαι ως όχθο.

Πρέπει να τους μάθω με το δικό μου παραδειγμά, με τον τρόπο ζωής μου, να είναι άνθρωποι.

Ωραίοι άνθρωποι. Κυμπάρηδες.

Να ορθώνουν ανάστημα στο άδικο, να έχουν άποψη ζωής.

Λες κι εγώ τα κάμω σωστά.

Να πηγαίνουν κόντρα στη δηθενιά, να κάμουν καλό, και να χαίρονται που η Παναγιά τους χάρισε το ότι μπορούν να βοηθήσουν, αντι να ζητήσουν βοήθεια.

Κι είναι μεγάλη η ευθύνη.

Αλλά ρε φίλε, το απολαμβάνω.

Μου αρέσει που είναι παλαβούτσικα.

Τα αγαπάω τα πιτσιρίκια μου.

Χρυσό να μου δίνανε, δεν αλλάζω τα παιδιά μου.

Καμια φορά με τσατίζουν κι αρπαζόμαστε.

Αλλά δεν αλλάζω τίποτε, και ξέρουν ότι τα θυμάμαι και τα χω στην ψυχή μου όλα. Οι αριβιστες, μακριά από μένα και το Φροντιστήριο μου. Άντε να πούμε.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους