05-08-2010. ""Κατάρρευση ορυχείου στην Χιλή. Εγκλωβισμός 33 ανθρώπων σε βάθος 700 μέτρων για 71 μέρες."" Ο επικεφαλής της βάρδιας, Luis Urzua περίπου στις 13.40 ένιωσε ένα τρέμουλο μέσα από τη γη...

Πλήρες Κείμενο:

05-08-2010. ""Κατάρρευση ορυχείου στην Χιλή. Εγκλωβισμός 33 ανθρώπων σε βάθος 700 μέτρων για 71 μέρες."" Ο επικεφαλής της βάρδιας, Luis Urzua περίπου στις 13.40 ένιωσε ένα τρέμουλο μέσα από τη γη. Συνέχισε όμως την εργασία του στο ορυχείο του Σαν Χοσέ στην έρημο Ατακάμα στη Χιλή.

Εκείνος και η ομάδα του έβγαζαν χρυσό και χαλκό, σε βάθος παραπάνω από μισό χιλιόμετρο κάτω από το έδαφος, στα σπλάχνα του παλιού ορυχείου ηλικίας πάνω από 100 ετών.

Πέντε λεπτά αργότερα ο Urzua ένιωσε το βουνό να τρέμει ξανά.

Το ένστικτο του μίλησε πως κάτι πάει στραβά.

Το βουνό πάντα σου δίνει μια προειδοποίηση, δεν καταρρέει από μόνο του ξαφνικά. είπε ο επι 31 χρόνια ανθρακωρύχος.

Ένα μήνα νωρίτερα, ο Luis Urzua ειχε νιώσει τρέμουλο ξανά και μάλιστα είχε πει στο πλήρωμά του να εγκαταλείψει το πόστο του.

Οι ανώτεροί του προχώρησαν σε έρευνες αλλά του είπαν πως δεν υπήρχε κάτι για να ανησυχεί κι έτσι οι εργάτες επέστρεψαν στις δουλειές τους.

Το τραγικό είναι πως υπήρχε κανονισμένη συνάντηση για τις 6 Αυγούστου με θέμα την ασφάλεια και θα συζητούνταν και η δραστηριότητα του ορυχείου.

Δεν πρόλαβαν όμως.

Στις 5 Αυγούστου του 2010 στις 13:50 το ορυχείο κατέρρευσε, παγιδεύοντας 33 εργάτες που εργάζονταν σε βάθος 770 μέτρων μέσα στα έγκατα της γης.

Σύντομα έγινε διεθνής είδηση.

Κινητοποιήθηκε η Κυβέρνηση και ξεκίνησαν διαδικασίες διάσωσης των άτυχων εργατών.

Οι διασώστες άνοιξαν περισσότερες από 12 τρύπες για να βρουν τους άντρες.

Μετά από μέρες χωρίς αποτέλεσμα και κανένα ίχνος ζωής ο Πρόεδρος της Χιλής Sebastian Piñera ξεκίνησε να κάνει σχέδια για έναν τεράστιο σταυρό ως μνημείο στην μνήμη των νεκρών.

Εκεί που όλες οι ελπίδες είχαν εξανεμιστεί και η επιχείρηση διάσωσης θα σταματούσε, τυχαία στις 22 Αυγούστου, 17 ολόκληρες μέρες μετά το ατύχημα, ένα μηχάνημα εξόρυξης με ένα σημείωμα επάνω βρέθηκε από τους διασώστες.

Το είχαν στείλει οι εγκλωβισμένοι προς την επιφάνεια με ένα σημείωμα πως είναι όλοι ζωντανοί και ακόμη μάχονται για την υγειά τους.

Βοήθησε πολύ η διαρκής παρουσία των οικογενειών και χιλιάδων κόσμου με την παρουσία ΜΜΕ από όλο τον κόσμο που πίεσε την Κυβέρνηση να συνεχίσει.

Οι εργάτες μάχονταν με την πείνα και προσπαθούσαν να διατηρηθούν ζωντανοί με την ελπίδα και την πίστη που θα τους έβγαζε ζωντανούς μέσα από τον σκοτεινό και βαθύ τάφο.

Για να επιβιώσουν, μοίρασαν τις μικρές μερίδες φαγητού που είχαν, κονσέρβες τόνου συγκεκριμένα, και κάποια γλυκά.

Έπιναν επίσης με μικρές μερίδες όχι και πολύ καθαρό νερό που είχαν για ψύξη των μηχανημάτων τους.

Στην επιφάνεια, εκτός από τους πολυάριθμους συγγενείς των αποκλεισμένων, έχουν συγκεντρωθεί περί τα 4.000 άτομα.

Χάρη σε στενό φρεάτιο που διάνοιξαν τα σωστικά συνεργεία επετράπη η διοχέτευση νερού, τροφίμων και μηνυμάτων από την επιφάνεια στους αποκλεισμένους.

Οι εγκλωβισμένοι, είχαν καταρρίψει το ρεκόρ παραμονής σε ορυχείο ύστερα από ατύχημα.

Ήταν όλοι σε καλή φυσική κατάσταση χάρη σε πρόγραμμα καθημερινής γυμναστικής που εκπονήθηκε ειδικά για αυτούς.

Η τελική επιχείρηση διάσωσης ονομάστηκε "Φοίνικας". Τα σωστικά συνεργεία πραγματοποίησαν επιτυχημένη δοκιμή της κάψουλας «Φοίνιξ 2», χωρίς επιβάτη, έχοντας επενδύσει μέρος της διαδρομής με φύλλα ατσαλιού, ώστε να μην προκληθούν νέες κατολισθήσεις.

Στις 13 Οκτωβρίου 2010 ξεκίνησε η επιχείρηση διάσωσης. θα απαιτούσε τουλάχιστον 48 ώρες, καθώς τέσσερα μέλη σωστικών συνεργείων θα κατέβαιναν στο ορυχείο για να βοηθήσουν τους μεταλλωρύχους να προετοιμαστούν για το δύσκολο ταξίδι τους.

Η κάθε διαδρομή θα διαρκούσε περίπου 15 λεπτά.

Οι μεταλλωρύχοι θα πρέπει να κρατήσουν κλειστά τα μάτια τους και να φορέσουν αμέσως μαύρα γυαλιά μόλις βγουν στην επιφάνεια για να μην τυφλωθούν από το φως του ήλιου.

Η κλειστοφοβική κάψουλα που θα έμπαιναν είχε τις διαστάσεις ίσα να χωρούν οι ώμοι ενός ανθρώπου.

Η αυστηρή σειρά προτεραιότητας προέβλεπε ότι πρώτος θα έβγαινε ο μοναδικός τραυματίας μεταλλωρύχος, ενώ δεύτερος θα έμπαινε στον «Φοίνικα 2» ο συνάδελφός του που έπασχε από διαβήτη, έπειτα οι υπόλοιποι. Η Επιχείρηση Διάσωσης ''Φοίνικας'' τελείωσε στις 15 Οκτωβρίου με απόλυτη επιτυχία.

Είχε συνολικό κόστος 20 εκατομμύρια δολάρια.

Όλοι οι 33 εγκλωβισμένοι βρεθήκαν σώοι στην επιφάνεια της γης ύστερα από εβδομήντα μια ολόκληρες ήμερες και νύχτες μέσα στην Γη. Το ορυχείο του Σαν Χοσέ έκλεισε για πάντα.

Οι 27 από τους 33 μεταλλωρύχους κατέθεσαν αγωγές κατά της εταιρείας εκμετάλλευσης του ορυχείου, ζητώντας χρηματικές αποζημιώσεις.

Μετά από μία μακρά έρευνα για την κατάρρευση, οι Αρχές έκριναν το 2013 πως δεν υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να απαγγελθούν κατηγορίες άρα και αποζημιώσεις.

Από το 2000, κάθε χρόνο 34 μεταλλωρύχοι σκοτώνονται κατά μέσον όρο στη Χιλή, η οικονομία της οποίας εξαρτάται άμεσα από την εξόρυξη και την εξαγωγή μετάλλων.

Πέντε χρόνια μετά έγινε η κινηματογραφική επιτυχία "Los 33."(Οι 33.) με τον Αντόνιο Μπαντέρας. Ακολουθήστε μας και στο Instagram https://www.instagram.com/taxidistonxrono_timetravel/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους