Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αγαπητέ Νίκο, Θερμά συγχαρητήρια για το νέο σου βιβλίο. Μου το έδωσες το περασμένο Σάββατο και η θεματολογία του με ώθησε να το διαβάσω αμέσως.

Πρόκειται για ένα πόνημα που δεν απευθύνεται μόνο σε όσους έχουν ήδη ασχοληθεί με τα ζητήματα του σύγχρονου φιλελευθερισμού, αλλά και σε κάθε αναγνώστη που επιθυμεί να κατανοήσει τις πολιτικές και κοινωνικές μεταβολές των τελευταίων δεκαετιών.

Η μεγάλη του αξία είναι ότι δεν αποφεύγει τα δύσκολα ερωτήματα.

Με τεκμηρίωση και ευθύ λόγο αναδεικνύεις τις αντιφάσεις του ύστερου φιλελευθερισμού, τις επιπτώσεις της μαζικής μετανάστευσης, τη συζήτηση γύρω από την πολυπολιτισμικότητα και την κρίση εμπιστοσύνης προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Οι διαπιστώσεις σου μπορεί να είναι για πολλούς δυσάρεστες, όμως ακριβώς γι' αυτό προκαλούν γόνιμο προβληματισμό.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η ανάλυση της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής πορείας.

Η ευρωπαϊκή ενοποίηση οικοδομήθηκε πάνω σε υψηλές προσδοκίες –ειρήνη, ανάπτυξη, αλληλεγγύη και προστασία των δικαιωμάτων–, όμως η πραγματικότητα ανέδειξε και σοβαρές αντιφάσεις.

Το βιβλίο υποστηρίζει ότι η αδυναμία αποτελεσματικής αντιμετώπισης κρίσιμων ζητημάτων, όπως η παράτυπη μετανάστευση, αλλά και η δυσκολία διαχείρισης σοβαρών κοινωνικών φαινομένων σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, συνέβαλαν στη διεύρυνση της δυσπιστίας απέναντι στους θεσμούς και στην ενίσχυση πολιτικών δυνάμεων που προβάλλουν την εθνική κυριαρχία ως απάντηση στις σύγχρονες προκλήσεις.

Πέρα όμως από τις επιμέρους θέσεις, εκείνο που θεωρώ σημαντικότερο είναι ότι το βιβλίο ανοίγει μια ουσιαστική συζήτηση για το μέλλον, αφού ο φιλελευθερισμός έχει περάσει πολλές κρίσεις.

Αφού αμφισβητήθηκε τον 19ο αιώνα από τον σοσιαλισμό και τον εθνικισμό, ο φιλελευθερισμός γνώρισε στον Μεσοπόλεμο τη μεγαλύτερη κρίση του, υποχωρώντας απέναντι στον φασισμό και τον κομμουνισμό.

Ανασυγκροτήθηκε μετά το 1945, ενσωματώνοντας το κοινωνικό κράτος, και μετά το 1989 γνώρισε σχεδόν καθολική επικράτηση.

Αυτό υποδηλώνει ότι ο φιλελευθερισμός δεν εξαφανίζεται εύκολα· μετασχηματίζεται.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν μπορεί να ανανεωθεί.

Οι εγγενείς αντιφάσεις του σημερινού φιλελευθερισμού οδηγούν πράγματι στην εξάντληση του μοντέλου του ή θα γεννήσουν μια νέα εκδοχή του; Ποια θα είναι η ισορροπία ανάμεσα στην ατομική ελευθερία, την εθνική ταυτότητα και την κοινωνική συνοχή; Και ποιοι πολιτικοί σχηματισμοί θα εκφράσουν την αυξανόμενη κοινωνική δυσφορία που παρατηρείται σήμερα σε πολλές δυτικές κοινωνίες; Για να αναγνωρίσει κανείς την αξία ενός βιβλίου δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί κανείς με κάθε θέση του.

Αρκεί να καταφέρνει να προκαλεί σκέψη, να γεννά ερωτήματα και να τροφοδοτεί τον δημόσιο διάλογο.

Αυτό ακριβώς πετυχαίνει το βιβλίο σου.

Μας επαναφέρεις σε μια πραγματικότητα που βολεμένοι στην καθημερινότητά μας, πολύ εύκολα ξεχνάμε…. Καλοτάξιδο και εύχομαι να έχει την απήχηση που του αξίζει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους