Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ για τα αριστερά καθάρματα. «Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία χρηματοδοτούνταν από τους Ναζί τη δεκαετία του 1930, υποστήριξε τον Παλαιστίνιο φιλοναζί...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Πασκάλ Μπρυκνέρ για τα αριστερά καθάρματα. «Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα, η οποία χρηματοδοτούνταν από τους Ναζί τη δεκαετία του 1930, υποστήριξε τον Παλαιστίνιο φιλοναζί, τον Μεγάλο Μουφτή της Ιερουσαλήμ, Amin al-Husseini, έναν πολύ στενό σύντροφο του Χασάν αλ Μπάνα.

Έχοντας φύγει για το Βερολίνο το 1941 για να συναντήσει τον Χίτλερ, ο αλ-Χουσεϊνί ανέλαβε την αποστολή να εκπαιδεύσει τις βόσνιες μουσουλμανικές μεραρχίες SS στα Βαλκάνια και να συνεργαστεί για την εξάλειψη των Εβραίων στην Παλαιστίνη.

Γνωρίζοντας όλα αυτά, πώς μπορούμε να εξηγήσουμε το πείσμα των Jean-Luc Mélenchon, Mathilde Panot και Manuel Bompard να μην καταδικάζουν την τρομοκρατία της Χαμάς; Η απάντηση είναι πολύ απλή: στη σημερινή Ευρώπη ο αντισημιτισμός δεν είναι πλέον ταμπού. Η Shoah δεν είναι πλέον απλώς μια λεπτομέρεια ή μάλλον ένα απλό επεισόδιο στη μακρά και αιματηρή ιστορία της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας, όπως υποστήριξε ο Jacques Vergès.

Για μια ολόκληρη Aριστερά σε αναζήτηση ενός νέου επαναστατικού υποκειμένου, η ισλαμοφοβία πρέπει να αντικαταστήσει τον αντισημιτισμό, γιατί μόνο οι μουσουλμάνοι είναι ικανοί να ανατρέψουν τον καπιταλισμό.

Στον παγκόσμιο αγώνα για τον τίτλο του παρία, το Ισλάμ ως «θρησκεία των καταπιεσμένων» έχει εκθρονίσει τους επιζώντες του στρατοπέδου, οι οποίοι πλέον θεωρούνται νέοι καταπιεστές.

Ακόμα χειρότερα, ο νέος αντιρατσισμός που προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες απαιτεί από τους πιστούς του να θεωρούν τους λευκούς, τους Εβραίους και περιστασιακά τους Ασιάτες ως εκ φύσεως ρατσιστές.

Από εκεί και πέρα, το καθήκον κάθε «αντιρατσιστή» είναι πρώτα να είναι αντισημίτης και να καταδιώκει τον εκλεκτό λαό όπου κι αν βρίσκεται, και ιδιαίτερα στο Ισραήλ.

Στο βιβλίο του, Εβραίοι στη χώρα του Ισλάμ, ο ιστορικός Μπέρναρντ Λιούις θυμήθηκε μια φράση που κυκλοφόρησε στη Μέση Ανατολή το 1973, κατά τη διάρκεια του πολέμου του Γιομ Κιπούρ: «πρώτα οι άνθρωποι του Σαββάτου και μετά οι άνθρωποι της Κυριακής». Δηλαδή πρώτα να σφάξουμε τους Εβραίους και μετά τους Χριστιανούς.

Ο παγκόσμιος τζιχαντισμός, σουνιτικός ή σιιτικός, στον ολοκληρωτικό του πόλεμο ενάντια στη Δύση, θα σφάξει με τον ίδιο ενθουσιασμό τους ανθρώπους της Βίβλου, του Ταλμούδ ή της Καινής Διαθήκης.

Οι αποκεφαλισμένοι και ξεκοιλιασμένοι άνθρωποι του Sderot και του Ashkelon δείχνουν τι θα μπορούσε να μας συμβεί αν συνεχίσουμε να συμμαχούμε με τα τέρατα.»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους