Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γύρω στάχτη, αποκαΐδια και μαύρη γη. Κι όμως, στο κέντρο, το εκκλησάκι ή ο σταυρός στέκουν αλώβητα. ​Σπεύδουμε συχνά να δούμε σε αυτές τις εικόνες ένα θαύμα, μια απόδειξη ότι ο Θεός προστατεύει τους οίκους Του.

Αλλά μήπως η πραγματική, βαθύτερη ερώτηση βρίσκεται ακριβώς στην αντίθεση αυτών των εικόνων; ​Ο Θεός μπορεί να κρατήσει τη φλόγα μακριά από έναν τοίχο ή ένα ξύλινο εικονίδιο.

Αν όμως το θέλει, γιατί δεν προστατεύει ολόκληρα τα δάση, τα σπίτια, τις ζωές των ανθρώπων; Μήπως επειδή τα ντουβάρια και οι πέτρες δεν έχουν ανάγκη από μετάνοια, ενώ εμείς έχουμε ξεφύγει; ​Τα άθικτα εκκλησάκια μέσα στο καμένο τοπίο δεν είναι η απόδειξη ότι ο Θεός διαλέγει ποιον θα σώσει και ποιον θα κάψει.

Είναι καθρέφτης.

Στέκουν εκεί για να μας θυμίζουν αυτό που θα μπορούσαμε να είμαστε αν μέναμε συνδεδεμένοι με το θείο, κι όχι αποκομμένοι στη δική μας αλαζονεία.

Η φωτιά κατακαίει την ύλη που αλλοτριώσαμε, αφήνοντας τα ιερά σύμβολα να μας φωνάζουν: Εγώ μένω άτρωτος για να σας θυμίζω ποιοι είστε· εσείς γιατί αφήσατε τον εαυτό σας να καεί;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους