Α.Γ Καλλής: Νεμέα...Ταξιδεύοντας στον χρόνο... Μια φωτογραφία εκτός εποχής τής παλιάς Νεμέας, στην πλατεία ηρώων την 25η Μαρτίου του 1958 όταν πρόεδρος στην κοινότητα Νεμέας ήταν ο αείμνηστος Αντώνης...

Πλήρες Κείμενο:

Α.Γ Καλλής: Νεμέα...Ταξιδεύοντας στον χρόνο... Μια φωτογραφία εκτός εποχής τής παλιάς Νεμέας, στην πλατεία ηρώων την 25η Μαρτίου του 1958 όταν πρόεδρος στην κοινότητα Νεμέας ήταν ο αείμνηστος Αντώνης Παπαντωνίου,μια εξέχουσα προσωπικότητα τής εποχής ,με μεγάλη προσφορά στις δύσκολες εκείνες μεταπολεμικές εποχές όταν η Ελλάδα έβγαινε από τις επιπτώσεις ενός παγκοσμίου πολέμου κι ενός αδελφοκτόνου εμφυλίου πολέμου.

Η πλατεία ηρώων ακόμη δεν έχει διαμορφωθεί όπως είναι σήμερα, πρωτοστατούν οι δύο ιερείς του Ι.Ν Ευαγγελιστρίας και του Ι.Ν Εισοδίων τής Παναγίας.

Εξ αριστερών το κοινοτικό συμβούλιο ,ο Πρόεδρος τής Κοινότητος Νεμέας, αντιπρόσωποι δημοσίων υπηρεσιών, σχολείων, τραπεζών κ.λ.π . ( όπως πάντα έως και σήμερα,αν και οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες έχουν κλείσει ,αποδομωντας έτσι το Αθηνοκεντρικο > κράτος την άλλοτε κραταιά Νεμέα και όχι μόνο ) περιμένουν για να καταθέσουν το στεφάνι του ο καθείς τιμώντας τούς νεκρούς ήρωες.

Πίσω ακριβώς από τους επισημους υπάρχει μια οικοδομή στην ταράτσα της οποίας έχει συγκεντρωθεί πλήθος κόσμου για να έχει καλύτερη θέα κατά την διάρκεια τής τελετής.

Στο ισόγειο τής οικοδομής αυτής ήταν και είναι η ιστορική ταβέρνα τής > ( αναστημένη από δύο χρυσοχέρες και αξιες γυναίκες την μάνα Αθηνα και την κόρη Μαρία),το σημερινό εστιατόριο Του Γιώργου Σοφού πού ήταν και είναι εκ τών καλυτέρων εστιατορίων τής πόλης.

Επίσης θα πρέπει να παρατηρήσουμε το ενδυματολογικό κομμάτι , πού παρά τις δύσκολες οικονομικά εποχές τής δεκαετίας τού 50, ο κόσμος( φτωχοί και πλούσιοι ,η κοινωνική διαστρωμάτωση υπήρχε τότε σε πολύ μεγάλο βαθμό) , θεωρούσε υποχρέωση του να βάλει τα καλύτερα του ρούχα( ότι τέλος πάντων είχε ο καθ' ένας για καλύτερο ή το κρατούσε για τέτοιες περιστάσεις),όχι για να κάνει επίδειξη ( αν και υπήρχαν όπως και υπάρχουν οι περιπτώσεις αυτες),αλλά για να τιμήσει εκείνους πού θυσίασαν την ζωή τους για την Ελευθερία τού έθνους.

Οι εθνικές γιορτές τότε είχαν ένα αυστηρό τελετουργικό,και στα σχολεία οι θεατρικές παραστάσεις με θέμα την ζωή τών ηρώων ήταν όχι απλά δεδομένο αλλά και επιβεβλημένο για την διαμόρφωση εθνικής συνείδησης όπως όριζε το υπουργείο Παιδείας.

Εκτός τών άλλων ,οι εθνικές γιορτές ήταν και μια ευκαιρία,μια αφορμή κοινωνικής συνάθροισης και κοινωνικής συνύπαρξης διαφορετικών κοινωνικών τάξεων ,όπως και τής εξόδου τών γυναικών πού το αυστηρό επαρχιακό πλαίσιο δεν επέτρεπε να γίνεται συχνά,αν και ήταν οι πραγματικοί ήρωες μιας σκληρής πραγματικότητας πού τίς ήθελε να είναι στην πρώτη γραμμή,στις δύσκολες αγροτικές εργασίες,στο μεγάλωμα τών παιδιών,στο νοικοκυριό τού σπιτιού πού δεν είχε τις σημερινές ανέσεις.

Όμως όπως και να χει,με τις οποιες δυσκολίες η μέρα εκείνη ήταν μια μέρα ιδιαιτερη, χαρούμενη,και η γιορτινή ατμόσφαιρα πού ήταν διάχυτη παντού,όπως ένα ακριβό άρωμα ,περνούσε διακριτικά από το δημόσιο χώρο στον ιδιωτικό μεταφέροντας ένα μύνημα αισιοδοξίας και υπερηφάνειας , ανανεώνοντας το όνειρο,το όραμα την χαμένη άνοιξη μιας Ελλάδας πού αναζητούσε έναν άλλον δρόμο όπου όλοι θα είχαν την ίδια ευκαιρία,το ίδιο δικαίωμα στην ζωή... Υ.Γ Ευχαριστώ δημοσίως τον αγαπητό μου φίλο ,και >όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε κάποιος κοινός μας γνωστός,Κώστα Φιλιπποπουλο πού κατά καιρούς με ενημερώνει εμπλουτίζοντας τις γνώσεις μου ,για τα παλιά δρώμενα τής περιοχής, γνωρίζοντας την μεγάλη μου αγάπη για την προπολεμική και μεταπολεμική Νεμέα,όπως βεβαίως και την παλιά γενιά πού αγαπώ και σέβομαι ιδιαιτέρως,αντιπρόσωποι τής οποίας περνούν πολύ συχνά από το χώρο εργασίας μου και καταγράφω ατελείωτες ιστορίες από την ζωή τους, πού κατά καιρούς > αφού τις διαμορφώσω πρώτα με τον δικό μου τρόπο ,σε περιοδικά,σε εφημερίδες και βεβαίως στο διαδίκτυο,στο f.b Τέλης Καλλής f.b Nemea History και στο μπλογκ μου: Neneahistory.blogspot.com

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους