Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ετών 71 από χθες ο Μπίλι Μπομπ Θόρντον, με την τόσο χαρακτηριστική φωνή και το βλέμμα που ακροβατεί ανάμεσα στην απόλυτη παραίτηση και την υπόνοια τρέλας.

Η πρώτη αξιόλογη στιγμή στην καριέρα του Θόρντον ήρθε το 1992 με τον δεύτερο ρόλο στο εξαιρετικό -και τρομερά παραγνωρισμένο στα μέρη μας- νεονουάρ One False Move του Καρλ Φράνκλιν, όπου μάλιστα ήταν και ο ένας από τους δύο σεναριογράφους της ταινίας.

Ακολουθούν μικροί ρόλοι σε διάφορες γνωστές ταινίες τα επόμενα χρόνια, όπως το Indecent Proposal (1993) του Έιντριαν Λάιν, το Blood In Blood Out (1994) του Τέιλορ Χάκφορντ (αυτό με τους Vatos Locos, όσοι ήταν παιδιά/έφηβοι στα 90s θα καταλάβουν με τη μία) και το Dead Man (1995) του Τζιμ Τζάρμους, προτού φτάσουμε στη στιγμή της εκτόξευσης.

Αναφερόμαστε, φυσικά, στο πολύ αξιόλογο Sling Blade (1996), όπου ο Θόρντον πραγματοποιεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, γράφει το σενάριο και πρωταγωνιστεί, κερδίζοντας Όσκαρ Διασκευασμένου Σεναρίου και αποσπώντας υποψηφιότητα για το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.

Μάλιστα, το Sling Blade είναι η άτυπη μετεξέλιξη της μικρού μήκους ταινίας Some Folks Call It a Sling Blade (1994), σε σενάριο του Θόρντον και σκηνοθεσία του Τζορτζ Χίκενλουπερ.

Το 1997 συναντούμε τον Θόρντον στο The Apostle του Ρόμπερτ Ντιβάλ και στο U Turn του Όλιβερ Στόουν, το 1998 δίνει ρέστα στο A Simple Plan του Σαμ Ράιμι, συμμετέχει στο ensemble cast του Armaggeddon του Μάικλ Μπέι και έχει δεύτερο ρόλο στο Primary Colors του Μάικ Νίκολς, ενώ η δεκαετία κλείνει με το Pushing Tin (1999) του Μάικ Νιούελ.

Το 00s ξεκινούν με το All the Pretty Horses (2000), μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Κόρμακ ΜακΚάρθι, με τον Θόρντον στην καρέκλα του σκηνοθέτη, ενώ το 2001 η καριέρα του Θόρντον αγγίζει την κορύφωσή της: αληθινό tour de force στο The Man Who Wasn’t There των αδερφών Κοέν, στιβαρή παρουσία στο Monster’s Ball του Μαρκ Φόρστερ, αλλά και διασκεδαστικός ρόλος στο Bandits του Μπάρι Λέβινσον.

Το 2003 είναι ό,τι πρέπει για το Bad Santa του Τέρι Ζούιγκοφ, έχει ένα μικρό ρολάκι ως άξεστος Αμερικανός Πρόεδρος στον οποίο ορθώνει ανάστημα ο Χιου Γκραντ στο Love Actually του Ρίτσαρντ Κέρτις, ενώ έχει και έναν μικρό ρόλο στο Intolerable Cruelty των Κοέν.

Την επόμενη χρονιά πρωταγωνιστεί στη συμπαθέστατη sports movie Friday Nights Lights (2004) του Πίτερ Μπεργκ, ενώ από εκείνο το σημείο και έπειτα η κινηματογραφική του πορεία αρχίζει να κινείται σε πιο ρηχά νερά.

Δέκα χρόνια αργότερα, το μεγάλο come back έρχεται μέσα από την τηλεόραση και τον πρώτο κύκλο του Fargo (2014), όπου υποδύεται τον εκκεντρικό και ψυχικά διαταραγμένο hitman Lorne Malvo (μια παραλλαγή του Anton Chigurh του Χαβιέρ Μπαρδέμ από το No Country for Old Men), κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα.

Την περίοδο 2016-2021 πρωταγωνίστησε και στο Goliath, εισπράττοντας ενθουσιώδεις κριτικές για την ερμηνεία του, ενώ μία ακόμα σειρά στην οποία έδωσε ρέστα ήταν το πρόσφατο Landman (2024-2025). Παρεμπιπτόντως, να αναφέρουμε πως ο Θόρντον έχει να επιδείξει και μια αξιόλογη μουσική καριέρα παράλληλα με την κινηματογραφική του σταδιοδρομία, ενώ έχει παντρευτεί 6 (!) φορές, μεταξύ άλλων και με την Αντζελίνα Τζολί το 2000, έχοντας γνωριστεί μαζί της στα γυρίσματα του Pushing Tin την προηγούμενη χρονιά.

Από εμάς, χρόνια πολλά και ανθηρά.

Στα σχόλια μπορείτε να βρείτε (και να διαβάσετε, ελπίζουμε) την αναλυτική κριτική μας για την ταινία The Man Who Wasn't There των αδερφών Κοέν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους