Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️ Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού ◇▪︎°•°•°⚜️✨ 🌿⚜️🕌⚜️🌿 ✨⚜️°•°•°▪︎◇ ΕΟΡΤΑΖΟΥΝ ΣΤΙΣ 5 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ ΤΑ ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ °•°•°▪︎◇✨👑🌿🌤️🕌🌤️🌿👑✨◇▪︎°•°•° ✨Μεταμόρφωση: γεγονός και νόημα Μεταμόρφωση (στα ελληνικά metamorphosis, λατινικά transfiguratio) σημαίνει «μεταμόρφωση σε άλλη μορφή», «αλλαγή μορφής» (εξ ου και «μεταμόρφωση»). Αυτό είναι το όνομα ενός από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην ιστορία του Ευαγγελίου, που συνέβη λίγο πριν από το τελευταίο Πάσχα του Ιησού Χριστού.

Τρεις ευαγγελιστές μιλούν γι' αυτόν: Ματθαίος 17:1-13 , Μάρκος 9:2-13 και Λουκάς 9:28-36 . Οκτώ μέρες μετά την πανηγυρική ομολογία του Αγίου Πέτρου, ο Δάσκαλός του, ο Μεσσίας (Χριστός), γράφει ο Ευαγγελιστής Λουκάς, ο Ιησούς, «παίρνοντας μαζί Του τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο, ανέβηκε στο βουνό για να προσευχηθεί.

Και κατά τη διάρκεια της προσευχής, το πρόσωπό Του άλλαξε ξαφνικά και τα ρούχα Του έγιναν αστραφτερά λευκά.

Και δύο άνθρωποι μίλησαν μαζί Του - αυτοί ήταν ο Μωυσής και ο Ηλίας, που εμφανίστηκαν με τη λάμψη της ουράνιας δόξας.

Και μίλησαν για την έξοδο που επρόκειτο να πραγματοποιήσει στην Ιερουσαλήμ.

Και ο Πέτρος και οι σύντροφοί του αποκοιμήθηκαν, και όταν ξύπνησαν, είδαν τη λάμψη της δόξας Του και δύο άντρες να στέκονται δίπλα Του.

Και όταν επρόκειτο να Τον εγκαταλείψουν, ο Πέτρος είπε στον Ιησού: «Δάσκαλε, πόσο καλό είναι να χτίσουμε εδώ τρεις σκηνές: μία για Σένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία!» «Ο ίδιος δεν ήξερε τι έλεγε», σημειώνει ο Λουκάς και συνεχίζει. «Και πριν καν τελειώσει την ομιλία του, εμφανίστηκε ένα σύννεφο και τους σκέπασε με τη σκιά του.

Οι μαθητές, που βρέθηκαν στο σύννεφο, φοβήθηκαν.

Αλλά μια φωνή ακούστηκε από το σύννεφο, που έλεγε: «Αυτός είναι ο εκλεκτός Γιος Μου, ακούστε Τον!» Και όταν η φωνή σταμάτησε, αποδείχθηκε ότι ο Ιησούς ήταν μόνος.

Οι μαθητές το κράτησαν μυστικό και δεν είπαν σε κανέναν εκείνο τον καιρό αυτό που είχαν δει» ( Λουκάς 9:28-36 ). Και ο Ευαγγελιστής Μάρκος διευκρινίζει: «Όταν κατέβηκαν από το βουνό, ο Ιησούς πρόσταξε να μην πουν σε κανέναν αυτά που είδαν μέχρι να σηκωθεί ο Υιός του Ανθρώπου από τον τάφο.

Το έκαναν αυτό, αλλά ερμήνευσαν μεταξύ τους: «Τι σημαίνει να σηκώνεσαι από τον τάφο;» ( Μάρκος 9:9-10 ). Το ιστορικό και θεολογικό νόημα αυτού του σημαντικού επεισοδίου της Ιεράς Ιστορίας είναι σαφές.

Ας θυμηθούμε ότι όχι μόνο ο απλός λαός, αλλά ακόμη και οι μαθητές θεωρούσαν τον Ιησού Χριστό πρωτίστως επίγειο βασιλιά-πολεμιστή.

Και οι ψευδείς μεσσιανικές ψευδαισθήσεις παρέμειναν μεταξύ των αποστόλων και μετά την Ανάληψή Του, μέχρι την Πεντηκοστή! Γι' αυτούς λοιπόν, ο Κύριος σηκώνει το παραπέτασμα του μέλλοντος και αποκαλύπτεται ως Υιός του Θεού, ο άρχοντας της ζωής και του θανάτου.

Διαβεβαιώνει εκ των προτέρων τους μαθητές του ότι τα επερχόμενα δεινά δεν είναι ήττα και ντροπή, αλλά νίκη και δόξα, που στεφανώνονται από την Ανάσταση.

Ταυτόχρονα, ο Χριστός καταφεύγει στον δικαστικό κανόνα που διατυπώνεται στο Νόμο του Μωυσή: «Με τα λόγια δύο μαρτύρων... όλα θα γίνουν» ( Δευτ. 19:15 ). Με αυτό αντικρούει νομικά τις παράλογες κατηγορίες που διατυπώνουν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι για παραβίαση του ιουδαϊκού νόμου.

Καλώντας ως «μάρτυρες» τον ίδιο τον Νομοθέτη (!) και τον τρομερό προφήτη Ηλία, που μιλούν μαζί Του για την «έξοδό» Του στο θάνατο και την Ανάσταση, ο Χριστός πιστοποιεί τους αποστόλους στη συμφωνία του έργου Του με το Νόμο του Μωυσή.

Ελπίζει ότι τουλάχιστον οι κοντινότεροι μαθητές του δεν θα υποκύψουν στην απόγνωση, αλλά θα γίνουν οι ίδιοι στήριγμα για όσους αμφιβάλλουν.

Αυτό είναι το νόημα του γεγονότος που γιορτάζεται.

Στις εορταστικές εικόνες, ο Ιησούς εμφανίζεται συνήθως σε ένα φωτοστέφανο του «Ταβοριανού φωτός» - τη λάμψη που εμφανίστηκε στους αποστόλους.

Αριστερά και δεξιά του είναι ο Ηλίας και ο Μωυσής, ο οποίος κρατά στα χέρια του τις «Πινακίδες της Διαθήκης» - πέτρινες πλάκες με τους δέκα σημαντικότερους νόμους.

Στα πόδια τους οι απόστολοι, πεσμένοι με τα μούτρα και σκεπασμένοι με τα χέρια τους από το αφόρητο φως που ορμεί προς το μέρος τους με τη μορφή σπασμένων ακτίνων. ✨Μεταμόρφωση: μια ενιαία εκδήλωση και μια ετήσια γιορτή Αλλά πότε έλαβε χώρα το ίδιο το γεγονός της μεταμόρφωσης - ήταν πράγματι στο τέλος του καλοκαιριού και όχι πριν από τα βάσανα του Σωτήρα στον σταυρό, όπως προκύπτει από τη λογική της ευαγγελικής αφήγησης; Ο εξαιρετικός Ρώσος ιστορικός, καθηγητής της Θεολογικής Ακαδημίας της Αγίας Πετρούπολης V.V Bolotov απέδειξε πειστικά ότι ο Χριστός μεταμορφώθηκε ενώπιον των μαθητών του λίγο πριν το τελευταίο Πάσχα Του, τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο σύμφωνα με το ημερολόγιό μας.

Ταυτόχρονα, αναλύοντας την ιστορία πολλών εορτών, δείχνει ότι κατά τον καθορισμό ημερολογιακών ημερομηνιών για τους εορτασμούς της, η Εκκλησία μερικές φορές καθοδηγούνταν από «παιδαγωγικές» (ιεραποστολικές) εκτιμήσεις.

Καθορίζοντας εσκεμμένα αργίες τις ημέρες των ειδωλολατρικών εορτασμών, η Εκκλησία ήθελε να ξεπεράσει τις τοπικές παραδόσεις και τα απομεινάρια προηγούμενων θρησκευτικών εθίμων.

Αυτό έγινε με την εορτή της Μεταμορφώσεως.

Προηγουμένως, σύμφωνα με τον V. Bolotov, ιδρύθηκε στην Αρμενία και την Καππαδοκία για να αντικαταστήσει τον τοπικό σεβασμό της ειδωλολατρικής θεάς Astghik (ανάλογη με την ελληνική Αφροδίτη) και έπεσε την έκτη εβδομάδα μετά το Πάσχα.

Αυτή η «ιεραποστολική» λογική ήταν επίσης σχετική σε άλλες χώρες.

Έτσι, στην Ελλάδα και την Ιταλία, το τέλος της συγκομιδής των σταφυλιών συνοδεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα από παγανιστικά «bacchanalia» - μια χαρούμενη γιορτή προς τιμή του μεθυστικού θεού Βάκχου.

Προκειμένου να το διώξουμε από την καθημερινή ζωή (ή να «εκχριστιανιστεί»), αποφασίστηκε να γιορταστεί η «Μεταμόρφωση» αυτή τη στιγμή, συνδυάζοντας τεχνητά μαζί της μια ευχαριστήρια προσευχή προς τον Θεό για την απονομή «επίγειων καρπών».(Ήταν δυνατό να συγκεντρωθεί ο μέγιστος αριθμός των χωρικών, ιδιαίτερα εκείνων που ζούσαν σε μακρινές ορεινές περιοχές, στην εκκλησία μόνο σε μεγάλες γιορτές.) Αυτό είναι μια συνέχεια του εθίμου της Παλαιάς Διαθήκης της ευλογίας των «πρώτων καρπών» - των πρώτων καρπών. Στην Κωνσταντινούπολη, η εορτή καθιερώθηκε μόνο επί αυτοκράτορα Λέοντος του Φιλόσοφου (886–912) και καθορίστηκε στο σταθερό ημερολόγιο (ο λόγος για την προέλευση της ημερομηνίας στις 6 Αυγούστου εξακολουθεί να αμφισβητείται). Και από τους Βυζαντινούς πέρασε στους Σλάβους.

Είναι ενδιαφέρον ότι αυτές οι εορτές, ανατολίτικης καταγωγής, εμφανίστηκαν στη Δύση αρκετά αργά.

Εδώ το Festum Transfigurationis Christi, όπως αποκαλείται στο Καθολικό ημερολόγιο, δεν ήταν καθολικό για πολύ καιρό.

Μόνο το 1457 ο Πάπας Καλλίξτος Γ' το έκανε καθολικό και καθιέρωσε μια τελετή λατρείας γι' αυτό.

Επιπλέον, αυτό έγινε σε ανάμνηση της σημαντικής νίκης του χριστιανικού στρατού που συγκέντρωσε ο Αγ. John Capistran, πάνω από τους Τούρκους στις 6 Αυγούστου 1456.

Ως αποτέλεσμα, η πολιορκία του Βελιγραδίου άρθηκε και η τουρκική επέκταση στη Δυτική Ευρώπη σταμάτησε. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία η Μεταμόρφωση έχει την ιδιότητα της δωδέκατης εορτής. Στην Καθολική Εκκλησία ο λειτουργικός της βαθμός είναι χαμηλότερος και αντιστοιχεί στις εορτές προς τιμή των αποστόλων και των ευαγγελιστών. Ο Λιθουανός φιλόσοφος και θεολόγος Antanas Maceina έγραψε σχετικά: «Η βάση για την εμφάνιση της γιορτής στην Ανατολή είναι θεολογική: αυτές είναι οι σκέψεις συγγραφέων και πατέρων της Ελληνικής Εκκλησίας για τον Θεό ως Φως, που λάμπει στα βάθη της ύπαρξης και επομένως ένα άτομο μπορεί όχι μόνο να Τον νιώσει, αλλά μερικές φορές ακόμη και να δει καθαρά. Στη Δύση, το κίνητρο για τον εορτασμό ήταν δημόσιου χαρακτήρα». Ένσταση ! – θα αναφωνήσει ο ανυπόμονος αναγνώστης. – Αυτά είναι θεολογικές λεπτότητες! Τι σχέση έχουν όμως τα μήλα;! Όλα είναι πολύ απλά.

Πράγματι, η «Προσευχή στην Κοινωνία της Συστάδας την 6η Αυγούστου» που ορίζει ο κανόνας της Εκκλησίας μιλάει μόνο για την ευλογία του «νέου καρπού της αμπέλου» (σταφυλιών). Αλλά, έχοντας δανειστεί από τους Έλληνες το ημερολόγιο των εορτών και τα συνοδευτικά τελετουργικά που διαμορφώθηκαν στην περιοχή της Μεσογείου, οι Ρώσοι αναπόφευκτα έπρεπε να «παραβιάσουν» τον κανόνα και να αντικαταστήσουν τα σταφύλια με μήλα - τους κύριους καρπούς του Βορρά.

Εξ ου και το περίεργο όνομα της γιορτής - "Apple Savior", το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τη θεολογική και ιστορική βάση του. °•°•°▪︎◇✨👑🌿🌤️🕌🌤️🌿👑✨◇▪︎°•°•°

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους