Το κίνημα της πετσέτας Αρπάζω την πετσέτα μου στον αιγιαλό την σέρνω, Απλώνω την ελεύθερα σε χρυσαφένια άμμο, Στο σώμα της το απαλό την κεφαλή μου γέρνω, Αγέρα να 'χω απαλό, ιώδιο ν' ανασάνω. Κι εκεί...
Το κίνημα της πετσέτας Αρπάζω την πετσέτα μου στον αιγιαλό την σέρνω, Απλώνω την ελεύθερα σε χρυσαφένια άμμο, Στο σώμα της το απαλό την κεφαλή μου γέρνω, Αγέρα να 'χω απαλό, ιώδιο ν' ανασάνω.
Κι εκεί που ρέμβαζα γλυκά, ακούω μια φωνούλα, Σηκώνεται η μια γωνιά της λατρευτής πετσέτας: «Νομίζεις», λέει, «φίλε μου, πως την περνάς στη ζούλα; Εδώ ρεβάνς επικρατεί, ο νόμος της βεντέτας!». Ξαπλώστρες και καθίσματα, χρωματιστές ομπρέλες, Τιμές πληρώνεις παλαβές, για χρόνια μας βαραίνουν, Η πλύση του εγκέφαλου γεννάει μόνο τρέλες, Χορό απλήστων πιάνουνε στην αμμουδιά χορεύουν.
Και σαν δεν έφτανε αυτό, γρυλίζει το νεράκι, Αυτό που πήρα απ' το χωριό, την πληρωμή του θέλει, Μ' αρπάζει απ' το χέρι μου, ολόγαμψο γεράκι, Τα πράγματα αλλάξανε κοφτά μου αναγγέλλει. Τάσος Δαλακίδης
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους